Архипелаг Гулаг и правда….. С автором статьи всё нормально? Правды там на ломаный грош.
политзек
16.01.2026
Мицкевич , а ты мозгов поди себе прикупи и почитай. может хоть что-то дойдёт. а лучше поди присядь на пару-тройку годков.. чтобы на своей шкурке проверить. и откуда вы такие сексоты повылазили? в АГ каждое слово правда. скажу больше, даже сейчас на зоне происходит почти все, что там описано. очень популярная книга на зоне.
Ён збрахаў пра паўстаньні ў ГУЛАГу, якія распачала УПА
16.01.2026
Мицкевич , Цалкам згодны: Салжэніцын быў жахлівым імпэрыялістам і маскавіцкім супрэмацыстам. Ён збрахаў пра паўстаньні ў ГУЛАГу (і пра ГУЛАГ:a банкруцтва), якія распачала УПА (з дапамогай АК, нашых і балтыйскіх лясных братоў). Але без УПА гэтыя паўстаньні былі б немагчымыя. "«Архіпелаг Гулаг»: праўду пра сталінскія рэпрэсіі "
политзек
16.01.2026
таки да.. за Федутой давно такое есть. он ВСЕГДА ошибается. это медицинский факт.
імперыяліст Салжыніцын
16.01.2026
политзек, "в АГ каждое слово правда."
імперыяліст Салжыніцын збрахаў пры ролю УПА паўстаннях і банкруцтве ГУЛАГа, а што вы там чыталі да гэтага не мае не якога дачынення
Голас з Беларусі
16.01.2026
Вось тут якраз Хвядута і мае рацыю!Альбо,як казаў адзін беларус у Польшчы:Беларусы,пра свае справы будзем гаварыць самі!..Беларусь будзем будаваць у Беларусі,а ня ў Польшчы,Вашынгтоне ці Маскве!
бабруйчанін
16.01.2026
Ні Фядута ні Зянковіч ні Шчагельскі ні разпавялі аб " памылке- змове" )) Адкуль у іх галовах гэта з'явілася ці хто падказаў???)))
Ф
16.01.2026
бабруйчанін , па дурасці гэта ў іх, па дурасці. Як і ўсё астатняе, у тым ліку і цяперашнія заявы.
Drill baby drill
16.01.2026
Проста бугаі і бугаёўны , якраз у эміграцыі і парасьцвіталі, таму і думаюць, што беларускі сьвет, клінам зышоўся там дзе яны
Вам сапраўды не сорамна публікаваць такія артыкулы? Узровень думак як у нейкага школьніка, які недзе нешта хутка пабачыў і прыводзіць прыклады, але далей не разумее пра што гаворка.
Дзе Беларусь, а дзе тыя старыя прыклады? І калі можа дык дзе прыклады сучасныя? Толькі рэальнага ўплывання, а не "мы уже победиди" і "вось вось хутка".
Someone
16.01.2026
Эмігранты нават большасці дыяспары не цікавыя.
Яны не ў стане былі за гэтыя гады неяк больш ці меньш тую дыяспару арганізаваць. Не здолелі наладзіць хаця б мінімальную падтрымку беларусам за межамі сваёй тусоўкі. Адзінае на што яны здатныя гэта рабіць бачнасць працы пад якую выбіваюць нейкае невялічкае фінансаванне.
Хаця, пары дзесяткаў сем'яў на бязбеднае жыццё хопіць. Можа нават дзеткам застанецца. Палітычныя дынастыі ў нас не толькі ў праўладным лагеры маюцца.
актуальный пример
16.01.2026
отличный пример бессилия диаспоры мы видели на днях на примере Ирана: шах чего только не говорил и не обещал, все провалилось
Эти упомянутые (Саломе Зурабишвили, Вайра Вике-Фрейберга, Томас Ильвес) никак не повлияли на слом советской системы, они работали в основном в академической сфере на Западе и были присланы возглавить правительства уже после слома системы.
Я
16.01.2026
Фядута быў удзельнікам прыводу вусатага да ўлады! Ён ужо тады памыляўся! Вусаты яго аддзячыў! І не толькі яго!!!
