Смысл жизни русских и ммысл существования России - захват чужих земель и территории, убийства, грабёж чужого, обман всех и вся, да, доя рядового и нищего русского, - "почётно" сдохнуть за тех, кто посылает убивать, насиловать, грабить, чтобы сохранить свою власть и награбленное.
Петрусь
13.08.2026
смысл жизни русских и смысл существования России, тут немного жаба-гадюкинг, если быть объективным да и вообще японцы очень жестоки к себе и к другим, я бы их не идеализировал
"девочка с глазами из самого синего льда тает под огнем пулемета"
13.08.2026
Мой президент не пьёт и не курит. Лучше бы пил и курил. Возможно, от этого стало бы легче Женщинам Южных Курил.
(Сплін)
Великие свершения великого Путина
13.08.2026
Путин на Сахалине поучаствовал в учениях Тихоокеанского флота, а также пообещал помочь заменить одну машину скорой помощи в районной больнице.
Как сказал Путин: "Генетический код россиян это код победителей". Поэтому можно побольше тратиться на войну и поменьше на медицину и прочую социалку.
Коричневое кимоно
13.08.2026
Надо было Японии поднять в небо пару истребителей. Мигом, чемодан бы просвистел в даль.
.
13.08.2026
«насельніцтва кажа — усё для перамогі». «Такія ў нас людзі. Генетычны код пераможцы»
Гэта расісцкае выказванне. Часта лічаць, што расізм толькі пра расы, а, насамрэч, ён пра перавагі/недахопы па прыкмеце нараджэння і для нацый, нацыянальнасцяў. У генах няма нейкіх прыкмет тых, хто "прыроджаны" перамагаць.
Пуцін пачынаў асцярожна гуляць з выказваннямі такога тыпу яшчэ ў 2000-х. Спачатку казаў пра выдатныя якасці рускіх, якія "ў крыві".
Дарэчы, калі я ў той час звяртаў увагу знаёмых беларусаў на тое, то нячаста знаходзіў паразуменне. "Ну сказаў і сказаў". Не бачылі небяспекі. А расісцкія погляды вядуць да расісцкіх дзеянняў.
Няма і "менталітэту". Яшчэ адна псеўднавуковая канцэпцыя, ад якой не могуць адмовіцца постсавецкія людзі.
Можна казаць пра культурныя асаблівасці поглядаў, якія дамінуюць.
Па іх таксама пытанні. Расеяне-імперцы - яны пераможцы ці ўсё ж "тыя, хто жадаюць перамагчы"? "Пераможац" перамог і жыве далей. А той, у каго не заўсёды атрымліваецца, хто заўсёды жадае, іншы. Гэта мае назву "рэваншыст" і "агрэсар".
Таму калі перафармуляваць без антынавуковага і цемрашальскага складніка, без самапахвальбы, і (для мяне важнае) без проста замены адной прапаганды на другую, то маем у расеян не «генетычны код пераможцы», а «схільнасць да рэваншызму і агрэсіі, якая дамінуе і падтрымліваецца на дзяржаўным узроўні».
Какая разница
13.08.2026
., говорить про "культурные особенности мировосприятия" или называть это одним словом "менталитет"? Просто некоторые длинные словесные конструкции удобнее упаковывать в короткие.
Можно долго рассуждать, какой длительности нужен временной период, чтобы внешние изменения привели к генетическим. Но что касается русских, то достаточно было нескольких столетий, чтобы переплавить главную характеристику "русскости" в то, что определяется словом "имперскость". И реваншизм, который мы наблюдаем в настоящее время, это, смею надеяться, закатная стадия развития такого рода менталитета.
.
13.08.2026
Каб зразумець жаданне рэваншу або патрыятызм грамадзяніна імперыі, не абавязкова быць рускім, нешта мець у генах. Гэта чыста псіхалагічны механізм. Да такой пазіцыі можна дайсці простымі разважаннямі: "мы былі вялікія, зараз не вельмі, трэба выправіць", "я - рускі, рускіх крыўдзяць, рускія павінны адпомсціць".
