«Яна апраналася проста і выглядала сумленнай». Адзінокіх кітайскіх мужчын усё часцей дураць фіктыўнымі нявестамі

У Кітаі ўсё больш адзінокіх мужчын становяцца ахвярамі махлярства, звязанага з так званымі імклівымі шлюбамі. Асабліва гэта тычыцца мужчын старэйшага ўзросту, якія жывуць у невялікіх гарадах і сельскай мясцовасці і маюць цяжкасці з пошукам жонкі, піша Бі-бі-сі.

Ван Чжуан са сваёй былой жонкай-махляркай адразу пасля вяселля

Адзін з такіх мужчын — 37‑гадовы Ван Чжуан. Ён ужо амаль страціў надзею стварыць сям’ю, калі звярнуў увагу на рэкламу шлюбных агенцтваў. Яго абяцалі пазнаёміць са сціплай, гаспадарлівай і адданай жанчынай, якая будзе гатовая ўсё жыццё жыць у яго сям’і.

Пасярэднікі пераконвалі Вана, што жанчыны з правінцыі Гуйчжоу вельмі ашчадныя, добра вядуць гаспадарку, а з-за беднасці сваіх сем’яў хутка прыстасоўваюцца да новага жыцця пасля шлюбу.

Ван паехаў у горад Гуян, дзе яму пачалі арганізоўваць знаёмствы. За некалькі дзён ён сустрэўся з сямю жанчынамі ў спецыяльных пакоях для «сляпых спатканняў». Нарэшце яму спадабалася восьмая. Мужчына шукаў жанчыну, якая ніколі не была замужам, не мела дзяцей і была крыху маладзейшая за яго. 

«Да таго ж яна апраналася вельмі проста, — узгадвае ён. — Яна выглядала замкнёнай і сумленнай».

Яны сустракаліся ўсяго чатыры-пяць разоў, прычым кожная сустрэча працягвалася каля дзесяці хвілін. Абменьвацца тэлефонамі і кантактамі ім забаранялі. За парушэнне правілаў пагражалі штрафы.

Ужо праз два-тры дні Ван вырашыў, што знайшоў патрэбную яму жанчыну, і пагадзіўся на шлюб. Ён заплаціў больш за 300 тысяч юаняў (каля 44 490 даляраў), а разам з банкетам і іншымі выдаткамі яго расходы склалі каля 400—500 тысяч юаняў (ад 59 300 да 74 150 даляраў).

Усё гэта шлюбнае агенцтва нават здымала на відэа і фатаграфавала для рэкламы. На кадрах пара выглядала шчаслівай: яны ішлі па чырвонай дарожцы, трымаліся за рукі і ўсміхаліся пад рамантычную музыку.

Аднак праз некалькі месяцаў пасля вяселля Вану пачалі тэлефанаваць калектары. Яны паведамлялі, што яго жонка мае вялікія даўгі. Мужчына западозрыў нешта нядобрае і праверыў яе тэлефон. Так ён даведаўся пра сапраўднае мінулае жонкі.

Аказалася, што яна ўжо некалькі разоў была замужам, мела трох дзяцей, раней працавала вядучай у караоке-бары, мела сур’ёзнае захворванне, якое перадаецца палавым шляхам, і значныя даўгі. Яна таксама схлусіла пра свой узрост.

Жанчына прапанавала развесціся, але вяртаць атрыманыя за шлюб грошы адмовілася. Калі Ван паспрабаваў знайсці агенцтва, праз якое ажаніўся, аказалася, што яго офіс ужо закрыўся, а супрацоўнікі зніклі.

Пасля гэтай гісторыі Ван сам пачаў здымаць відэа для сацыяльных сетак, каб папярэджваць іншых мужчын пра небяспеку падобных схем. У яго кватэры пачалі збірацца іншыя пацярпелыя, якія таксама спрабавалі знайсці зніклых арганізатараў або вярнуць свае грошы.

Праблема мае больш шырокія дэмаграфічныя прычыны. На працягу дзесяцігоддзяў у Кітаі дзейнічала палітыка «адна сям’я — адно дзіця». Акрамя таго, у краіне гістарычна існавала перавага хлопчыкаў перад дзяўчынкамі. У выніку колькасць кітайскіх мужчын значна перавысіла колькасць жанчын.

Цяпер мужчын у Кітаі прыкладна на 30 мільёнаў больш, чым жанчын. Асабліва складаная сітуацыя ў невялікіх гарадах і аддаленых сельскіх раёнах. Там жанчыны могуць выстаўляць высокія патрабаванні да патэнцыйных жаніхоў, бо ведаюць, што попыт на іх вялікі.

Ад мужчын нярэдка патрабуюць мець уласны дом, аўтамабіль, стабільны заробак, а часам яшчэ і сямейны бізнэс. Дадатковым цяжарам становіцца традыцыйны «выкуп за нявесту» — грошы, якія сям’я жаніха перадае сям’і жанчыны.

На гэтым фоне пачалі хутка развівацца шлюбныя агенцтвы, якія абяцаюць знайсці партнёрку за некалькі дзён. Такія шлюбы называюць «імклівымі» або «маланкавымі».

Сам па сабе шлюбны пасярэдніцкі бізнес у Кітаі існуе даўно, але апошнімі гадамі ён перажывае сапраўдны бум. Разам з гэтым павялічылася колькасць махлярскіх схем. Кітайскія дзяржаўныя СМІ ўжо паведамлялі, што бурны рост гэтай сферы прывёў да незаконных практык і бязладдзя.

