Vydaŭcy hatovyja baranić klasyčny pravapis
Jak buduć dziejničać vydaŭcy, što karystajucca klasyčnym pravapisam, kali ŭłady pojduć na jaho zabaronu?
Jak buduć dziejničać vydaŭcy, što karystajucca klasyčnym pravapisam, kali ŭłady pojduć na jaho zabaronu?
Redaktar časopisu «ARCHE» Valer Bułhakaŭ źbirajecca «zmahacca ŭsimi mahčymymi sposabami: praz sud, petycyi, navat akcyi hramadzianskaha niepadparadkavańnia. Mahčyma, pačniom vydavacca za miažoj, dzie nia buduć dziejničać takija patrabavańni. Kali taki zakon urešcie prymuć, to heta budzie amaralny zakon». Razam z tym, Bułhakaŭ padkreślivaje, što jahony časopis nikoli nia hidziŭsia narkamaŭki, a naadvarot, usie teksty, što prychodziać u redakcyju aficyjnym pravapisam, hetkim ža i drukujucca. Valer adznačyŭ, što pierachod na narkamaŭku «ARCHE» adbudziecca, tolki kali nia budzie inšaj mahčymaści vychodzić.
Vydaviec Ihar Łohvinaŭ, jaki ŭžo vypuściŭ niekalki tuzinaŭ mastackich knih taraškievicaj, kaža, što nie źbirajecca adchryščvacca ad hetaha pravapisu. Jon nie razumieje, jak možna zabaranić pravapis, na jakim pišuć ludzi i vychodziać knihi. «Heta niemahčyma, bo napisana, što knihi mohuć vydavacca na ŭsich movach śvietu, a jakim pravapisam – nie nastolki istotna».
Kaardynatarka «Biblijateki Baćkaŭščyny» Alena Makoŭskaja miarkuje, što hetaje pytańnie varta razhladać u mieru ŭźniknieńnia prablemy. «Pakul my ničoha nia budziem mianiać u našych vydavieckich prajektach. Viadoma, što admaŭlacca ad taraškievicy nichto nie źbirajecca, a jak budzie – paśla pahladzim».
Padobnaje mierkavańnie maje historyk i redaktar Aleh Hardzijenka, jaki kaža, što pakul nia varta hadać na kavavaj huščy. «Počastu ŭ vydavieckich prajektach, u jakich ja braŭ udzieł, u emihracyjnych aŭtaraŭ adnoj z abaviazkovych umovaŭ druku było toje, kab ich pracy vychodzili mienavita klasyčnym pravapisam. Ciapier nia viedaju, jak my budziem pracavać z hetymi ludźmi, bo emihracyi nie zabaroniš užyvać taraškievicu.