Вообще, факт. Автор нацистских расовых законов был первым вице-канцлером. Конрад Аденауэр пристроил всех главарей СС средней руки на теплые местечки.
Тэпа
06.05.2026
топа, денацификацию начнем с рф.
Янка
06.05.2026
топа, першым віцэ-канцлерам ФРГ быў сузаснавальнік СвДП Франц Блюхер, які ў часы нацызма займаўся страхавой дзейнасцю і нічога супольнага з нацыстамі ня меў. Зрэшты Адэнауэр, які ад пачатку 1930х быў непрымірымым праціўнікам нацызму і ня вельмі гэта хаваў, сапраўды прыняў на дзяржслужбу ФРГ шмат тэхнакратаў, якія працавалі ў дзяржапараце пры нацыстах і нават былых сябраў NSDAP, якіх напрыклад у МЗС ФРГ у 1951 налічвалася каля 2/3. Між тым тыя нацысты, злачынства якіх былі даказаныя - на дзяржслужбу у ФРГ не прымаліся. То бок падыход Адэнауэра быў хай і кампрамісным, але вельмі простым - тут і зараз неабходна адбудоўваць моцна пацярпелую ад нацыскага таталітарызма і вайны нямецкую дзяржаву і яе эканоміку на прынцыпах палітычнага і эканамічнага лібералізма, а таксама кампенсаваць шкоду, прынесеную Германіяй пад час таталітарызма і WW2, для чаго будзе карысным любы кампетэнтны спецыяліст, у біяграфіі якога няма даказаных сумленным судом цяжкіх злачынстваў у часы панавання нацыстаў. Бо іншых не падвезлі. І гэта спрацавала, ня гледзячы на тое, што шмат каму з нацыстаў сярэдняга ўзроўню атрымалася пазбегнуць адказнасці. Дарэчы, Мядзведзеў маўчыць, што ніводны удзельнік сталінскіх рэпрэсій у СССР пакараны ня быў, рэстытуцыі на карысць ахвяр калектывізацыі і рэпрэсій не адбылося, пытанне кампенсацыі шкоды пацярпелым ад СССР балтыйскім краінам і Польшчы і іх грамадзянам увогуле не разглядалася. Фактычна, СССР і Расея амбежаваліся фармальнай рэабілітацыяй ахвяр нават без рэстытуцыі. Імаверна вы блытаеце Франца Блюхера са статс-сакратаром бундэсканцэлярыі юрыстам Хансам Глобке, які нават не з'яўляўся сябрам NSDAP, што вельмі дапамагло яму пасля падзення нацыстаў. Ён сапраўды займаўся юрыдычным абгрунтаваннем пераследу габрэяў і даваў каментары да расаваых нацысцкіх расавых законаў. Але Глобке не прымаў рашэнняў, таму пад час Нюрнбергскага працэсу Глобке удзельнічаў у ім у якасці сведкі. Ён нават быў завочна пакараны пажыццёвым зняволеннем у ГДР. Але ў ФРГ з яе сапраўднай прававой юрыдычнай сістэмай адсутнасць сяброўства ў NSDAP дазволіла яму прадставіць сябе дастаткова дыстанцаваным ад рэальнай улады незалежным юрыстам з хай і ганебнымі, але прыватнымі поглядамі, а ягоная праца на нацыстаў па законах ФРГ не "дацягвала" да злачынстваў супраць чалавечнасці.
Валенты
06.05.2026
топа, сустрэнеш Уга Шмайсера - паразмаўляй з ім пра жыццё ў эсесесеры.
Белочка
06.05.2026
Я снова посетила Димона.
Ёсік
06.05.2026
Адныя гітлеронышы ва ўладзе расеі - напасьці на іншую краіну, зь якой была дамова аб добрасуседстве, частку краіны зруйнавалі, пазабівалі і працягваюць забіваць цывільнае насельніцтва, і хапае нахабства нешта казаць аб нацызме. Няма на сьвеце ніякага Бога, бо паскуднікі не пакараныя.
Мядзведзеў заявіў, што ў Германіі быў пусты фарс замест дэнацыфікацыі
То бок падыход Адэнауэра быў хай і кампрамісным, але вельмі простым - тут і зараз неабходна адбудоўваць моцна пацярпелую ад нацыскага таталітарызма і вайны нямецкую дзяржаву і яе эканоміку на прынцыпах палітычнага і эканамічнага лібералізма, а таксама кампенсаваць шкоду, прынесеную Германіяй пад час таталітарызма і WW2, для чаго будзе карысным любы кампетэнтны спецыяліст, у біяграфіі якога няма даказаных сумленным судом цяжкіх злачынстваў у часы панавання нацыстаў. Бо іншых не падвезлі. І гэта спрацавала, ня гледзячы на тое, што шмат каму з нацыстаў сярэдняга ўзроўню атрымалася пазбегнуць адказнасці. Дарэчы, Мядзведзеў маўчыць, што ніводны удзельнік сталінскіх рэпрэсій у СССР пакараны ня быў, рэстытуцыі на карысць ахвяр калектывізацыі і рэпрэсій не адбылося, пытанне кампенсацыі шкоды пацярпелым ад СССР балтыйскім краінам і Польшчы і іх грамадзянам увогуле не разглядалася. Фактычна, СССР і Расея амбежаваліся фармальнай рэабілітацыяй ахвяр нават без рэстытуцыі.
Імаверна вы блытаеце Франца Блюхера са статс-сакратаром бундэсканцэлярыі юрыстам Хансам Глобке, які нават не з'яўляўся сябрам NSDAP, што вельмі дапамагло яму пасля падзення нацыстаў. Ён сапраўды займаўся юрыдычным абгрунтаваннем пераследу габрэяў і даваў каментары да расаваых нацысцкіх расавых законаў. Але Глобке не прымаў рашэнняў, таму пад час Нюрнбергскага працэсу Глобке удзельнічаў у ім у якасці сведкі. Ён нават быў завочна пакараны пажыццёвым зняволеннем у ГДР. Але ў ФРГ з яе сапраўднай прававой юрыдычнай сістэмай адсутнасць сяброўства ў NSDAP дазволіла яму прадставіць сябе дастаткова дыстанцаваным ад рэальнай улады незалежным юрыстам з хай і ганебнымі, але прыватнымі поглядамі, а ягоная праца на нацыстаў па законах ФРГ не "дацягвала" да злачынстваў супраць чалавечнасці.