«Высокі такі хлопец, хакеіст». Падрабязнасці забойства цяжарнай мінчанкі

Учора стала вядома, што зніклая жанчына, якая знаходзілася на пятым-шостым месяцы цяжарнасці, была знойдзеная забітай. Падазраваным аказаўся 38‑гадовы мінчук, з якім яна была ў блізкіх адносінах.

Пра знікненне 43‑гадовай Таццяны Марцішчанкі стала вядома ў аўторак: блізкія звярнуліся ў міліцыю, калі жанчына перастала выходзіць на сувязь. Ужо на пачатковым этапе пошукаў валанцёры адзначалі, што гэта «нетыповае знікненне».

У пятніцу ў МУС паведамілі пра трагедыю: зніклая жанчына, якая знаходзілася на пятым-шостым месяцы цяжарнасці, была знойдзеная забітай. Падазраваныў быў 38‑гадовы мінчук, з якім яна была ў блізкіх адносінах. Onliner пабываў у доме, дзе апошнім часам жыла загінулая, і высветліў, што адбывалася напярэдадні трагедыі.

Суседзі з пад'езду: «Побач з Таняй заўсёды з'яўляўся высокі такі хлопец, хакеіст»

Апошнія пару гадоў Таццяна арандавала кватэру ў сталінцы ў самым цэнтры Мінска — у адным з тых дамоў, дзе за парадным фасадам хаваецца ціхі іншы бок жыцця. У пад'ездзе, дзе жыла Таццяна, усяго па дзве кватэры на паверсе. 

— Напярэдадні, толькі не памятаю дакладна, 6 ці 7 верасня, мы разам ехалі ў ліфце, як звычайна, перакінуліся парай фраз. Таня заўсёды была такой уважлівай, ветлівай — неверагодна мілай дзяўчынай. Жыла адна ў кватэры проста нада мной. Часам я чула крокі яе босых ног, але каб адтуль даносіліся крыкі ці лаянка — не, ніколі пры мне такога не было, — расказвае суседка знізу. — У чацвер позна ўвечары да мяне заходзіла пара, мужчына і жанчына, распытвалі пра яе. А што, хіба Танечка знайшлася? <…> Божа міласэрны, які жах!..

Пачуць шум барацьбы або крыкі аб дапамозе з пакояў на верхніх паверхах насамрэч амаль немагчыма: большасць жыхароў адзначаюць, што з гукаізаляцыяй у гэтай сталінцы ўсё ў парадку. Не было чуваць ні таго, як бегаюць дзеці, ні як брэша сабака.

— Таму для ўсіх нас усё гэта стала сапраўдным шокам, бо ніхто нічога [падазронага] не чуў, — успамінаюць жыхары. — У аўторак увечары ў дамафон пазванілі бацькі Тані, папрасілі адкрыць дзверы ў пад'езд: сказалі, што ў іх няма ключоў і яны не могуць да яе датэлефанавацца. А ў сераду яны прыйшлі ўжо разам з міліцыяй: знайшлі гаспадыню і змаглі адкрыць дзверы. У кватэры тады нічога такога не знайшлі. Бацькі зайшлі: грошы на месцы, Тані няма. Ужо потым расказвалі, што ўвечары ў чацвер яго [затрыманага] прыводзілі ў кайданках і ўсё тут, у двары, перарылі.

Паводле слоў суразмоўцы, мяркуючы па апублікаваным МУС фрагменце допыту затрыманага, гэта і ёсць той малады чалавек, які перыядычна з'яўляўся побач з Таццянай да яе гібелі.

— Яна была актыўнай дзяўчынай. Мы не мелі блізкіх зносін, як сяброўкі, але падтрымлівалі добрыя суседскія стасункі. Побач з ёй часам быў высокі такі хлопец, хакеіст, больш нікога побач з ёй не заўважалі. Ён заўсёды з'яўляўся з такой велізарнай хакейнай сумкай…

Пра тое, што Таня чакала дзіця, ніхто з суседзяў не здагадваўся. Адзначаюць, што знешне яна была мініяцюрная, кволая — з такім целаскладам на пятым-шостым месяцы цяжарнасці наўрад ці нешта было б прыкметна.

