Катерина Андреева: Чувствую себя динозавром или инопланетянином, который свалился с Луны на Землю и теперь просто учится ходить

• Балтарус

  22.03.2026

  ответить

  Падабаецца28 Не падабаецца6

  Адчуваю тое ж самае за межамі краіны. Не быў у Беларусі больш за 3 гады, але не вярнусь пакуль нічога не зменіцца
• Эмигранту

  23.03.2026

  ответить

  Падабаецца0 Не падабаецца0

  Балтарус, А кто менять будет, если все следует? Я за вас на баррикады не полезу. Так что получается эмиграция для тебя навсегда.
• Тэкля

  22.03.2026

  ответить

  Падабаецца26 Не падабаецца2

  Каця! Абдымаю!
• Vasiao

  22.03.2026

  ответить

  Падабаецца23 Не падабаецца5

  Отважная женщина! Уважение и не задавать лишних вопросов муж в заложниках.
• K

  22.03.2026

  ответить

  Падабаецца10 Не падабаецца3

  Кацярына
  
  Гнюсь пануе над краем, як цемра,
  Як атрута ў жывой крыві.
  І здаецца — вось-вось ужо змеркне
  Жывы голас святой зямлі.
  
  І здаецца — задушаць, зняволяць,
  І пад корань знясуць дабро,
  І самую памяць пра волю
  Закуюць у глухое зло.
  
  І змярцвела б, быць можа, краіна,
  І ўпала б пад чорны цяжар,
  Каб не позірк твой, Кацярына,
  Каб не светлы — за кратамі! — твар.
  
  Каб не вочы твае, як малітва,
  Што праходзяць праз боль і жах,
  Як нябесная ціхая бітва
  За святло ў чалавечых душах.
  
  Ты ішла праз халодныя сцены,
  Праз маўчанне, праз здзекі і страх,
  Але нават турэмныя цені
  Не згасілі святла у вачах.
  
  Не зламалі. Не сцерлі. Не скралі.
  Не забілі жывую вясну.
  Ты вярнулася — значыць, паўстала
  Беларусь з-пад смяротнага сну.
  
  Ты вярнулася — і над краінай
  Нібы звон пракаціўся жывы:
  Пакуль ёсць такія як ты, Кацярына,
  Будуць жыць беларускія сны.