Chor z Danii vykanaŭ biełaruskuju narodnuju pieśniu i ŭzarvaŭ sacsietki
U Instagram stała virusnym videa z vykanańniem biełaruskaj narodnaj pieśni «Što j pa moru» dackim žanočym choram Konur. Rolik, na jakim dziaŭčaty śpiavajuć jaje akapeła ŭ chramie francuzskaha horada Śpiełankata, užo nabraŭ 1,4 młn prahladaŭ i sotni zachoplenych kamientaroŭ jak ad biełarusaŭ, tak i ad zamiežnikaŭ, zaŭvažyŭ Onliner.
Kalektyŭ śpiecyjalizujecca na šmathałosym vykanańni narodnaj muzyki roznych rehijonaŭ śvietu, u tym liku Uschodniaj Jeŭropy, Hruzii, Korsiki i Bałharyi. Ale nastolki papularnaj u sacsietkach stała tolki biełaruskaja pieśnia, astatnija roliki ŭ akaŭncie Konur nabirali ŭsiaho pa niekalki tysiač prahladaŭ.
Vakalnym ansamblem z Kapienhahiena, u jakim udzielničajuć 25 žančyn, kiruje śpiavačka i kampazitarka Nini Julija Banh. Śpiavački vystupajuć biez not, nadajučy asablivuju ŭvahu hučańniu hałasoŭ i šmathałośsiu.
«Što j pa moru» — biełaruskaja narodnaja karahodnaja pieśnia. U jaje tekście raskazvajecca pra čaradu biełych lebiedziaŭ, jakija płavajuć pa sinim mory, i arła, jaki razhaniaje ptušak. Vobrazny siužet spałučajecca z paŭtornymi radkami, charakternymi dla narodnaha piesiennaha falkłoru.
U razmovie z žurnalistam Onlíner Nini Julija Banh raskazała, što ŭpieršyniu pačuła «Što j pa moru» ŭ vykanańni polskaha ansambla Laboratorium Pieśni. U toj čas datčanka žyła ŭ Polščy i pracavała va ŭrocłaŭskim teatry, dzie narodnyja pieśni časta brali za asnovu dla śpiektaklaŭ. Nini kaža, što narodnaja bałada padałasia joj nievierahodna pryhožaj i mahutnaj — joj zachaciełasia «razvučyć kampazicyju, poŭnuju takoj siły i radaści».
«Nam vielmi padabajucca vobrazy, zakładzienyja ŭ hetaj pieśni: mora, lebiedź, aroł, piory, jakija źbirajuć, kab zrabić padušku dla kachanaha čałavieka. My zaŭsiody śpiavajem jaje ź vielizarnaj radaściu. Kali dazvalaje prastora, my stavim barabanščycu ŭ centr, vakoł jaje vystrojvajucca dva koły śpiavačak, a my sami vychodzim tancavać da hledačoŭ, kab achinuć ich chvalaj enierhii, jakuju niasie ŭ sabie hetaja pieśnia.
Vykanańnie narodnych piesień — heta dzivosnaja sprava. Ja časta dumaju pra tych ludziej, praz žyćci jakich prajšli hetyja pieśni. Mnie vielmi chočacca addać im daninu pavahi i vykanać usio hodna, choć ja zaŭsiody budu tolki hościaj, jakaja tak i nie spaznała da kanca ni movy, ni kultury. My časta havorym pra pieśniu jak pra žyvuju istotu, jakaja prachodzić praz nas, — nibyta isnuje vielizarny akijan narodnych piesień i nam treba tolki dazvolić im ciačy praz nas.
My hłyboka ŭdziačnyja ŭsim, u kaho vučylisia, i ŭsim kulturam, pieśni jakich vykonvajem. Narodnyja śpievy — heta bahataja i staražytnaja tradycyja, i ja spadziajusia, što jana zachavajecca nazaŭsiody. U našu «epochu ekranaŭ» heta taksama mahutny sposab abjadnacca i ŭspomnić pra svaje karani i prodkaŭ».
Heta daloka nie pieršy ŭsplosk papularnaści pieśni za miežami Biełarusi. Naprykład, rolik Laboratorium Pieśni, jaki natchniŭ zasnavalnicu dackaha choru, nabraŭ na YouTube bolš za 17 młn prahladaŭ. Hety ž varyjant hučaŭ u jakaści fonavaha sempła ŭ treku repiera Brutto «Kinotieatr «Družba».
Jašče bolš papularnaj u svoj čas była trep-viersija ad dydžeja z Hiermanii OmegaSign — jana nabrała 28 młn prahladaŭ.