Здымак ілюстрацыйны. Фота: Getty Image

Улады таксама звярнулі ўвагу на гэтую праблему. Са студзеня 2024 года па сакавік 2025‑га пракуратура разглядала справы, у якіх фігуравалі 1546 чалавек, падазраваных у злачынствах, звязаных са шлюбным пасярэдніцтвам. Цяпер пачалася агульнанацыянальная кампанія супраць махлярства ў гэтай сферы.

У адным з выпадкаў, паводле інфармацыі журналістаў, шлюбнае агенцтва выкарыстоўвала супрацоўніц караоке-бараў у якасці «прынады». У выніку ў 128 мужчын выманілі больш за 2,5 мільёна юаняў (каля 370 750 даляраў).

Адвакат Фань Бінхэ лічыць, што для барацьбы з такімі схемамі патрэбныя больш выразныя правілы рэгулявання шлюбных агенцтваў.

Горад Гуян стаў адным з цэнтраў «маланкавых шлюбаў». Агенцтвы там размешчаныя ў звычайных будынках каля гандлёвых вуліц. Некаторыя іх супрацоўнікі сцвярджаюць, што ў рэгіёне гістарычна было больш жанчын, бо мясцовыя сем’і не заўсёды строга выконвалі палітыку «аднаго дзіцяці» і працягвалі нараджаць дзяцей у надзеі мець сына.

Прадстаўнікі агенцтваў кажуць, што цяпер яны спрабуюць знаёміць мясцовых жанчын з мужчынамі з іншых правінцый, якія маюць грошы, але не могуць знайсці партнёрку ў сваім асяроддзі. Яны запэўніваюць, што кліенты самі выбіраюць партнёра і што галоўная мэта — дапамагчы людзям стварыць сям’ю.

Адзін з менеджараў агенцтва, з якім пагаварылі журналісты, аднак, прызнаў, што афіцыйнай праверкі біяграфій жанчын у іх няма. Паводле яго слоў, інфармацыю пра іх звычайна паведамляюць мясцовыя сваты, якія нібыта добра ведаюць жанчын і іх сем’і.

Ён таксама не назваў дакладную цану паслуг, заявіўшы, што гэта канфідэнцыйная інфармацыя. Пры гэтым менеджар сцвярджаў, што больш за 90% інфармацыі, якую паведамляюць кліенты, адпавядае рэчаіснасці. Калі ж выяўляецца падман, па яго словах, кліент можа патрабаваць вяртання грошай, а агенцтва можа панесці юрыдычную адказнасць.

Аднак для людзей, якія страцілі сотні тысяч юаняў, такія запэўніванні мала суцяшаюць.

Яшчэ адзін пацярпелы — 59‑гадовы Сюй Жулінь з правінцыі Цзянсі. Ён выдаткаваў амаль 500 тысяч юаняў (каля 74 150 даляраў), каб знайсці жонку для свайго сына. Разам яны праехалі больш за тысячу кіламетраў да Гуяна. Сын ажаніўся ўсяго праз сем дзён пасля першага знаёмства з жанчынай.

Пасля рэгістрацыі шлюбу нявеста пачала патрабаваць дарагі смартфон, грошы на свой бізнэс, а таксама значную суму на вясельную сукенку і ўпрыгажэнні. Яна таксама папрасіла купіць маладой сям’і дом. Сюй пагадзіўся, бо хацеў, каб жанчына стала паўнавартасным членам іх сям’і.

Але менш чым праз два тыдні пасля вяселля яна збегла. Пазней яе затрымала паліцыя і муж ды жонка змаглі развесціся. Па словах Сюя, уладальнікаў агенцтва таксама затрымалі, але ён усё яшчэ знаходзіўся ў Гуяне і спрабаваў вярнуць хаця б частку страчаных грошай.

Адвакат Фань Бінхэ тлумачыць, што такія справы вельмі цяжка давесці да суда. У кітайскім заканадаўстве няма асобнага артыкула, які непасрэдна апісваў бы менавіта гэты від шлюбнага махлярства.

Каб распачаць крымінальную справу, пацярпелы павінен даказаць, што жанчына ад самага пачатку шлюбу мела намер атрымаць грошы і падмануць мужчыну. Падазраваныя ж часта сцвярджаюць, што спачатку сапраўды хацелі стварыць сям’ю, але пасля выявілі несумяшчальнасць характараў, пачаліся канфлікты і яны вырашылі развесціся. У такіх выпадках вельмі цяжка адрозніць сапраўдны сямейны канфлікт ад загадзя спланаванага махлярства.

Не менш складана вярнуць грошы, якія былі перададзены фіктыўным агенцтвам. Такія арганізацыі могуць закрыцца і знікнуць адразу пасля таго, як назапасяць дастатковую суму.

Вану ўдалося вярнуць толькі частку сваіх грошай. Пасля перажытага ён ужо не ўпэўнены, што калі-небудзь зможа зноў ажаніцца. Ён прызнаецца, што раней яму і так было цяжка знайсці партнёрку, а цяпер ён страціў вялікія грошы і амаль не думае пра новы шлюб.

Яго жыццё фактычна спынілася на нявызначаны час. Мужчына працягвае займацца разводам, збіраць юрыдычныя дакументы і спрабаваць дамагчыся справядлівасці.

Гісторыя Вана паказвае, як спалучэнне дэмаграфічнага дысбалансу, высокіх патрабаванняў да жаніхоў, вялікіх выдаткаў на шлюб і слабога кантролю за шлюбнымі агенцтвамі стварае спрыяльныя ўмовы для махлярства. А тыя, хто трапляе ў такія схемы, могуць страціць не толькі вялікія грошы, але і гады жыцця, давер да людзей і надзею на стварэнне сям’і.

Каментары да артыкула