Siońnia onłajn‑kanferencyja sa Źmitrom Vajciuškievičam
Jon budzie adkazvać na pytańni ŭ režymie realnaha času z 14 da 16‑j hadziny. Pytańni možna budzie zadavać užo ciapier, praz akienca na hetaj staroncy.
Śpiavak Źmicier Vajciuškievič budzie adkazvać na pytańni ŭ režymie realnaha času z 14 da 16‑j hadziny. Pytańni možna zadavać užo ciapier, praz akienca na hetaj staroncy.
❏
Źmicier Vajciuškiévič — biełaruski śpiavak i muzyka.
Naradziŭsia ŭ miastečku 20 lipienia 1971 h. u miastečku Biarozaŭka (Lidzki rajon, Haradzienskaja vobłaść). Skončyŭ muzyčnuju vučelniu ŭ Lidzie, Instytut kultury dy mienskuju vučelniu imia Hlinki.
Udzielničaŭ u hurtach «Pałac», «Kryvi». Zaraz vystupaje z hurtom «WZ‑Orkiestra». Viadomy taksama pad sceničnym imiom Todar. Śpiavaje pieśni na słovy biełaruskich paetaŭ – Baradulina, Niaklajeva, Kamockaha. Adzin albom «WZ‑Orkiestra» zapisany na słovy Ŭładzimiera Majakoŭskaha. Źmicier prymaŭ udzieł u supolnych muzyčnych prajektach, siarod jakich Narodny albom (1997), Śviaty viečar (2000), Ja naradziŭsia tut (2000) dy inš.
Ryhor Baradulin z pryjemnaściu ŭzhadvaje pracu z kampazytaram i śpievakom Źmitrom Vajciuškievičam, jakoha ličyć vyklučnaj źjavaj u historyi sučasnaj biełaruskaj muzyki.
«Jon nia lubić kročyć prataptanymi ściežkami, jon imkniecca ŭ kožnym vieršy namacać zakładzienuju ŭ im melodyku», – kaža pra śpievaka muzyčny krytyk Źmicier Padbiareski.
Pra siabie Źmicier kaža, što jon zvyčajny čałaviek, jaki vyras u maleniečkim miastečku, «jak usie dzieci, hulaŭsia z karbidam».
8 sakavika ŭ Klubie imia Dziaržynskaha adbudziecca jahony vialiki śviatočny kancert.