«Apokryf» — vialikaja premjera miuzikła-prytčy da 120-hodździa M.Bahdanoviča

Vialikaj premjeraj miuzikła-prytčy «Apokryf» kampazitara Łarysy Simakovič adkryjecca 9 śniežnia ŭ vialikaj kancertnaj zale Biełdziaržfiłarmonii ŭračystaje śviatkavańnie 120-hodździa Maksima Bahdanoviča.

Prypavieść Maksima Bahdanoviča nabyła novaje dramaturhičnaje abličča i ŭpieršyniu paŭstanie na słavutaj scenie.

«Apokryf» — zvarot-razvažańnie biełaruskaha hienija pra sutnaść i sens čałaviečaha isnavańnia, pra niemahčymaść žyćcia biez duchoŭnaha zdabytku. Hetaj kanceptualnaj idei paeta prytrymlivajucca stvaralniki śpiektakla — Nacyjanalny arkiestr narodnych instrumientaŭ imia I. Žynoviča pad kiraŭnictvam narodnaha artysta Biełarusi Michaiła Kazinca, Dziaržaŭny kamierny chor (hałoŭny dyryžor Natalla Michajłava, falkłor-teatr «Hościca» (kiraŭnik Łarysa Simakovič), maładyja biełaruskija salisty i majstry sceny.

Praroki sychodziać na ziamlu tady, kali čałaviek zabyvajecca na svaje hałoŭnyja kaštoŭnaści. Admierany chod žyćcia naroda, dzie materyjalnaje pieramahaje duchoŭnaje, parušajecca sychodam Chrysta z apostałami na abranuju ziamlu.

Narod u śpiektakli — kiemlivy, pracavity, ščodry i naŭny, nie zaŭvažaje ni svajho charastva, ni sychodu prarokaŭ.

Chrystos u śpiektakli nie maje vizualnaha abličča. Jaho prysutnaść prajaŭlajecca praz mahutnyja charavyja ŭnisony, himny, zvaroty.

Apostały Piotr i Juryj «supravadžajuć» Chrysta i prynosiać novaje «ziernie» novaha myśleńnia: «Našto tyja kałasy, kali niama vasilkoŭ? …Niama krasy biez spažytku, bo sama krasa i jość toj spažytak dziela dušy».

Muzyka — centralny piersanaž miuzikła, jaho paetyčnaja daminanta — uvasableńnie nacyjanalnaj duchoŭnaj prahramy, jakuju nosić u sabie kožnaja talenavitaja duša. Abvostranaje śvietaadčuvańnie, čujnaja duša Muzyki nie daje zahinuć hetamu narodu.

Premjera miuzikła-prytčy «Apokryf» adbudziecca 9 śniežnia na scenie jak znak pašany mocnamu pierakanańniu M.Bahdanoviča, što narod, jaki nie ŭśviedamlaje roli duchoŭnaha ŭ svaim žyćci pazbaŭleny budučyni, pra toje, što «dobra być kołasam; ale ščaślivy toj, kamu dadziena być vasilkom».

Nie pra kachańnie (interviju na ŭźlocie aŭftakta)

«Pra kachańnie niachaj pišuć inšyja, — kaža kampazitar Łarysa Simakovič, — bo kachańnie — tema davoli biesprojhryšnaja i «prachadnaja». Ale — nie maja. A voś žyćcio naroda, nacyi, duchoŭny patencyjał i los hienijaŭ, paetaŭ, ich naradžeńnie, ich śmierć, ich słuhavańnie narodu — pafas, uziaty jašče Bahuševičam, Kupałam, Kołasam, Bahdanovičam. Hety pafas uzvyšaje kožnaha i mižvoli pravakuje na konhienijalnaść. Vysokaja «tanalnaść» — maja tanalnaść. Tamu da sioletniaha dnia naradžeńnia Maksima Bahdanoviča stvorana davoli maštabnaja muzyčnaja dzieja «Apokryf».

Pačatak — 19:00.

Kvitki: (+375 17) 331-16-17, (+375 17) 284-47-09

Kamientary da artykuła