«А мы ідзём у школу ці ў турму?» Людзі крайне негатыўна ўспрынялі надгляд дзяцей на ўваходзе ў школу
Навіна пра тое, што ў беларускіх школах узмацняюць прапускны рэжым і ўводзяць абавязковы надгляд рэчаў як вучняў, так і наведвальнікаў, выклікала эмацыйную рэакцыю.
Ролік у TikTok з падрабязнасцямі новых правілаў, якія пачалі дзейнічаць з 1 верасня, сабраў больш за пяць з паловай тысяч каментароў.
Многія карыстальнікі адзначылі, што мяжа паміж адукацыйнай установай і месцам зняволення пачынае сцірацца. Самым папулярным стала заўвага: «Мы нібыта ў школе, а не ў турме».
Яшчэ амаль 23 тысячы лайкаў сабрала кароткае рытарычнае пытанне: «Што за трызненне?»
На трэцім месцы па папулярнасці саркастычная прапанова:
«Можа, школы калючым дротам абнесці і вышкі па перыметры паставіць?»
Беларусы задаюцца пытаннем, дзе мяжа гэтага ўзмацнення рэжыму: «А ў садках калі будуць абшукваць дзяцей?»
«А мы ідзём у школу ці ў турму?», «Мы ў Паўночнай Карэі, ці што?, «Такое адчуванне, што ў нас тэ#акты кожны дзень здараюцца», —
абураюцца чытачы.
Многія іранізуюць: «Хутка форму з нумарамі будуць выдаваць, знахабнелі зусім».
Некаторыя каментатары прапануюць распаўсюдзіць такую «бяспеку» і на чыноўнікаў: «Дык давайце будзем абшукваць усіх людзей на высокіх пасадах, і гэта не павінна ўспрымацца як недавер — гэта дзеля бяспекі дзяржавы! А то раптам знойдуць лішнія грошы, якіх так не хапае ў нашай краіне!»
Бацькі перакананыя, што надгляд рэчаў з дазволу настаўніка незаконны.
«Мы што, у СІЗА? Які ператрус без бацькоў? Надгляд? Вы здзекуецеся? Які дазвол ад настаўніка? Настаўнікі нам ніхто». «Па законе — толькі ў прысутнасці бацькоў! Дзе новы закон?»
Акрамя прававых аспектаў, людзей хвалюе і банальная лагістыка. Чытачы мяркуюць, што працэдуры на ўваходзе скрадуць у дзяцей час: «Гэта цяпер +1—1,5 гадзіны да вучэбнага часу — да ўрокаў і пасля?».
Некаторыя спрабуюць глядзець на сітуацыю з гумарам:
«Можна бяздомных кацянят прыстройваць: паклаў у заплечнік, знайшлі — перадалі прадстаўнікам школы». «Самая здаровая ідэя», — іранізуюць у адказ карыстальнікі.
Хоць цяпер у сацсетках менавіта ябацькі адчуваюць сябе смела і вальготна, галасы тых, хто лічыць меры апраўданымі, адзінкавыя:
«А што вас бянтэжыць? Мала вам усялякіх інцыдэнтаў?»
«А вы паглядзіце, што творыцца, напрыклад, у амерыканскіх школах: колькі там забойстваў дзяцей дзецьмі, пра наркату наогул маўчу».
«Я за! Хачу, каб усе дзеці, якія прыйшлі ў школу, вярнуліся жывымі і здаровымі дадому! Гэта абарона нашых дзяцей!»
Самі школьнікі заўважаюць, што школа ўсё больш асацыюецца з сілавым аб’ектам, а тыя, хто паспеў атрымаць атэстат раней, лічаць сябе сапраўднымі шчасліўчыкамі:
«Дзякуй Богу, апошні год застаўся. Добра, што хоць снайпераў на вышках і буйнакаліберныя кулямёты з траншэямі на ўваходзе не пабачу», «Божа, якое шчасце, што мы скончылі гэтую школу… З кожным годам усё больш «маднейшыя» навіны».
Каментары
Звычайна гэта забіраў настаўнік, завуч, ці дырэктар.
Але апошнім часам шмат бацькоў становяцца на бок дзяцей нават у тых выпадках, калі рамень па іх плача.
І пачынаецца - па якім праве, ды з якой нагоды...
Ну вось, цяпер ёсьць права ды нагода.