1994/1995 не 2020
16.01.2026
Я, Фядута вельмі хутка выступіў супраць Лукі, чаго нельга сказаць пра шматлікіх беларусаў, асабліва невероятных, якія гадамі маўчалі і толькі ў 2020 выйшлі, калі ўжо было позна.
Вадзя
16.01.2026
1994/1995 не 2020, Тады у Правадыра было вельмі неадназначнае становішча ,моцна падгарала.Фіфці Фрыц і, як кажуць. Вось тады некаторыя сённяшнія апазіцыянеры злавілі не той вецер.
.
16.01.2026
Ёсць модныя стэрэатыпы-памылкі. Або верныя толькі часткова, прывабныя з-за сваёй афарыстычнасці. 1. "Эмігранты не могуць паўплываць на сітуацыю ўнутры Беларусі." - Аўтар разабраў гэта ў артыкуле. Але далей і сам паўтарае стэрэатыпы.
2. "Палітычныя перамены могуць вырасці толькі ўнутры краіны, унутры дзяржаўнай эліты." - Яшчэ любяць казаць пра "раскол эліт". Выканаўцы тут ёсць, прыстасаванцы, не "эліты". Спроба нацягнуць шаблон, які працуе ў абмежаванай колькасці сцэнарыяў, і на таталітарныя краіны.
3. "Будучыня краіны будзе вырашацца толькі ўнутры краіны." - Няверна хаця б таму, што лёс невялікіх краін часта вырашаюць суседзі, моцныя падзеі, больш глабальныя.
4. "Чалавек знутры заўсёды будзе мець перавагу перад эмігрантам у разуменні працэсаў у краіне." - Неабавязкова. Можна жыць у краіне і разумець пра яе менш замежнікаў. Для прыкладу паглядзіце хаця б на насяленне Расеі. У той жа час, справядліва, і што эмігранты напрацоўваюць свае новыя стэрэатыпы, якія ўсё далей ад рэальнасці. Дзяржаўная прэса - хлусня з адной прычыны, эмігранцкая - скажэнне з другой. (А ёсць і непрыгожы момант з некрытычнай перадрукоўкай нібыта непалітычнай інфармацыі з дзяржаўных СМІ - і тады частка эмігранцкай карціны свету скажаецца прапагандай).
5. "Будзе мець і маральную перавагу, бо ён застаўся там, нягледзячы ні на што." - Вельмі неадназначна. А калі чалавек застаўся, каб служыць лукашэнкаўскаму і рускаму свету? А калі эканамічны мігрант, які выехаў, вярнуўся, ізноў выехаў - ці ёсць у яго ўчынках такі маральны складнік, у кантэксце яго карысці для "змен у краіне"? Калі ты не "эліта" (стэрэатып 2), то значыць, і не важна, дзе ты і што ты? Нарэшце, важна, што зрабіў, а не дзе прасядзеў, знаходзіўся, "заставаўся". Можна ў эміграцыі адсядзецца, можна ў Беларусі. У дрэнных умовах абодва выбары - эміграцыя і жыццё ў краіне - дрэнныя, маюць свае мінусы.
Карацей, усё складаней. А калі проста: галоўнае, што і як ты робіш.
Толiк
16.01.2026
Единственное, в чём хочется его поправить- это в том, что надо добавить было слово "практически".
Ибо теоретически мы много знаем примеров и в истории и в текущей политике. И все они такие прекрасные. И теоретически уже давно не должно быть в мире ни тиранов ни ядерного оружия ни рака со спидом. Аобедил же чуму бубонную и сифилис (почти)....
Чел
16.01.2026
Федута прав. У революции есть объективные предпосылки. И они куются на месте, а не где-то в онлайн по зуму. Даже Ленин приехал в опломбированном вагоне, когда всё уже на месте сформировали без него. Примерно на это же сейчас рассчитывает Позняк. Тоже вылезет из опломбированного вагона на Минск-Сортировочный и подхватит упавшее знамя.
