«Не пазнала сваё дзіця». У Гомелі бяздомныя сабакі пакусалі 11‑гадовую дзяўчынку

8 мая ў Гомелі бяздомныя сабакі напалі на 11‑гадовую дзяўчынку. «Яны ўсю яе проста пакусалі: ногі, рукі, спіну, галаву. Калі ўбачыла дачку ў рэанімацыі — не пазнала», — расказала яе мама Юлія. Сабак ад школьніцы змог адагнаць матацыкліст, які ў той момант выпадкова аказаўся паблізу. Афіцыйна пра інцыдэнт паведаміў старшыня Гомельскага гарвыканкама і запэўніў, што профільныя службы горада ўзмоцняць працу па адлове бяздомных жывёл. Выданне «Анлайнер» расказала, што вядома на гэты момант.

«Не пазнала сваё дзіця»

Сям'я пацярпелай дзяўчынкі жыве ў мікрараёне Шведская Горка. Гэта дастаткова малады раён, які суседнічае з ракой Сож і лесапаркавай зонай.

Днём 8 мая, па словах Юліі, яе дачка гуляла разам з сяброўкамі. Прыблізна а чацвёртай гадзіне дня жанчыне з тэлефона дачкі патэлефанаваў незнаёмы мужчына.

«Вы толькі не хвалюйцеся, кажа, вашу дачку пакусалі сабакі, — успамінае дрыготкім голасам Юлія. — Я адразу ж кінулася туды…»

Першым на месца прымчаўся тата дзяўчынкі. Яго машына якраз стаяла пад домам: ён працуе ў таксі і заехаў паабедаць.

«Муж прыехаў, калі дачку, усю акрываўленую, неслі на пакрывале ў машыну хуткай дапамогі. У бальніцы яе адразу ж адправілі на аперацыйны стол, а пасля — у рэанімацыю».

У першыя дні, па словах Юліі, яе дачка Лідзія амаль нічога не памятала.

«Калі я зайшла ў рэанімацыю, проста не пазнала сваё дзіця. Яна ўся была ў бінтах, у масцы, абвешаная кучай датчыкаў. Укусы былі па ўсім целе, асабліва былі пашкоджаныя ногі. Адзінае, што ацалела, — твар: Ліда да апошняга закрывала яго рукамі».

Калі дзяўчынка ачуняла, яна расказала, што ў той дзень гуляла з трыма сяброўкамі. Прыблізна а чацвёртай гадзіне дня Лідзія развіталася з сяброўкамі і накіравалася дадому. Ёй трэба было прайсці па сцежцы ў лесапаласе. Па словах яе мамы, гэта дастаткова люднае месца: тут шпацыруюць мясцовыя, смажаць шашлыкі.

«Па дарозе Ліда ўбачыла чатырох вялікіх сабак і спалохалася. Яна ў мяне панічна баіцца іх, і калі бачыць, то заўсёды або за мяне хаваецца, або пераходзіць на другі бок вуліцы. Але ў гэты момант нікога побач не было і дачка, спалохаўшыся, спатыкнулася і ўпала. Сабакі наляцелі на яе і ўжо не далі ёй падняцца, хоць яна спрабавала».

Па словах Юліі, усё, што змагла Ліда, — гэта ткнуцца ў зямлю тварам і закрыць галаву рукамі.

«І тады яны проста пачалі яе рваць. Укусаў было шмат па ўсім целе, у тым ліку гематом, ран, драпін ад кіпцюроў».

На крыкі дзяўчынкі прыбеглі яе сяброўкі і паклікалі на дапамогу матацыкліста, які праязджаў непадалёк.

«У яго гараж у раёне вуліцы Пенязькова. Аляксандр, як мы даведаліся пасля, ехаў адтуль дадому, але ўспомніў, што забыўся (ці згубіў) тэлефон, і вырашыў вярнуцца, — кажа Юлія. — І тут на дарогу выбеглі тры яе сяброўкі і крычаць: «Калі ласка, дапамажыце, там дзяўчынка: на яе напалі сабакі». Ён пабег да дачкі, адагнаў сабак і з яе тэлефона патэлефанаваў мне і ў хуткую дапамогу».

Сёння Лідзію павінны перавесці з рэанімацыі ў аддзяленне.

«Мы вельмі перажываем, як яна справіцца з усім гэтым болем і стрэсам, — кажа Юлія. — Доктар казаў, што ў рэанімацыі дачка дакраналася да сваіх ран, ківала галавой і ціха гаварыла: «Ох…»

Матацыкліст, які выратаваў дзяўчынку: «Учора бачыў тых сабак»

Хлопца, які выратаваў Лідзію, завуць Аляксандр. Ён ехаў па лесапаласе, калі пачуў крыкі дзіцяці, але спачатку не надаў ім увагі.

