«Сябры паехалі, застаўся толькі я». Што трымае айцішнікаў у Грузіі ў 2026

• Ігарок

  15.04.2026

  адказаць

  Падабаецца3 Не падабаецца3

  Ведаю дзяцюка, так ён купіў сабе пашпарт афрыканскага саюза, фотка, біяметрыя (папрасіў мінака мясцовага здаць за пятак), ўсе справы. Калі пашпарт рабіў трэба было пасведчанне аб нараджэнні зрабіць. Заплаціў пісару, сказаў які год нараджэння і прозвішча напісаць. Памаладзеў гадоў на дваццаць і стаў сваяком каралевы Ганны Балейн. Вырашыў мову не вучыць, няма патрэбы, не спатрэбіцца, а на рынку гандлявацца або з жанчынай мясцовай пабалбатаць пра гэта, можна на рускай або англійскай мове на крайняк. Сабак шмат вандроўных, але сабакі яго не кусаюць. Ён так і кажа - Альфу собаки не кусают.
  Жыве не парыцца, лавэ каламуціць, катаецца па свеце махаючы пашпартам у носа збянтэжаных пагранцоў (па носе пашпартам выхоўвае) - чалавек каралеўскага роду.
• Зайздрасць, то кепска

  15.04.2026

  адказаць

  Падабаецца1 Не падабаецца1

  Ад чаго ў цябе так падгарэла?
• Грузія - адназначна не.

  15.04.2026

  адказаць

  Падабаецца2 Не падабаецца6

  З вобшукамі і наркотыкамі і ў Польшчы тая самая праблема апошнія гады. Многія айцішнікі чамусьці падаюцца наркаманамі для праваахоўнікаў. А сабакі гэта жах, ў Турцыі нацярпеўся. Той хто кажа што яны не агрэсіўныя проста не сустракаў агрэсіўных.
• Дзесьці хтосьці кагосьці кудысьці

  16.04.2026

  адказаць

  Падабаецца1 Не падабаецца0

  Даражэнькія, формы "хтось, кагось, кудысь" - не літаратурная мова для медыя.