«Haspadar toj kvatery taksama na vulicu vybieh — uvieś abpaleny byŭ». Padrabiaznaści nadzvyčajnaj situacyi na Ałtajskaj u Minsku
Małasiamiejka na Ałtajskaj, 90/1, maje nie samuju dobruju słavu. Miascovyja raskazvajuć, što raz u hod-dva niejkija nadzvyčajnyja zdareńni ŭ domie na trysta ź lišnim kvater dy adbyvajucca. Ale ŭčorašni viečar, badaj, pierakryŭ usie papiarednija niepryjemnaści. U kvatery, raźmieščanaj na pieršym paviersie, adbyłasia ŭspyška hazapavietranaj sumiesi.
«U vyniku ŭspyški atrymaŭ apioki haspadar kvatery. Vybitaj akonnaj ramaj traŭmavany mužčyna, jaki prachodziŭ mima, i paškodžany dva pryparkavanyja aŭtamabili. Abodva paciarpiełyja špitalizavany», — tak apisali zdareńnie ŭ MNS.
Adšukać miesca nadzvyčajnaha zdareńnia nie prablema i siońnia: vybitaje akno dakładna pakazvaje na druhi padjezd. Dobra, što kanstrukcyi doma vystajali: plity nie paškodžany. Adsialać siekcyju (jak heta było ŭ Homieli) nie pryjdziecca, piša Onliner.by.
Miarkujučy pa fota MNS znutry kvatery, uspyška adbyłasia zusim nie na kuchni, jak možna było b čakać. «Epicentr» znachodziŭsia ŭ žyłym pakoi. Vyśvietliłasia, što mužčyna zapraŭlaŭ zapalničku hazavym bałončykam i potym vyrašyŭ pravieryć, ci pracuje jana.
Z samaj ranicy paciarpiełaj kvateraj (i prylehłaj da jaje terytoryjaj) zajmajucca miascovyja kamunalniki: źbirajuć rassypanyja tut i tam askiepki, zabivajuć plitami akno.
— Usio adbyłosia paśla 10 viečara. Pačuŭ, jak niešta hrymnuła, lask, — uspaminaje Siarhiej. — Padyšoŭ da akna (žyvu na piatym paviersie), zirnuŭ: narodu ŭžo proćma. Usich z druhoha padjezda vyhnali. Potym nazad puścili, chvilin praź dziesiać. Žonka chadziła daviedvacca, što i jak. Dumali, što bałon hazavy rvanuŭ (u ich byccam zachoŭvaŭsia).
Susiedziaŭ hetych ja daŭno viedaju, siamiejnaja para. Ničoha kiepskaha pra ich skazać nie mahu.
Što mahło zdarycca? Nie viedaju. Moža, jon prykurvaŭ ad hetaha bałona. Susied zaraz u balnicy. Kažuć, u jaho ŭsie vałasy zhareli.
— Askiepkaŭ było šmat. My samaje asnoŭnaje ŭčora ŭviečary prybrali, — dapaŭniaje karcinu supracoŭnica ŽKH.
Taćciana žyvie na druhim paviersie, dobra, što nie nad paciarpiełaj kvateraj.
— A dziasiataj z kapiejkami viečara razdaŭsia hrukat. Padumała, što ścienki abrynulisia. Vyzirnuła ŭ kalidor: usio ŭ dymie. Pastajała krychu — znoŭ hrukat. Usie adrazu pačali vybiahać z kvater. Źviarnuła ŭvahu, što na pieršym paviersie navat dźviery vybiła.
Haspadar toj kvatery taksama na vulicu vybieh — uvieś abpaleny byŭ.
MNS, chutkaja, milicyja, hazaviki — my ŭsim adrazu stali telefanavać. Słužby pryjechali chutka, usio pravieryli. Tady ŭžo nas puścili dadomu. A chutkaja zabrała i haspadara, i taho mužčynu, što prosta mima prachodziŭ i paciarpieŭ. U jaho tvar u kryvi byŭ.
Nakolki ja viedaju, u toj kvatery haz pierakryty. Z-za čaho mahła być uspyška? Jany bałonami z hazam karystalisia. Jak dla raspalvańnia vohnišča. Haspadar kvatery sam skazaŭ, što prykurvaŭ ad bałončyka.
Čamu tak? Jany asacyjalnyja. Vy pahladzicie, što ŭ kvatery: śmiećcia bolš, čym na zvałcy. Para pažyłaja, dzieci tam nie žyvuć.
Teoryju pra hazavy bałon, ad jakoha haspadar kvatery prykurvaŭ, ahučyŭ i jašče adzin susied. Ź vidavočnym asudžeńniem.
Paźniej z paviedamleńnia SK stała viadoma, što haspadar kvatery zapraŭlaŭ zapalničku «z vykarystańniem hazavaha bałončyka, nie pryznačanaha dla hetych metaŭ». Paśla zapraŭki mužčyna vyrašyŭ pravieryć spraŭnaść zapalnički, u vyniku čaho i adbyłosia ŭzharańnie i nastupny vybuch hazapavietranaj sumiesi.
Mižvolnymi ŭdzielnikami zdareńnia stali dva aŭtamabili, pryparkavanyja niedaloka ad šmatpaviarchoŭki. «Ja sam ničoha nie bačyŭ i nie čuŭ, chacia znachodziŭsia doma. Maje vokny vychodziać na druhi bok. Navat nie padazravaŭ, što niešta zdaryłasia. Dzieści ŭ 22:20 mnie patelefanavali i raskazali. Mabyć, akonnaja rama lacieła i «prašyła» majo aŭto. Što budu rabić? Pakul nie viedaju. Raźbiaromsia», — raskazvaje jašče adzin Siarhiej, haspadar Mitsubishi
Kali b nie zabitaje akno, to zdahadacca ab tym, što ŭ šmatpaviarchoŭcy niešta adbyłosia, było b niemahčyma. Panelka 1982 hoda, na ščaście, akazałasia tryvałaj i ŭstojlivaj.