«Спыніўся, калі выбеглі яе сяброўкі і сталі крычаць, каб павярнуўся направа. Гэта дапамагло зарыентавацца. Калі прыбег, дзяўчынка ляжала на зямлі ўніз тварам, каля яе былі два сабакі. Трэцяга заўважыў пазней — ён трымаўся непадалёк».

Па памерах жывёлы былі крыху меншымі за лабрадора, прыкладна 35—40 см у карку. Учора Аляксандр зноў заўважыў гэтых сабак непадалёк ад месца інцыдэнту.

«Папрацаваў над мапедам і вырашыў праехацца. Там ёсць месца, заселенае бамжамі. Мяркую, гэта яны падгаварылі гэтых сабак ахоўваць іх «жыллё». Адзін з іх сапраўды агрэсіўны, усё імкнуўся ўкусіць, але я быў у экіпіроўцы».

Аляксандр адзначае, што гэта не тая «зграя з васьмі сабак», пра якую пасля гісторыі з дзяўчынкай пісалі ў сацсетках. Тыя сабакі ўчора яшчэ былі на ранейшым месцы. Свой учынак ён не лічыць гераізмам і просіць «не раздзьмуваць гэтую тэму далей».

Кіраўнік горада: «Настойліва звяртаюся да кожнага жыхара …»

На наступную раніцу, 9 мая, пра інцыдэнт напісаў старшыня Гомельскага гарвыканкама ў тэлеграм-канале «Владимир Привалов. Официально». Там гаварылася, што дзяўчынка пад назіраннем медыкаў, «яе жыццю нічога не пагражае». Таксама паведамлялася, што ў сувязі з інцыдэнтам профільныя службы горада «значна ўзмацнілі працу па вылаве бяздомных жывёл».

Фота выкарыстоўваецца ў якасці ілюстрацыі. Дзяўчынку з Гомеля пакусалі іншыя сабакі

«Настойліва звяртаюся да кожнага жыхара Гомеля: калі вы сталі сведкам скаплення беспрытульных сабак — неадкладна інфармуйце пра гэта рэгіянальную дыспетчарскую службу па нумары 115 або праз чат-бот Гомельскага гарвыканкама @Gorod_Gomel_bot@», — гаварылася ў паведамленні.

Пазней стала вядома, што два бяздомныя сабакі былі злоўленыя, і работы па вылаве працягнуцца ў панядзелак.

За выхадныя навіна пра пакусаную бяздомнымі сабакамі гамяльчанку разляцелася па сацсетках і выклікала не толькі вялікі рэзананс, але і гарачыя спрэчкі: сутыкнуліся звычайныя карыстальнікі і зааабаронцы. Апошнія пісалі, што дзяўчынка нібыта толькі спалохалася, «а сабак шкада і яны не вінаватыя». Галоўная думка была такой: інцыдэнт падштурхнуў улады горада да вылаву. Некаторыя зааабаронцы адкрыта называлі ініцыятыву ганьбай:

«Хачу спытаць: адлоў будзе са стэрылізацыямі, прышчэпкамі, біркамі? А потым сабакі накіруюцца ў прытулак з 3‑разовым харчаваннем? На што ідуць нашы падаткі на сабак? На адлоў і іх забойства? Такая цудоўная краіна — і такое быдляцкае стаўленне да жывёл?»

Некаторыя таксама абвінавацілі дзяўчынку ў тым, што «не там хадзіла».

Вось што даслала ў рэдакцыю сваячка адной з аднакласніц пацярпелай Лідзіі:

«Я ў жаху з каментарыяў. Асабліва як некаторыя пісалі, што ўсё гэта фэйк, каб проста справакаваць агрэсію ў адносінах да сабак. Колькі <…> лілося адносна дзяцей, што яны самі правакуюць сабак, забываючы пра тое, што ўсе дзеці розныя і не трэба ўсіх пад адзін грабеньчык. <…> Як гаварылася, тут рашэнне толькі адно: дзікіх сабак трэба прыбраць з жылых раёнаў. Вядома, іх шкада, але ўсіх не перашкадуеш. Хай тады зааабаронцы адкрываюць прыватныя прытулкі для бяздомных сабак, адкрываюць зборы на лячэнне, харчаванне, догляд. Я думаю, многія неабыякавыя людзі будуць уносіць ахвяраванні. Тады і сабакі будуць пад наглядам, і дзеці ў бяспецы».

Цяпер уся ўвага бацькоў Лідзіі засяроджана на стане дачкі.

«Столькі людзей напісалі нам словы падтрымкі! — кажа Юлія. — Нават не думала, што ў нас у Гомелі столькі добрых людзей».

Каментары да артыкула