хохма
16.01.2026
Федута абсолютно прав! Бугай не прав. Доказательством то, что в структуры в эмиграции не верят беларусы и бизнес зарубежья, т.е не хотят финансировать. Поэтому о каком-то влиянии на людей внутри страны смешно читать
Ы
16.01.2026
І ў чым ягоная памылка? Быццам праўда пра ГУЛАГ, якая прарывалася з дапамогай радыё ці саміздата з захаду праз заслону ў дыктатуру паскорыла смерць сталіна? Ці справакавала паўстанне народных мас? Лухту нейкую Бугай адказаў, абы ср*ч развесці.
Хто ўнутры краіны, той і карыстаецца магчымасцямі зменаў. Каб ленін не прыехаў, то і сядзеў бы сабе ў сваіх Швайцарыях, пакуль людзі на месцах робяць справу. Праз бла-бла-бла рэвалюцыі ці змены не робяцца, разумных хапае, а вось тых, хто здольны фізічна схапіць сітуацыю — адзінкі.
Гадлеўскі
16.01.2026
Стоп — а як жа польская «Культура» Гедройця, якая выдавалася ў Парыжы (с) А цяпер пытанне: якія беларускія СМІ можна параўнаць па значнасці, якасці матэрыялаў і ўплывовасці? Тым больш, што зараз жывём у час інтэрнэту, іншых спосабах дыстрыб'юцыі кантэнта і VPN.
Найперш не галасі!
16.01.2026
Гадлеўскі, 1) у эпоху інтэрнэту няма чагосьці аднаго, каб яго можна было параўнаць з чымсьці адным з эпохі папяровых друкарняў. Сёняшні беларускі кантэнт інтэрнэту немагчыма раўняць з папяровымі выданнямі 90-х. Чытач папяровых газетаў з 90-х ведаў усё і пра ўсіх. Праз тыдзень, а можа праз два-тры. Сёння увесь беларускі кантэнт адзін чалавек не адолее. Кантэнт велізарны і разнастайны. Немагчыма ўсё прагледзець, праслухаць, прачытаць. Таму прапанова "давайце штосьці адно параўнаем з адной газетай" ня мае сэнсу, як ня мае сэнсу шукаць ў моры адну святую крынічку.
2) Беларускі кантэнт, тое самае мора, сёння ствараецца за мяжой. Менавіта гэты кантэнт ў значнай ступені фармуе, дакладней сфармуе, Беларускую Прастору.
3) ... але калі ў Фядуты цалкам самадастаткова па кругу чытаць і чытаць 200-гадовага Пушкіна, ці па 35-му кругу глядзець фільмы Разанава і Гайдая, то канешне гэта можна і без Беларускага Замежжа. Ну а что такова? Великая русская культура она же отдельно от нашей жизни существует, надо её отличать от знака имперскости. Да, Александр?
Отдельно от жизни.. таму што культывуе смерць.
Найперш не галасі!
16.01.2026
Тут без варыянтаў. Вось якая культура нас чакае без ўплыву на нас свайго Беларускага Замежжа.
"О смерть! Я — твой. Повсюду вижу Одну тебя, — и ненавижу Очарования земли. Людские чужды мне восторги, Сраженья, праздники и торги, Весь этот шум в земной пыли.
Твоей сестры несправедливой, Ничтожной жизни, робкой, лживой, Отринул я издавна власть. Не мне, обвеянному тайной Твоей красы необычайной, Не мне к ногам её упасть.
Не мне идти на пир блестящий, Огнём надменным тяготящий Мои дремотные глаза, Когда на них уже упала, Прозрачней чистого кристалла, Твоя холодная слеза." (с) Фёдор Сологуб. 1906г.
Як кажуць на ўсходзе "не пей из копытца - козленочком станешь". )
.