Але раман паміж Таняй і «яе хакеістам» было цяжка не заўважыць. Пра гэта раней распавядала Onliner іншая суседка па пад'ездзе, Наталля (імя змененае на яе просьбу): «Мы ведалі, што ён спартсмен і часта з'язджае на зборы.

У галаве проста не ўкладаецца тое, што адбылося: з Таняй ён заўсёды трымаўся вельмі ветліва, пяшчотна; прыгожа за ёй заляцаўся».

Таксама вядома, што па спецыяльнасці Таццяна была акушэркай-гінеколагам, пэўны час працавала ў адной з радзільняў сталіцы. Затым пачала развіваць уласную справу, звязаную з медыцынскай сферай (са слоў суседзяў).

«Я быў знаёмы з Таццянай, яна паўтара года арандавала ў мяне кватэру. Працавала ў прэстыжнай замежнай кампаніі, вяла кірунак, звязаны з каленнымі суставамі. Ад першага шлюбу ў яе засталася дарослая дачка, якая прафесійна займалася фігурным катаннем», — напісаў чытач «Анлайнера».

Што вядома пра затрыманага

Як паведаміла МУС, па падазрэнні ў забойстве 43‑гадовай Таццяны Марцішчанкі быў затрыманы 38‑гадовы мінчук. Следчым ён прызнаўся, што меў з загінулай блізкую сувязь і ведаў, што яна чакае ад яго дзіця». Пры гэтым ён афіцыйна знаходзіўся ў іншых стасунках, праз гэта ў іх ўзнікалі канфлікты.

Як распавёў сам фігурант, падчас чарговай сваркі ён некалькі разоў ударыў ахвяру нажом, а затым вынес цела з кватэры ў спартыўнай торбе.

Ва ўрыўку, паказаным ведамствам, ёсць момант, як ён праходзіць праз арку з той самай торбай. Здаецца, гэта быў дзень. Далей ён вывез і закапаў цела ў лесе ў Мінскім раёне, па шляху купіўшы рыдлёўку і пазбавіўшыся ад доказаў: выкінуў пад мостам скрываўленыя рэчы і тэлефон загінулай Таццяны.

Падазраваны, нагадаем, быў затрыманы на працягу сутак, у дачыненні да яго заведзена крымінальная справа.

Аднагрупнікі загінулай: «Таня была адзінай дачкой у сям'і»

Забойства Таццяны Марцішчанкі выклікала вялікі грамадскі рэзананс.

У рэдакцыю Onliner звярнуліся адразу некалькі аднагрупнікаў загінулай з просьбай апублікаваць калектыўны ліст. З яго вынікае, што Таццяна была адзіным дзіцем у сваіх бацькоў; у 2006 годзе скончыла лячэбны факультэт БДМУ, працавала акушэрам-гінеколагам.

«Мы, аднагрупнікі Таццяны Марцішчанкі з медыцынскага універсітэта, звяртаемся да вас, узрушаныя весткай аб яе гібелі. Таня была нашай старастай. Тым чалавекам, на якім у студэнцкія гады трымалася ўся група: адказная, надзейная, нязменна добразычлівая і якая падтрымлівае. Да яе ішлі па дапамогу і параду, і яна ніколі не адмаўляла.

Яна ўсяго ў жыцці дамаглася сама. Скончыла ўніверсітэт, атрымала спецыяльнасць акушэра-гінеколага — прафесію, у якой кожны дзень дапамагаюць з'явіцца новаму жыццю. Выхавала дачку, укладваючы ў яе ўсю душу, падтрымлівала яе захапленні і спорт. Была адзінай дачкой у сям'і і апорай для сваіх бацькоў. Усё, чаго яна дасягнула, было зароблена яе ўласнай працай, характарам і дабрынёй. Нам невыносна балюча ўсведамляць, што яе шчасце, яе жыццё і жыццё новага чалавечка ў ёй абарваліся так.

Гэта немагчыма зразумець, усвядоміць і прыняць. Але вельмі хочацца сказаць, што за скупымі радкамі навін стаіць жывы, светлы і вельмі годны чалавек, якога мы ведалі і любілі. Мы просім аб адным: каб пра Таццяну гаварылі з павагай. Не як пра «здарэнне», а як пра жанчыну, лекара і маці, кожны дзень якой быў пра клопат пра іншых. Светлая памяць нашай Танечцы», — гаворыцца ў звароце.

Каментары да артыкула