Siamja biełarusaŭ pracuje cyrkavymi himnastami na kruiznych łajnierach — i čakaje kanca epidemii na karabli
Biełarusy Siarhiej i Volha Darhiel pracujuć pavietranymi himnastami na kruiznym łajniery. Kažuć, heta mara — vystupać z ułasnym numaram u cyrku i vandravać pa śviecie.
Ciapier jany za akijanam, u horadzie Hałviestan amierykanskaha štata Techas. Tam u porcie pryšvartavany ich łajnier, dzie para pravodzić karancin u čakańni času, kali možna budzie viarnucca dadomu.
Pra pracu za miažoj, piensiju ŭ himnastaŭ, 13 hadoŭ šlubu i samaizalacyju na karabli Siarhiej i Volha raskazali «Našaj Ninie».
«Dva biełarusy sustrelisia na druhim baku Ziamli»
U prafiesiju kožny ź ich pryjšoŭ svaim šlacham. Siarhiej usio žyćcio pryśviaciŭ spartyŭnaj himnastycy. Maryŭ vystupać na arenie cyrka. Pastupiŭ na fakultet fizičnaj kultury ŭ Hrodzienski dziaržaŭny ŭniviersitet imia Janki Kupały, a na trecim kursie atrymaŭ mahčymaść pajechać pracavać za miažu — akrabatam u cyrkavym šou na Tajvani. Praŭda, praz hod viarnuŭsia, kab skončyć univiersitet.
Volha zajmałasia tancami. Jana baletmajstar pa adukacyi, skončyła ŭniviersitet kultury ŭ Miensku. I amal adnačasova ź Siarhiejem adpraviłasia pracavać za miažu.
«Tak my i sustrelisia — dva biełarusy na druhim baku Ziamli,
— uśmichajecca Siarhiej i ŭspaminaje, što dla jaho heta była pieršaja dalokaja vandroŭka. — Padabałasia ŭsio, što ja bačyŭ. Ekzotyka: palmy, akijan, ježa — ja takich straŭ nikoli nie kaštavaŭ».
Na Tajvani para pracavała ŭ vializnym zabaŭlalnym parku, padobnym da Dyśniejłendu. Kažuć, było vielmi ciažka. U mižnarodnym kalektyvie treba było razmaŭlać pa-anhielsku i navat trochi viedać kitajskuju movu.
Pracoŭny dzień pačynaŭsia a 7 hadzinie ranicy i kančaŭsia a 19. Za hety čas artysty paśpiavali zrabić dva ci try šou i adzin «Parad» — pradstaŭleńnie nakštałt karnavału praz uvieś park.
Tady ž Siarhiej i Volha zadumalisia nad idejaj sumiesnaha prajekta — tak było zručniej pracavać. Znajšli cyrkavoha režysiora z Kijeva i dva miesiacy treniravali numar — praz bol, ślozy i pieramohi nad saboj.
«Hałoŭnaja zadača luboha cyrkavoha numara — rabić vielmi składanyja i niebiaśpiečnyja truki z takim vyhladam, jak byccam heta zusim nie ciažka. Tamu asnoŭnaj prablemaj byŭ strach pierad tym, što nikoli nie rabiŭ. Kab pačać vykonvać adzin vielmi składany truk, spatrebiłasia dva tydni. A zaraz my jaho robim amal kožny dzień i navat ničoha nie adčuvajem.
Praca na kožnym rekvizicie napačatku vyklikaje bol, pakul ty da jaho nie pryzvyčaišsia, a niekatoryja truki zaŭsiody balučyja, niezaležna ad taho, kolki razoŭ ci hadoŭ heta vykonvaješ. Ad hetaha napačatku było vielmi składana. Usio cieła baleła i było pakryta siniakami», — uspaminaje para.
Paśla — kuča kastynhaŭ. Na adnych biełarusy ŭdzielničali asabista, na inšyja dasyłali zapis svajho numaru pa internecie. Prapanovu čakali amal dva hady (uvieś hety čas Siarhiej i Volha pracavali paasobku). Narešcie adhuknułasia adna z kruiznych kampanij i zaprasiła ich na svoj bort.