17.01.2026
Гэта рамантызм. Рамантычны герой супрацьстаўляе сябе іншым людзям, ён нібыта ведае пра свет больш за астатніх. Агульнаеўрапейская культурная з'ява, якую расейскія аўтары перанялі ў нямецкіх, а таксама ў байраністаў. Цікавасць да смерці, спроба зразумець і абыграць яе - ўвогуле ў чалавечай псіхіцы і прысутнічае ў розных культурах. Так што тут не "рускі свет". Шукайце яго лепш у "Брат-2", бандыцкіх серыялах, праваслаўі.
Найперш не галасі!
18.01.2026
., рамантызм - гэта рэфлексія пачуцця па-за рамкамі халоднага рацыё, дзе на настрой, казка важнейшыя ды выяўляюць хто мы і дзе мы лепш за логіку свядомасці. Рускі рамантызм гэта Пушкін ( напр. Капітанская дочка, дзе смерць кіруе людзьмі), Лермантаў (Герой нашего времені, дзе на смерці уся фабула і смерць як выніковы сродак чалавечых стасункаў) Рускі раіантызм гэта тэма "лишнего человека", каторы стараецца быць па-за саборнасцю, "стадной общественностью" (с), але аказваецца адным з.. і самым паскуднікам.
Еўрапейскі рамантык, і беларускі таксама, праз іншасвет імкнуцца спасцігнуць сэнс жыцця. Мастацкая традыцыя яшчэ з антычнае Грэцыі. Рускі рамантык ад жыцця адмаўляецца. Ён не спасцігае сэнс, а адмаўляе сэнс жыцця, каштоўнасць імгнення. ("Скука такая, с которой весело даже удавиться" (с) Лесков "Леди Макбет Мценского уезда") Фёдар Салагуб - гэта дынаміка, пераход ад "Залатога Веку" да "Сярэбранага Веку". Ад "Мцыры" да Маякоўскага і непазбежнага дэксдансу. Таму менавіта ён тутака згаданы: яшчэ жывыя "высокій штіль" ды "витиеватость" 19 ст, але ўжо саспеў працяг "Ваше слово, товарищ маузер!". А вось перламі Серебрянного века я нават не хачу брудзіць каменты. Пачытайце самі Маякоўскага ці Зінаіду Гіпіус "Всё кругом", "Говори о радостном" ды любых іншых. Рэвалюцыі, захопніцкія войны, бандыцкія серыялы канца 20 ст і "сво" 21 ст - непазьбежны працяг пачатага рускімі рамантыкамі першай траціны 19 ст.
Найперш не галасі!
18.01.2026
., бессэнсоўнасць чалавечага жыцця і смерць як паратунак, як вырашэнне праблемы быцця...
Магу такога рускага "шчасця" накідаць цэлы зборнік на любы кірунак і жанр, збор твораў будзе тоўсты. Будзе і рамантызм, і соцрэалізм, і ўсё астатняе. Праблема выдаўца будзе не ў недахопе вершаў ці прозы. Праблема, што давядзецца ў адзін зборнік сабраць амаль усю рускую літаратуру. )
меркаванне
18.01.2026
Найперш не галасі! , з "сярэбранымі перламі" дастаткова было і Блока з 12 апосталамі. Але ж былі цудоўныя, асабіста для мяне, Аверчанка з Тэфі і Северянін.
Должик
16.01.2026
Федута памыляецца уже лет 30.
123
16.01.2026
У Змітра Дашкевіча ёсць аповесць, напісаная па матывам "Адзін дзень Івана Дзянісавіча", таксама, здаецца, завецца "Адзін дзень". Выдатны сучасны твор, вельмі спадабаўся. Імперыялізмам там і не пахне, самі разумееце. Вось бы выдаць зноў тую кнігу!
Вадзя
16.01.2026
Беларусы могуць. Напрыклад ,Бяляцкі.Ен можа перадаць сваю прэмію міру Трампу і гэта значна палепшыць сітуацыю для многіх беларусаў. Тым больш ,яму ёсць за што быць яму удзячным.І не толькі за сябе
Вадзя
16.01.2026
Фядута быў галоўным камсамольцам Беларусі ! З гэтага ўсё вынікае. Адчапіцеся ад яго ,няхай гаворыць ўсё, што захоча ,навошта з яго ляпіць героя. За что боролся,на то и напоролся ,как гаварыцца
1994/1995 не 2020
17.01.2026
Вадзя, Фядута вельмі хутка выступіў супраць Лукі, чаго нельга сказаць пра шматлікіх беларусаў, асабліва невероятных, якія гадамі маўчалі і толькі ў 2020 выйшлі, калі ўжо было позна.
