Katalicki śviatar na Mahiloŭščynie razdaŭ usiu majomaść parafijanam: Dobra nie mieć ničoha, aproč dźviuch vopratak
Śviataru daviałosia źjazdžać sa zdymnaj kvatery, bo ŭ Białyničach niama ŭłasnaj plabanii (miesca pry kaściole, dzie žyvie śviatar).
Ksiondz Juzaf Siarpiejka žyŭ na zdymnaj kvatery, bo ŭ hetym horadzie ŭ śviatara niama svajho žylla. Uładalnica kvatery niečakana znajšła na jaje pakupnikoŭ, tamu ksiondz musić vyjazdžać, piša katolik.life.
Vyzvalajučy kvateru, jon razdaŭ parafijanam amal usio, što było ŭ pamiaškańni, navat meblu, i patłumačyŭ čamu, pakazaŭ rečy, ź jakimi raźvitaŭsia
«Usio razdaŭ. Aprača taho, što dazvolena pakinuć, što patrebna mieć, i knih. Usio inšaje razdaŭ: ad vopratki da bytavoj techniki. Chto čaho patrabavaŭ ŭ parafii, toje i atrymaŭ: vopratku, posud, škło, ladoŭniu, šafy, łožki, kresły, stały, prałku, posudamyjku, bytavuju chimiju, drobnuju techniku — usio słužyć inšym», — raskazaŭ jon.
Śviatar dadaŭ: dobra nie mieć ničoha, aprača dźviuch vopratak — zručna pry pierajeździe.
Ksiondz Juzaf źjaŭlajecca taksama probaščam u susiednim horadzie — Bierazinie. Jamu davodzicca absłuhoŭvać dźvie parafii z-za niedachopu śviataroŭ.
I voś tudy jon ciapier adpraviŭsia, kab pavinšavać z 95‑hodździem najstarejšuju parafijanku. Joj śviatar raspavioŭ pra svoj dośvied i atrymaŭ taki adkaz: «Dobra, što rana zrazumieli, što pamrecie, pa žyćci mučacca nie pryjdziecca, ciahajučy ŭsio za saboju».
Taksama ksiondz adznačyŭ, što dziakuje Bohu za «dośvied vyzvaleńnia», i skazaŭ, što novaha žylla ŭ Białyničach pakul nie maje.