Karabiel na 6 tysiač čałaviek z teatram i ladovaj arenaj
Łajnier, na jakim pracujuć biełarusy, kursiruje pa Karybskim basiejnie i vyhladaje jak maleńki horad. Karabiel źmiaščaje 5000 haściej i 1200 supracoŭnikaŭ.
Tam jość usio: kazino, restarany, spa-sałony, kramy duty free, basiejny, ladovaja arena, vializny teatr na bolš za tysiaču miescaŭ… Navat cech pa pierapracoŭcy śmiećcia i štučnaja marskaja chvala dla siorfinhu!
Siarhiej i Volha raskazvajuć, jak vyhladaŭ ich pracoŭny hrafik da epidemii.
«Zvyčajna za adzin kruiz (jon ciahniecca tydzień) my ŭdzielničajem u čatyroch šou. Ale heta tolki toje, što bačać hości. Šmat čaho adbyvajecca na bekstejdžy. Pierad kožnym šou jość svaje techničnyja prahony — heta takoje ž šou, tolki biez kaściumaŭ i hrymu. Taksama jość abaviazkovyja repietycyi, jak z usim kalektyvam, tak i vyklučna dla nas. U dadatak da ŭsiaho — trenažornaja zała: praca na siłu, hibkaść, kardyjatreniroŭki.
Aproč taho, što my robim pa našaj prafiesii, my majem jašče niekalki abaviazkaŭ. Samy hałoŭny — heta biaśpieka na łajniery. Kožny tydzień prachodziać vučeńni, u jakich udzielničajuć usie supracoŭniki».
Publika na łajnierach padarožničaje roznaja. Na Rastvo ci Novy hod u kruizy adpraŭlajucca vielmi bahatyja ludzi, u zvyčajnuju paru — siaredni kłas. Na časy kanikuł stanovicca bolš moładzi, a ŭvosień — piensijanieraŭ.
Jak vyhladaje karancin na łajniery
Na karancinie artysty z 15 sakavika.
«Va ŭsim śviecie kruiznyja kampanii dobraachvotna pahadzilisia na časovaje prypynieńnie dziejnaści ŭ suviazi z karanavirusam. My znachodzimsia na karabli i nie pracujem. Kampanija vielmi dobra kłapocicca pra nas i adnačasova šukaje šlachi, kab nas dastavić dadomu. Ale, u suviazi z tym, što va ŭsim śviecie spynilisia avijaznosiny, heta amal niemahčyma», — raskazvajuć biełarusy.
Na karabli zastaŭsia tolki piersanał. Spačatku usie praviali 14 dzion u samaizalacyi, paśla dazvolili vychodzić na pałubu, ale prymajučy miery biaśpieki — u mascy i na dystancyi dva mietry.
Ježy chapaje. Adkryty vializny restaran dla ŭsich, kafe, krama z usim nieabchodnym, bar.
Siarhiej i Volha na karancinie zaniatyja treniroŭkami. Raściažka, fitnies — usio, kab zastavacca ŭ dobraj formie.
«Siaredni ŭzrost, kali cyrkavyja himnasty sychodziać na piensiju, — 40 hadoŭ»
Pavietranyja himnasty vystupajuć na vyšyni da 8-10 mietraŭ.
«Zrazumieła, strašna, — nie chavajuć jany. — Dziela taho my i repiecirujem, kab bolš kantralavać toje, što robiš. Kožny cyrkavy numar, jaki źviazany z ryzykaj, pavinien być vielmi adpracavanym.
Kali što-niebudź idzie nie tak padčas numara, potym my zaŭsiody raźbirajem: čamu tak atrymałasia, jakija varyjanty mohuć uźniknuć jašče, i hałoŭnaje — jak heta vypravić. Heta biaskoncaja «paliroŭka». I navat jana nie harantuje daskanałaha pierformansu».
Kab trymać pracoŭnuju vahu, davodzicca abmiažoŭvać siabie ŭ prysmakach.
