Łukašenka pryjechaŭ na prysiahu ŭ Piečy
Na ŭračystaj cyrymonii pryniaćcia vajennaj prysiahi Łukašenka zajaviŭ, što moc i siłu armii vyznačajuć ludzi, addanyja rodnaj krainie vajskoŭcy.
Źviartajučysia da navabrancaŭ, Alaksandr Łukašenka skazaŭ, što prysiaha — heta nie prosta vysokija słovy, rytuał ci danina tradycyi, a pa-sapraŭdnamu darosły i adkazny krok.
«Z hetaj chviliny vaša sumleńnie i zakon pradjaŭlajuć da vas najvyšejšyja patrabavańni. Zvańnie vajskoŭca abaviazvaje być stojkim, advažnym, viernym abaviazku i svajoj krainie», — skazaŭ Łukašenka.
Jon źviarnuŭ uvahu, što ŭ luboj armii biassprečnymi pieravahami źjaŭlajucca najaŭnaść sučasnaj zbroi i techniki. Ale jaje moc i siłu vyznačajuć ludzi, addanyja rodnaj krainie vajskoŭcy, jakija ŭ adzinym strai stajać na varcie miru i biaśpieki Ajčyny.