1994/1995 не 2020
17.01.2026
1994/1995 не 2020, маем 2026 год, народ далей не ў стане прызнаць сваю памылку, так і запішам.
гіст
17.01.2026
1) Замест тут пісаць пад рознымі нікамі, спадар Аляксандр мог бы патлумачыць Бугаяю (ці сабе) недарэчнасць гэтых гістарычных параўнанняў.
2) Галасі, пішы, не прымушай некага гэтага не рабіць.
3) Глядзі пункт 1.
Федот, нетот
17.01.2026
Отец демократии вещает бесконечно. А можно его назад отправить, чтоб он в РБ объяснял причину и следствие
Тру
17.01.2026
На які хаця б адзін уплывовы культурны праект назбірала хоць-што “дыяспара”?
Федута ошибся (и это не в первый раз!)
а лучше поди присядь на пару-тройку годков.. чтобы на своей шкурке проверить.
и откуда вы такие сексоты повылазили?
в АГ каждое слово правда.
скажу больше, даже сейчас на зоне происходит почти все, что там описано.
очень популярная книга на зоне.
Цалкам згодны: Салжэніцын быў жахлівым імпэрыялістам і маскавіцкім супрэмацыстам. Ён збрахаў пра паўстаньні ў ГУЛАГу (і пра ГУЛАГ:a банкруцтва), якія распачала УПА (з дапамогай АК, нашых і балтыйскіх лясных братоў). Але без УПА гэтыя паўстаньні былі б немагчымыя.
"«Архіпелаг Гулаг»: праўду пра сталінскія рэпрэсіі "
это медицинский факт.
імперыяліст Салжыніцын збрахаў пры ролю УПА паўстаннях і банкруцтве ГУЛАГа, а што вы там чыталі да гэтага не мае не якога дачынення
Вы сур'ёзна? Уся краіна? Дакладней невялікая частка апазіцыйна настроеных людзей( дзякуй канешне, што вы існуеце, без вас было б цяжэй).
"Абсалютная лухта, адказвае яму Мікола Бугай"©
А што гэта за эксперт такі? Хто ведае?
Выдатны матэрыял, бачна глыбіню думкі.
Дзе Беларусь, а дзе тыя старыя прыклады? І калі можа дык дзе прыклады сучасныя? Толькі рэальнага ўплывання, а не "мы уже победиди" і "вось вось хутка".
Яны не ў стане былі за гэтыя гады неяк больш ці меньш тую дыяспару арганізаваць. Не здолелі наладзіць хаця б мінімальную падтрымку беларусам за межамі сваёй тусоўкі. Адзінае на што яны здатныя гэта рабіць бачнасць працы пад якую выбіваюць нейкае невялічкае фінансаванне.
Хаця, пары дзесяткаў сем'яў на бязбеднае жыццё хопіць. Можа нават дзеткам застанецца. Палітычныя дынастыі ў нас не толькі ў праўладным лагеры маюцца.
Эти упомянутые (Саломе Зурабишвили, Вайра Вике-Фрейберга, Томас Ильвес) никак не повлияли на слом советской системы, они работали в основном в академической сфере на Западе и были присланы возглавить правительства уже после слома системы.
Вусаты яго аддзячыў! І не толькі яго!!!
1. "Эмігранты не могуць паўплываць на сітуацыю ўнутры Беларусі."
- Аўтар разабраў гэта ў артыкуле. Але далей і сам паўтарае стэрэатыпы.
2. "Палітычныя перамены могуць вырасці толькі ўнутры краіны, унутры дзяржаўнай эліты."
