БЕЛ Ł РУС

Пасля беларускай вёскі Шнайдэраў больш не бянтэжыць пытанне ЛГБТ. Сям'я з Германіі, якая стала героямі прапаганды, вяртаецца ў ЕС

20.08.2026 / 13:19

Міра Нікановіч

Чатыры гады таму Ганна і Патрык Шнайдэры паехалі ў Беларусь, каб ратавацца ад «ЛГБТ-прапаганды» і лакдаўнаў. Чаму ж цяпер яны едуць назад у Германію?

Фота: annaschneider_plantlife / Instagram

У 2024‑м на тэлеканале «Беларусь-1» выйшаў сюжэт пра Ганну і Патрыка Шнайдэраў — сям’ю, якая перабралася ў Беларусь з ЕС. Ганна — украінка, якая пераехала ў Германію, калі ёй было 15. Падчас студэнцтва яна сустрэла будучага мужа Патрыка Шнайдэра, у іх нарадзілася дачка Марлена.

А потым, паводле таго сюжэта, добрыя падзеі для Шнайдэраў у Германіі скончыліся. Ганна расказвала прапагандыстам пра жахі жыцця на Захадзе:

«У Германіі і ў Еўропе пачалася вельмі вялікая прапаганда ЛГБТ. Напрыклад, у дзіцячых садках былі брашуркі пра тое, што ты можаш быць кім хочаш.

Ідзеш па вуліцы, а там агромністы плакат, дзе стаяць два хлопцы раздзетыя. Яны ў штанах, зверху нічога няма, і адзін аднаму руку засунуў у штаны».

Цярпець гэта было немагчыма, і Шнайдэры перабраліся ў Аўстрыю. Там яны пасяліліся ў прыгожым турыстычным гарадку ў гарах, але ж праз тры месяцы пасля іх прыезду пачалася пандэмія кавіду.

Наступныя два гады аказаліся не надта цікавымі — праз лакдаўны, кажа Ганна, сям’я жыла ў рытме «працуеш-ясі, працуеш-ясі». У гутарцы з прапагандыстамі жанчына абуралася, што калі зімой трэба было купіць дзіцяці боты, іх не пускалі ў краму, бо Ганна з роднымі не мелі ні вакцыны ад кавіду, ні свежых тэстаў. Мяркуючы па сацсетках Ганны, вакцынам яна не надта давярае.

«Мы зразумелі, што гэта была дурасць, і мы б не хацелі, каб нашы дзеці раслі ў такім грамадстве», — дзеліцца жанчына ўражаннямі.

Тады Ганна і Патрык пачалі шукаць сабе новую краіну, і іх зачапіла, што ў Беларусі не было лакдаўнаў. Знайшлі блогерку, якая пераехала жыць у беларускую вёску, і з цягам часу вырашылі і самі перабірацца. Недзе падчас падарожжаў у іх нарадзілася другая дачка, Амелія.

Для жыцця выбралі Слуцкі раён, набылі хату ў вёсцы Агароднікі. Пераехалі неўзабаве пасля пачатку поўнамаштабнай вайны ва Украіне — у сваіх сторыс Ганна называла яе «канфлікт» у двукоссі.

Хату яны рэканструявалі: паводле аб’явы аб продажы, якую нядаўна апублікавала Ганна, у хаце яны зрабілі камін, пабудавалі новы ванны пакой, прыбіральню і веранду. Ганна прытрымліваецца веганства, і ў беларускай вёсцы яна пачала рабіць веганскія дэсерты на замову.

Здаецца, поўная ідылія. Але ж 18 жніўня Ганна апублікавала ў інстаграме відэа, дзе расказала — сям’я ад’язджае з Беларусі. Што здарылася?

Асноўная прычына — грошы, кажа Ганна:

«Раней я думала, што жыць з недастатковай колькасцю сродкаў будзе не так цяжка. Маўляў, калі дом абсталяваны ўсім, калі ёсць свой агарод, гэтага ў цэлым дастаткова, можна недзе трохі зарабляць і жыць.

Але цяпер я разумею, што не хачу проста існаваць. Я хачу таксама дазволіць сваім дзецям падарожнічаць, дазволіць сваім дзецям набыць тое, што яны сабе хочуць і ўяўляюць, а не стаяць і лічыць кожную капейку».

Ганна расказвае пра свае заробкі ў Беларусі. Найбольш, кажа ўкраінка, яна зарабіла ў сакавіку, калі тры дні гандлявала. Тады ў яе атрымалася 1000 рублёў за месяц.

Па прафесіі Ганна — медсястра, але ўладкавацца на працу ў Беларусі аказалася няпроста:

«Калі я ў пачатку працавала на паўстаўкі, я зарабляла 350 рублёў. Цяпер, праз чатыры гады, я б на тым жа самым месцы магла зарабіць недзе 750 рублёў. Але я не магу ісці больш чым на паўстаўкі праз дзяцей і неабходнасць гатаваць есці.

Для Патрыка працаваць недзе на будоўлі з яго дрэннай рускай падсобнікам і атрымліваць недзе 1500 рублёў — гэта ні пра што. У Мінску мы б, напэўна, зараблялі ў два разы болей».

Ганна падлічыла, што нават калі яны з мужам сябе максімальна нагрузяць працай, яны заробяць не больш за 2500 рублёў на дваіх. А за гэтыя грошы, кажа жанчына, сям’я з чатырох чалавек не здолее нармальна жыць, гэта проста існаванне.

«Я не жадаю абмяжоўваць сябе ў прадуктах, я хачу набываць сабе свежую садавіну і гародніну. Мы веганы, веганская ежа тут не распаўсюджаная і даводзіцца ўсё рабіць самім, часу на сябе абсалютна не будзе.

Ежа ў крамах каштуе аднолькава і ў Мінску, і ў Слуцку, таму, напэўна, нам трэба было з самага пачатку ехаць у Мінск. Але мы хацелі быць далей ад вялікіх шумных гарадоў, хацелі свежае паветра, хацелі вёску і свой агарод.

Выйшла так, што мы, магчыма, зрабілі няправільны выбар», — прызнае Ганна.

У тэгах жанчына пакінула фразу «пераезд назад у Германію». Выглядае, што пасля беларускай вёскі пытанне ЛГБТ сям’ю Шнайдэраў больш не бянтэжыць.

Чытайце таксама:

«Як беларус, бульбу вырошчваю». Як жыве Віталь Тысеў, які перажыў аперацыю на хрыбетніку

«Крамнае ніколі не заменіць сваё». Жыхарка Мінскага раёна трымае на сваім падворку цэлую сотню птушак

Турыст прабег вакол Нарачы 56 кіламетраў — і спазніўся на апошні аўтобус

Каментары да артыкула