«Desierty ja jem vielmi redka, — kaža Volha.— Charčavańnie — heta pałova pośpiechu. Pravilnaja dyjeta, prostymi słovami, dapamahaje naroščvać myšačnuju masu i daje enierhiju».
Da jakoha ŭzrostu zvyčajna pracujuć cyrkavymi himnastami? Siarhiej tłumačyć, što heta zaležyć ad mnohich faktaraŭ — zdaroŭja, mahčymaści vytrymlivać vysokija nahruzki i chutka adnaŭlacca paśla ich, traŭm, atrymanych za karjeru.
«Siaredni ŭzrost, kali asnoŭnaja kolkaść artystaŭ sychodziać, — heta 40 hadoŭ, — dzielicca nazirańniami Siarhiej. — Paśla va ŭsich svoj šlach. Chto pačynaje svoj biznes, nijak nie źviazany z arenaj, chto zastajecca ŭ cyrkavym mastactvie ŭ jakaści režysiora abo ahient-mieniedžara, chto pracuje trenieram u fitnies-kłubie».
«Pačali vandravać pa śviecie, kali dačce byŭ adzin hod»
Razam Siarhiej i Volha ŭžo 15 hod, ź ich 13 — u šlubie.
«U mnohich siabroŭ ŭźnikaje pytańnie: jak možna i pracavać, i žyć razam? Tak, heta vielmi składana. Ale prafiesija pavietrany himnast maje na ŭvazie davier pamiž partniorami, jakoha nie atrymać, kali ty nie ŭ blizkich adnosinach. Tolki tak možna davieryć svajo žyćcio ŭ inšyja ruki», — razvažajuć artysty.
Ich dačka Liza chodzić u šosty kłas haradzienskaj himnazii. Dahladać jaje, pakul baćki pracujuć u kruizach, dapamahajuć svajaki.
«My pačali pracavać i vandravać pa śviecie, kali joj byŭ adzin hod. Pa mahčymaści staralisia brać jaje z saboju — adnojčy dačka navat była z nami ŭvieś kantrakt. Ciapier, u suviazi z vučobaj, tak nie zrobiš. Kali atrymlivajecca, to biarom jaje na letnija kanikuły», — dzielacca baćki.
Ale, zaŭvažajuć, dačka nie vielmi cikavicca cyrkavym mastactvam — bolš lubić malavać. A z usich vidaŭ sportu pakul spyniłasia na futbole.
«Sustreli amierykanca, u jakoha na ranča jość traktar «Biełarus»
Za miažoj artysty pravodziać 5-8 miesiacaŭ na hod. Pa ich nazirańniach, za akijanam pra Biełaruś viedaje niašmat ludziej — mnohija navat nazvu nie čuli. Ale byvajuć i vyklučeńni.
«Adnojčy my sustreli amierykanca, jaki pačaŭ raspaviadać, što na jahonym ranča jość traktar «Biełarus», jaki jon nabyŭ u 1990 hodzie. I jon dahetul pracuje!
— zhadvaje toj vypadak Siarhiej. — Z našaha boku my zaŭsiody starajemsia raskazać pra našu krainu. Raspaviadajem, jakaja jana pryhožaja i maje doŭhuju historyju. I vučym havaryć paru słoŭ na našaj movie».
Na amierykanskim ŭźbiarežžy biełarusy sumujuć pa svajakach, rodnym horadzie i mahčymaści pahulać z sabakam (u Hrodnie ich čakaje ćvierhšnaŭcer).
«Padčas kruizaŭ nie chapaje taksama prahułak pa vulicy. My majem abmiežavany čas, kali možam vyjści na bierah, tamu što łajnier adpłyvaje z portu pa hrafiku i nielha spaźniacca. Uvieś astatni čas my na łajniery. Sumujem pa damašniaj ježy. Tut dobraja ježa, nie zrazumiejcie mianie niapravilna, prosta jana inšaja.
A jašče sumujem pa našaj pryrodzie. Palmy, mora — heta dobra, adnak biełaruskaja pryroda ŭnikalnaja i časam jaje nie chapaje».