- Яшчэ любяць казаць пра "раскол эліт". Выканаўцы тут ёсць, прыстасаванцы, не "эліты". Спроба нацягнуць шаблон, які працуе ў абмежаванай колькасці сцэнарыяў, і на таталітарныя краіны.
3. "Будучыня краіны будзе вырашацца толькі ўнутры краіны."
- Няверна хаця б таму, што лёс невялікіх краін часта вырашаюць суседзі, моцныя падзеі, больш глабальныя.
4. "Чалавек знутры заўсёды будзе мець перавагу перад эмігрантам у разуменні працэсаў у краіне."
- Неабавязкова. Можна жыць у краіне і разумець пра яе менш замежнікаў. Для прыкладу паглядзіце хаця б на насяленне Расеі.
У той жа час, справядліва, і што эмігранты напрацоўваюць свае новыя стэрэатыпы, якія ўсё далей ад рэальнасці. Дзяржаўная прэса - хлусня з адной прычыны, эмігранцкая - скажэнне з другой.
(А ёсць і непрыгожы момант з некрытычнай перадрукоўкай нібыта непалітычнай інфармацыі з дзяржаўных СМІ - і тады частка эмігранцкай карціны свету скажаецца прапагандай).
5. "Будзе мець і маральную перавагу, бо ён застаўся там, нягледзячы ні на што."
- Вельмі неадназначна. А калі чалавек застаўся, каб служыць лукашэнкаўскаму і рускаму свету?
А калі эканамічны мігрант, які выехаў, вярнуўся, ізноў выехаў - ці ёсць у яго ўчынках такі маральны складнік, у кантэксце яго карысці для "змен у краіне"?
Калі ты не "эліта" (стэрэатып 2), то значыць, і не важна, дзе ты і што ты?
Нарэшце, важна, што зрабіў, а не дзе прасядзеў, знаходзіўся, "заставаўся". Можна ў эміграцыі адсядзецца, можна ў Беларусі.
У дрэнных умовах абодва выбары - эміграцыя і жыццё ў краіне - дрэнныя, маюць свае мінусы.
Карацей, усё складаней. А калі проста: галоўнае, што і як ты робіш.
Ибо теоретически мы много знаем примеров и в истории и в текущей политике. И все они такие прекрасные. И теоретически уже давно не должно быть в мире ни тиранов ни ядерного оружия ни рака со спидом. Аобедил же чуму бубонную и сифилис (почти)....
Бугай не прав. Доказательством то, что в структуры в эмиграции не верят беларусы и бизнес зарубежья, т.е не хотят финансировать. Поэтому о каком-то влиянии на людей внутри страны смешно читать
Хто ўнутры краіны, той і карыстаецца магчымасцямі зменаў. Каб ленін не прыехаў, то і сядзеў бы сабе ў сваіх Швайцарыях, пакуль людзі на месцах робяць справу. Праз бла-бла-бла рэвалюцыі ці змены не робяцца, разумных хапае, а вось тых, хто здольны фізічна схапіць сітуацыю — адзінкі.
А цяпер пытанне: якія беларускія СМІ можна параўнаць па значнасці, якасці матэрыялаў і ўплывовасці? Тым больш, што зараз жывём у час інтэрнэту, іншых спосабах дыстрыб'юцыі кантэнта і VPN.
1) у эпоху інтэрнэту няма чагосьці аднаго, каб яго можна было параўнаць з чымсьці адным з эпохі папяровых друкарняў.
Сёняшні беларускі кантэнт інтэрнэту немагчыма раўняць з папяровымі выданнямі 90-х.
Чытач папяровых газетаў з 90-х ведаў усё і пра ўсіх. Праз тыдзень, а можа праз два-тры.
Сёння увесь беларускі кантэнт адзін чалавек не адолее. Кантэнт велізарны і разнастайны. Немагчыма ўсё прагледзець, праслухаць, прачытаць.
Таму прапанова "давайце штосьці адно параўнаем з адной газетай" ня мае сэнсу, як ня мае сэнсу шукаць ў моры адну святую крынічку.
2) Беларускі кантэнт, тое самае мора, сёння ствараецца за мяжой. Менавіта гэты кантэнт ў значнай ступені фармуе, дакладней сфармуе, Беларускую Прастору.