"Рускіх" можна замяніць на любую іншую назву, яны не адзіная імперыя сусветнай гісторыі. Проста замена на невялікі народ не вельмі спрацуе ўжо спачатку: "мы былі вялікія" - няпраўда. І невялікі народ фізічна не мае рэсурсаў нанесці вялікую шкоду суседзям.
Гэтая пазіцыя прасцей за ўсё перадаецца праз камунікацыю, а не нейкім прыроджаным спосабам ад бацькоў да дзяцей. Як прыклад, адны з самых апантаных імперцаў даволі часта знаходзяцца сярод (горшых) прадстаўнікоў захопленых народаў. Яны такім чынам будуюць свой пуць да кар’еры і даказваюць павышаную лаяльнасць. Калі "паскрэбці" тых "рускіх нацыяналістаў", вызначыцца, што многія з іх зусім не рускія. Часта мешаніна з генаў, звычайная для імперыі. Дарэчы, гэта паказваюць генетычныя даследаванні.
Псіхалогія ўвогуле складаны механізм, які працуе як камбінацыя генетычных перадумоў і развіцця ў канкрэтным асяроддзі. Генетыка не прымушае чалавека быць нейкім прымусова вызначаным з нараджэння без права выбару. Нават з блізнюкоў вырастаюць розныя людзі. Генетыка не здымае адказнасць за выбар чалавека паміж дабром і злом.
Пры гэтым тэарэтычна магчымы штучны адбор людзей з спецыфічнымі псіхалагічнымі асаблівасцямі і замацаванне нейкіх генетычных перадумоў для такіх асаблівасцей у нацыянальным генафондзе. Але каб сур’ёзна разважаць пра гэта, трэба вызначыць тыя "гераічныя" або "рэваншысцкія" гены, адсочыць іх праз папуляцыю. Зроблена такое? Не. А яшчэ і тая ж мешаніна генаў у імперыі замінае іх кансалідацыі, замацоўванню, блізкасці.
З чаго я раблю вывад, што калі і існуе генетычная прычына "рэваншызму" (ў расейскай прапагандзе "гераічнасці пераможцаў"), то яна далёка не галоўная і патрабуе дадатковых даследаванняў і доказаў. Па тых жа прычынах і тэорыя менталітэту не з’яўляецца часткай сучасных навуковых поглядаў. Па сутнасці, яна рэха расізму. Яна і шкодная, бо здымае частку адказнасці з саміх людзей. Кожны з іх здольны зразумець, што робіць, пры гэтым ягоны арганізм таму не замінае.
Пуцін упершыню прыехаў на Курылы. Японія выказала рашучы пратэст
да и вообще японцы очень жестоки к себе и к другим, я бы их не идеализировал
Лучше бы пил и курил.
Возможно, от этого стало бы легче
Женщинам Южных Курил.
(Сплін)
Как сказал Путин: "Генетический код россиян это код победителей". Поэтому можно побольше тратиться на войну и поменьше на медицину и прочую социалку.
Гэта расісцкае выказванне.
Часта лічаць, што расізм толькі пра расы, а, насамрэч, ён пра перавагі/недахопы па прыкмеце нараджэння і для нацый, нацыянальнасцяў.
У генах няма нейкіх прыкмет тых, хто "прыроджаны" перамагаць.
Пуцін пачынаў асцярожна гуляць з выказваннямі такога тыпу яшчэ ў 2000-х. Спачатку казаў пра выдатныя якасці рускіх, якія "ў крыві".
Дарэчы, калі я ў той час звяртаў увагу знаёмых беларусаў на тое, то нячаста знаходзіў паразуменне. "Ну сказаў і сказаў".
Не бачылі небяспекі. А расісцкія погляды вядуць да расісцкіх дзеянняў.
Няма і "менталітэту". Яшчэ адна псеўднавуковая канцэпцыя, ад якой не могуць адмовіцца постсавецкія людзі.
