Biełaruski prarab vyrašyŭ dapamahčy padnačalenamu tadžyku — i vypadkova natknuŭsia na rasijskaha palicejskaha, jaki nie ŭziaŭ chabar
Kiemlivy palicejski zdahadaŭsia, što zaraz jamu buduć prapanoŭvać hrošy, tamu ŭklučyŭ u kabiniecie videakamiery i staŭ čakać.
Ilustracyjnaje fota
Baksitahorski haradski sud Leninhradskaj vobłaści pryznaŭ hramadzianina Biełarusi A. Ramanienku vinavatym u padrychtoŭcy da dačy chabaru palicejskamu. Historyja, jakaja pryviała biełarusa ŭ SIZA, pačałasia sa sproby vyručyć rabotnika-tadžyka, jakomu nazaŭtra treba było lacieć na dzień naradžeńnia syna.
Ramanienka naradziŭsia ŭ Kazachstanie, maje biełaruskaje hramadzianstva, da zatrymańnia pracavaŭ prarabam u kampanii «Tantał» u Leninhradskaj vobłaści Rasii. Raniej nie byŭ sudzimy i navat nie pryciahvaŭsia da administracyjnaj adkaznaści.
«Chacieŭ parašać pytańnie»
Usio pačałosia z taho, što ŭładalnik kvatery ŭ Baksitahorsku, u jakoj byŭ časova zarehistravany hramadzianin Tadžykistana A. Erhašaŭ, sam paviedamiŭ u milicyju: kvatarant pa miescy rehistracyi faktyčna nie žyvie. Kali palicejskija pryjechali z pravierkaj, Erhašaŭ «stvaraŭ bačnaść pražyvańnia» ŭ kvatery, ale ŭrešcie pryznaŭsia, što pierabraŭsia ŭ susiedni dom.
Dla zamiežnika ŭ Rasii heta parušeńnie praviłaŭ znachodžańnia. A pakolki Erhašava ŭžo štrafavali za toje samaje na praciahu hoda, paŭtornaje parušeńnie aŭtamatyčna ciahnuła nie tolki štraf, ale i prymusovaje vydvareńnie z krainy — ale nie adrazu, a praz doŭhuju praceduru departacyi. Pry hetym u tadžyka ŭžo byli kuplenyja bilety na samalot — na nastupny dzień jon źbiraŭsia lacieć dadomu na dzień naradžeńnia syna.
Erhašaŭ patelefanavaŭ svajmu načalniku Ramanienku i skazaŭ, što jaho zatrymali. Jak śćviardžaŭ potym sam rabotnik, jon ni ab čym nie prasiŭ — byŭ upeŭnieny, što jaho i tak adpuściać. Usio dalejšaje, pavodle jaho słoŭ, było asabistaj inicyjatyvaj praraba.
Ramanienka dabiŭsia, kab jamu pa telefonie dali parazmaŭlać z namieśnikam načalnika adździeła ŭčastkovych staršym lejtenantam S. Śviatłovym, i skazaŭ, što choča «parašać pytańnie». Mienavita hetaja fraza, jak raskazvaŭ potym palicejski, padałasia jamu padazronaj — i pierad sustrečaj jon uklučyŭ u svaim kabiniecie videarehistratar «Dazor».
«U Rasii niama chabaraŭ»
Dalej razmova raźvivałasia jak pa padručniku. Ramanienka pierakonvaŭ, što parušeńnie niaznačnaje — čałaviek žyŭ u susiednim domie, usio roŭna źbiraŭsia źjazdžać na radzimu, a na budoŭli jon vielmi patrebny. Prarab prapanavaŭ «apłacić štraf» — spačatku 12—15 tysiač rasijskich rubloŭ, potym 20 tysiač rubloŭ (kala 230 jeŭra) — ale zapłacić ich palicejskamu asabista, kab Erhašava nie departavali.
Śviatłoŭ adkazaŭ, što heta chabar i kryminalnaje złačynstva. Na što Ramanienka, pavodle pakazańniaŭ palicejskaha, zapiarečyŭ: «U Rasii niama chabaraŭ» — i praciahnuŭ havaryć pra «štraf». Tady palicejski spyniŭ razmovu i paviedamiŭ u dziažurnuju častku.
Linhvistyčnaja ekśpiertyza videazapisu paćvierdziła: słovam «štraf» Ramanienka maskiravaŭ uznaharodu palicejskamu, «jakuju nie treba ŭnosić u kaznu», za toje, kab tadžyka nie karali i nie departavali.
Štraf u 12 razoŭ bolšy za chabar
U sudzie Ramanienka całkam pryznaŭ vinu i raskajaŭsia. Jon tłumačyŭ, što spačatku sapraŭdy damaŭlaŭsia pra apłatu zvyčajnaha štrafu, bo rabiŭ tak i raniej, ale jamu «stała škada» rabotnika z-za biletaŭ i dnia naradžeńnia syna. «Nie dumaŭ, što jaho dziejańni pryviaduć da takich nastupstvaŭ», — pieradaje sud słovy padsudnaha.
Sud kvalifikavaŭ učynak jak padrychtoŭku da dačy chabaru słužbovaj asobie za zaviedama niezakonnyja dziejańni (č. 1 art. 30, č. 3 art. 291 KK RF) i pryznačyŭ štraf 250 tysiač rasijskich rubloŭ. Z ulikam taho, što biełarus niamała pasiadzieŭ u SIZA, kančatkovuju sumu źnizili da 100 tysiač rasijskich rubloŭ — kala 1200 jeŭra pa ciapierašnim kursie. Z-pad varty Ramanienku vyzvalili ŭ zale suda.
Tadžyku Erhašavu ŭsio heta nie dapamahło: jaho aštrafavali i departavali z Rasii.