Шляхецкую сядзібу сярэдзіны XIX стагоддзя з Валожынскага раёна прадалі на аўкцыёне
Шляхецкую сядзібу 1849 года ў вёсцы Чэхаўшчына Валожынскага раёна прадалі на аўкцыёне за 42 900 рублёў. Першапачаткова старадаўні драўляны дом з калонамі спрабавалі прадаць яшчэ ў жніўні, але тады купцоў на яго не знайшлося, піша Domovita.by.
Перад паўторнымі таргамі пачатковую цану знізілі на 50 працэнтаў, пасля чаго на лот зарэгістраваліся адразу два прэтэндэнты. У выніку таргі 7 кастрычніка на электроннай пляцоўцы «БУТБ-Маёмасць» працягваліся ўсяго 18 хвілін.
У канцы лета за комплекс прасілі 71 500 рублёў, аднак аўкцыён прызналі такім, які не адбыўся. На восеньскіх таргах пачатковую цану вызначылі на ўзроўні 35 750 рублёў. Удзельнікі зрабілі чатыры стаўкі і павысілі яе ў 1,2 раза. Канчатковая цана склала 42 900 рублёў, або каля 13 956 даляраў.
Купцом стаў прыватны інвестар з Мінска. У склад лота ўвайшоў сам драўляны будынак плошчай 433,7 квадратнага метра, а таксама права арэнды больш чым 50 сотак зямлі тэрмінам на 50 гадоў. Паводле прызначэння ўчастка, на ім можна размяшчаць жылыя будынкі, а таксама аб’екты сферы паслуг і гандлю.
У сядзібы ёсць незвычайны юрыдычны статус. Нягледзячы на яе ўзрост і архітэктурную каштоўнасць, яна не ўнесеная ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў. У савецкіх дакументах будынак увогуле лічыўся звычайным гаспадарчым корпусам 1957 года. Гэтую дату яму прысвоілі падчас пасляваеннай інвентарызацыі пасля чарговага капітальнага рамонту.
Адсутнасць ахоўнага статусу дае новаму ўладальніку шырокія магчымасці для далейшага выкарыстання тэрыторыі. Паводле ўмоў аўкцыёну, інвестар можа правесці рэканструкцыю будынка або цалкам яго знесці і на працягу пяці гадоў пабудаваць на ўчастку новы аб’ект. Калі ж істотна мяняць праект не плануецца, нерухомасць трэба ўвесці ў эксплуатацыю на працягу года пасля заканчэння бягучага рамонту.
Сядзіба ў Чэхаўшчыне лічыцца рэдкім для гэтай мясцовасці прыкладам невялікай шляхецкай сядзібы. Дакладна невядома, хто заказаў будаўніцтва дома ў сярэдзіне XIX стагоддзя, але на адным з камянёў падмурка выразна пазначаны 1849 год.
Да нацыяналізацыі ў 1939 годзе сядзіба належала шляхецкаму роду Сялянкаў. У пачатку XX стагоддзя сям’і належала каля 15 тысяч сотак зямлі, хоць паводле перапісу 1905 года пастаянна ў маёнтку жылі толькі чатыры чалавекі. Апошнім законным уладальнікам дома называецца Мар'ян Сялянка. Пасля прыходу савецкай улады ў будынку размясцілі школу-інтэрнат.
Сама сядзіба захавала шэраг цікавых архітэктурных дэталяў. Драўляны зруб звонку абшыты дошкамі, якія імітуюць цагляны мур. Галоўны ўваход упрыгожвае парадны порцік з чатырма калонамі. На вокнах захаваліся арыгінальныя каваныя аканіцы і завесы XIX стагоддзя.
Побач з домам ацалелі старая ўязная алея і каменная лядоўня 1855 года. Яна складзеная з валуноў і чорнага шлаку з выкарыстаннем рэдкай тэхнікі кладкі, якую называюць разынкавай.
Аўкцыён прайшоў без вялікага ажыятажу, але цяпер старадаўняя сядзіба атрымала новага ўладальніка. Яе далейшы лёс будзе залежаць ад таго, як інвестар выкарыстае свае магчымасці і ці захавае ацалелыя элементы гістарычнай забудовы.
У Валожынскім раёне зруйнуюць усе пабудовы сядзібы XIX стагоддзя — яшчэ і 14 тысяч патрацяць на знос
На Нямізе прадаюць гістарычны будынак 19 стагоддзя
Сядзібу Грабніцкіх пад Ушачамі прадалі за адну базавую. Пакупніком аказаўся грамадзянін ЗША
У Чачэрску не трацяць надзеі збыць з рук старадаўнюю сядзібу
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску5757
Каментары
бо архітэктуры ніякай. не кажучы ўжо пра ўсё астатняе