Можна казаць пра культурныя асаблівасці поглядаў, якія дамінуюць.
Па іх таксама пытанні.
Расеяне-імперцы - яны пераможцы ці ўсё ж "тыя, хто жадаюць перамагчы"?
"Пераможац" перамог і жыве далей. А той, у каго не заўсёды атрымліваецца, хто заўсёды жадае, іншы.
Гэта мае назву "рэваншыст" і "агрэсар".
Таму калі перафармуляваць без антынавуковага і цемрашальскага складніка, без самапахвальбы, і (для мяне важнае) без проста замены адной прапаганды на другую,
то маем у расеян не «генетычны код пераможцы», а «схільнасць да рэваншызму і агрэсіі, якая дамінуе і падтрымліваецца на дзяржаўным узроўні».
Просто некоторые длинные словесные конструкции удобнее упаковывать в короткие.
Можно долго рассуждать, какой длительности нужен временной период, чтобы внешние изменения привели к генетическим. Но что касается русских, то достаточно было нескольких столетий, чтобы переплавить главную характеристику "русскости" в то, что определяется словом "имперскость". И реваншизм, который мы наблюдаем в настоящее время, это, смею надеяться, закатная стадия развития такого рода менталитета.
Да такой пазіцыі можна дайсці простымі разважаннямі: "мы былі вялікія, зараз не вельмі, трэба выправіць", "я - рускі, рускіх крыўдзяць, рускія павінны адпомсціць".
"Рускіх" можна замяніць на любую іншую назву, яны не адзіная імперыя сусветнай гісторыі.
Проста замена на невялікі народ не вельмі спрацуе ўжо спачатку: "мы былі вялікія" - няпраўда. І невялікі народ фізічна не мае рэсурсаў нанесці вялікую шкоду суседзям.
Гэтая пазіцыя прасцей за ўсё перадаецца праз камунікацыю, а не нейкім прыроджаным спосабам ад бацькоў да дзяцей.
Як прыклад, адны з самых апантаных імперцаў даволі часта знаходзяцца сярод (горшых) прадстаўнікоў захопленых народаў. Яны такім чынам будуюць свой пуць да кар’еры і даказваюць павышаную лаяльнасць.
Калі "паскрэбці" тых "рускіх нацыяналістаў", вызначыцца, што многія з іх зусім не рускія. Часта мешаніна з генаў, звычайная для імперыі. Дарэчы, гэта паказваюць генетычныя даследаванні.
Псіхалогія ўвогуле складаны механізм, які працуе як камбінацыя генетычных перадумоў і развіцця ў канкрэтным асяроддзі. Генетыка не прымушае чалавека быць нейкім прымусова вызначаным з нараджэння без права выбару. Нават з блізнюкоў вырастаюць розныя людзі.
Генетыка не здымае адказнасць за выбар чалавека паміж дабром і злом.
Пры гэтым тэарэтычна магчымы штучны адбор людзей з спецыфічнымі псіхалагічнымі асаблівасцямі і замацаванне нейкіх генетычных перадумоў для такіх асаблівасцей у нацыянальным генафондзе.
Але каб сур’ёзна разважаць пра гэта, трэба вызначыць тыя "гераічныя" або "рэваншысцкія" гены, адсочыць іх праз папуляцыю. Зроблена такое? Не.
А яшчэ і тая ж мешаніна генаў у імперыі замінае іх кансалідацыі, замацоўванню, блізкасці.
З чаго я раблю вывад, што калі і існуе генетычная прычына "рэваншызму" (ў расейскай прапагандзе "гераічнасці пераможцаў"), то яна далёка не галоўная і патрабуе дадатковых даследаванняў і доказаў.
Па тых жа прычынах і тэорыя менталітэту не з’яўляецца часткай сучасных навуковых поглядаў. Па сутнасці, яна рэха расізму.
Яна і шкодная, бо здымае частку адказнасці з саміх людзей. Кожны з іх здольны зразумець, што робіць, пры гэтым ягоны арганізм таму не замінае.