У Магілёве прадпрымальніца стварыла «месца здзяйснення жаданняў». Улады прымусілі яго прыбраць
Уладальніца крамы на пешаходнай вуліцы Ленінскай у Магілёве размясціла на фасадзе будынка дыван, які выконваў ролю незвычайнай фотазоны, дзе можна было загадаць жаданне. Гарадскім уладам гэта не спадабалася.
Дыван з надпісам «Месца, каб загадаць жаданне» на сцяне дома ў Магілёве. Скрыншот відэа
Ініцыятарам з'яўлення незвычайнага аб'екта на галоўнай пешаходнай вуліцы горада стала ўладальніца крамы «АртСлон». Яна размясціла на сцяне каля ўваходу ў сваю гандлёвую кропку дыван з надпісам «Месца, каб загадаць жаданне». Па задуме аўтаркі, гэты аб'ект павінен быў стаць месцам прыцягнення для турыстаў і мінакоў.
Аднак правісеў ён толькі дзень — гарадскія ўлады запатрабавалі прыбраць яго з фасада. Патрабаванне чыноўнікаў выклікала абурэнне і непаразуменне ў жанчыны.
У роліку, запісаным для Instagram, яна расказала, што за дзень больш за пяцьдзясят чалавек падыходзілі да дывана, фатаграфаваліся і загадвалі жаданні. Жанчына апісала фотазону як «маленькі партал дзяцінства» і «якар надзеі», каля якога людзі выдыхалі, а «закаханыя абяцалі адно аднаму вечнасць». Яна нават згадала старую жанчыну, якая плакала каля дывана, «згадаўшы, што яшчэ жывая».
«Сказалі, што ён [дыван] псуе знешні выгляд архітэктурнага будынка. […] Дзе прыгажосць, якую мы сапсавалі? Дзе гэтыя дасканалыя лініі фасадаў, якія важнейшыя за чалавечае сэрца? Вуліца памірае без малога бізнэсу і эмоцый. […] Нам патрэбны месцы выканання жаданняў ці нам патрэбны проста шэрыя сцены? […] Я не пайду на канфлікт, але я хачу паказаць, што мы хочам жыць у казцы, а не ў параграфе правілаў добраўпарадкавання», — заявіла аўтарка фотазоны.
Каментары падтрымалі прадпрымальніцу і раскрытыкавалі адміністрацыю горада. Яны пісалі, што дыван «падымаў настрой» і быў «разыначкай гэтай вуліцы», якую нават здымалі расійскія блогеры. Некаторыя каментатары адзначалі, што «белая сцяна аказалася значна цікавейшай, чым творчасць і ідэі», і скардзіліся, што «ў горадзе няма 'разынак', ёсць толькі пераробленыя, падгледжаныя ў іншых гарадах ідэі».
Адна з карыстальніц прапанавала «выставіць як банер на метр ад будынка на стойцы», каб афіцыйна не чапаць фасад.
Што за «шэрая» сцяна?
Сцяна, якую прадпрымальніца назвала «шэрай» і «пустой», належыць дому Відаровіча — помніку архітэктуры пачатку 1910‑х гадоў (вуліца Ленінская, 40).
Дом Відаровіча па вуліцы Ленінскай, 40. Фота: Wikimedia Commons
Гэты будынак вызначаецца багатым вонкавым аздабленнем: яго фасад дэкараваны ляпнымі дэталямі, фігурнымі картушамі, гірляндамі і руставанымі пілястрамі. Ён з’яўляецца афіцыйна прызнанай гістарычна-культурнай каштоўнасцю ў складзе гістарычнага цэнтра Магілёва.
Згодна з Кодэксам культуры, на такіх аб'ектах катэгарычна забараняецца «навукова не абгрунтаванае змяненне і пагаршэнне ўмоў успрымання нерухомых матэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцей», таму ў дывана няма шанцаў замацавацца на галоўным фасадзе дома.