Гэтыя мінскія каты маюць уласны гардэроб і наведваюць рэстараны — як жывецца Азуру і Прушы ФОТЫ
У мінулым каты Пруша і Азур — бяздомныя жыхары беларускіх вуліц, якіх адтуль забралі валанцёры. Сёння ж яны вядуць раскошны лад жыцця, якому пазайздросціць і чалавек.

Дзякуючы мінчанцы Уладлене, якая іх прытуліла, Пруша і Азур наведваюць сталічныя кафэ, здымаюцца ў рэкламе, маюць гардэроб для ўсіх сезонаў і нават адпачываюць у санаторыі. Пра ўсё гэта жанчына расказвае ў сваіх сацсетках.
Новы дзень катоў амаль ніколі не падобны да папярэдняга: вось яны ў кавярні з кавай і дэсертам на стале, а вось пайшлі на шопінг у «Дана Мол». Сёння каты могуць разам з гаспадарамі вячэраць у рэстаране французскай кухні, а ўжо заўтра лавіць захопленыя погляды мінакоў на тэрасе рыбнай установы SeaFoodBar.
Пры гэтым у кавярні чатырохлапыя ходзяць не толькі за кампанію з гаспадарамі — свой дзень народзін кожны з іх адзначаў па-за домам у святочным вобразе і са спецыяльным дэсертам і свечкай у свой гонар.

Быць кампаньёнамі Уладлена пачала прывучаць катоў з самага маленства. Нешта пра дрэсіроўку прачытала ў працах Юрыя Куклачова, але агулам тыя вельмі хутка асвоіліся ў багемным ладзе жыцця. І нават адзенне, якога ў іх ужо цэлая калекцыя, для іх зараз — звычайная паўсядзённасць.
У кожнага з катоў у кватэры маецца свая невялікая шафа з уборамі. З такім пасагам яны ўжо не раз перамагалі ў тэматычных конкурсах на званне «Самага стылёвага гадаванца».







Дзякуючы дрэсіроўцы, каты не толькі сталі таварышамі для шпацыру, але і пачалі акторскую кар’еру.
Так, Прушу, напрыклад, можна пабачыць у навагодняй рэкламе «Свету танкаў» ад «Лесты». Таксама ён здымаўся ў іншых прома-роліках гэтай кампаніі. Браў удзел кот і ў здымках сацыяльных відэа, рэкламаваў корм.
Яго малодшы «брат» у сілу свайго ўзросту мае меншы акцёрскі досвед, але ён ужо ёсць: Азур паспеў паўдзельнічаць у рэкламе брэнда адзення Nelva.
Што важна, з ганарараў катоў Уладлена абавязкова пераводзіць частку грошай бадзяжным жывёлам.
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску
Каментары