3) ... але калі ў Фядуты цалкам самадастаткова па кругу чытаць і чытаць 200-гадовага Пушкіна, ці па 35-му кругу глядзець фільмы Разанава і Гайдая, то канешне гэта можна і без Беларускага Замежжа.
Ну а что такова? Великая русская культура она же отдельно от нашей жизни существует, надо её отличать от знака имперскости. Да, Александр?
Отдельно от жизни..
таму што культывуе смерць.
Вось якая культура нас чакае без ўплыву на нас свайго Беларускага Замежжа.
"О смерть! Я — твой.
Повсюду вижу
Одну тебя, — и ненавижу
Очарования земли.
Людские чужды мне восторги,
Сраженья, праздники и торги,
Весь этот шум в земной пыли.
Твоей сестры несправедливой,
Ничтожной жизни, робкой, лживой,
Отринул я издавна власть.
Не мне, обвеянному тайной
Твоей красы необычайной,
Не мне к ногам её упасть.
Не мне идти на пир блестящий,
Огнём надменным тяготящий
Мои дремотные глаза,
Когда на них уже упала,
Прозрачней чистого кристалла,
Твоя холодная слеза."
(с) Фёдор Сологуб.
1906г.
Як кажуць на ўсходзе "не пей из копытца - козленочком станешь".
)
Агульнаеўрапейская культурная з'ява, якую расейскія аўтары перанялі ў нямецкіх, а таксама ў байраністаў.
Цікавасць да смерці, спроба зразумець і абыграць яе - ўвогуле ў чалавечай псіхіцы і прысутнічае ў розных культурах.
Так што тут не "рускі свет". Шукайце яго лепш у "Брат-2", бандыцкіх серыялах, праваслаўі.
Рускі рамантызм гэта Пушкін ( напр. Капітанская дочка, дзе смерць кіруе людзьмі), Лермантаў (Герой нашего времені, дзе на смерці уся фабула і смерць як выніковы сродак чалавечых стасункаў)
Рускі раіантызм гэта тэма "лишнего человека", каторы стараецца быць па-за саборнасцю, "стадной общественностью" (с), але аказваецца адным з.. і самым паскуднікам.
Еўрапейскі рамантык, і беларускі таксама, праз іншасвет імкнуцца спасцігнуць сэнс жыцця. Мастацкая традыцыя яшчэ з антычнае Грэцыі.
Рускі рамантык ад жыцця адмаўляецца. Ён не спасцігае сэнс, а адмаўляе сэнс жыцця, каштоўнасць імгнення. ("Скука такая, с которой весело даже удавиться" (с) Лесков "Леди Макбет Мценского уезда")
Фёдар Салагуб - гэта дынаміка, пераход ад "Залатога Веку" да "Сярэбранага Веку". Ад "Мцыры" да Маякоўскага і непазбежнага дэксдансу. Таму менавіта ён тутака згаданы: яшчэ жывыя "высокій штіль" ды "витиеватость" 19 ст, але ўжо саспеў працяг "Ваше слово, товарищ маузер!".
А вось перламі Серебрянного века я нават не хачу брудзіць каменты. Пачытайце самі Маякоўскага ці Зінаіду Гіпіус "Всё кругом", "Говори о радостном" ды любых іншых.
Рэвалюцыі, захопніцкія войны, бандыцкія серыялы канца 20 ст і "сво" 21 ст - непазьбежны працяг пачатага рускімі рамантыкамі першай траціны 19 ст.
Магу такога рускага "шчасця" накідаць цэлы зборнік на любы кірунак і жанр, збор твораў будзе тоўсты.
Будзе і рамантызм, і соцрэалізм, і ўсё астатняе.
Праблема выдаўца будзе не ў недахопе вершаў ці прозы. Праблема, што давядзецца ў адзін зборнік сабраць амаль усю рускую літаратуру.
)
2) Галасі, пішы, не прымушай некага гэтага не рабіць.
3) Глядзі пункт 1.