%, але Эўропа не лечыць рак і не збіраецца яго лячыць. Яны фактычна ставяць заслону і кажуць: "лячыся сам". Без хірурга, без лекаў, без аперацыі, без сродкаў, без магчымасці хоць на нейкі час змяніць асяроддзе, без магчымасці самастойнага лячэння.
жэўжык
24.05.2026
Латушка забывае пра тое, што пацыент, акрамя хваробы на рак, таксама замкнёны ў адным пакоі з усходнім драпежным зьверам. І гэты зьвер можа забіць нас хутчэй, чым рак.
Янка
25.05.2026
жэўжык, можа забіць. А можа і не забіць. 50/50 . Але ня трэба нічога рабіць у любым выпадку - так?
Янка
25.05.2026
Найбольш трапна словы Калеснікавай пракаментаваў спадар Жыгар у чарговым Belpol Stream - калі яна ў 2020 змагалася не супраць Лукашэнкі, за нібыта за людзей [прыкладна як Боня, якая з народам], то хто ж тады стварыў умовы, у якіх спатрэбілася тое змаганне? Здаецца, што марсіяне
Нейкае абы што
24.05.2026
Як перамагчы рак, калі яго не лячыць?/ Лячыць трэба чалавека, а не рак. Рак трэба выдаляць з жывога чалавека - выразаць пухліну і яе метастазы. Гэта значыць, трэба выдаляць Лукашэнку і яго атачэнне.
А чалавека трэба захаваць як мага здаравейшым.
Гэта значыць, што трэба зберагчы Беларусь і беларускі народ і захаваць яго, захаваць незалежнасць. А Лукашэнку трэба выдаліць (збройным шляхам).
Р38
25.05.2026
Нейкае абы што, Менавіта так. Але пакуль існуе і падман саміх сабе ў так званых "дэмакратычных" сіл. Ніхто з Эўропы не жадае выразаць гэту пухліну і не дасць беларусам зрабіць гэта. Ніхто не падтрымлівае стварэнне беларускіх вайсковых сіл, нават пад выглядам ПВК ці замежнага легіену. І Калеснікава кажа фактычна тое самае. Калі сказаць іншымі славамі. Ня трэ змагацца з лукавым такімі метадамі як змагаецеся, вы. Бо гэта барадзьба не супраць яго, а супраць народу, супраць грамацстаа. Нельга выразаць рак без хірургіі канкрэтных клетак ці без хіміятэрапіі. Інакш кажучы без вайсковай сілы ці спецаперацыі. Сенняшняя эўрапейская барадзьба з ракам нагадвае хутчэй ізаляцыю чалавека. Кіданне яго ў зачыненую комнату і лячыся як хочаш. А фактычна памірай. Спадару Латушка, нажаль, гэта не даходзіць. Ягоныя словы пра хірургію цалкам разыходзяцца з тымі фактамі якія есць. Санкцыі ў значнай ступені накіраваны супраць беларускага грамадства. Ў тым ліку супраць тых хто вымушана выехаў і жыве ў Эўропе. Марыю Калеснікаву ў дадзеным выпадку больш падтрымліваю. Адзінае што ей не хапае - больш дакладна фарміраваць свае словы. 1. Нельга змагацца з рэжымам змагаючыся супраць грамацства. 2. Ваша барадзьба супраць рэжыму і супраць канкрэтнага узурпатара вядзецца дрэнна і не можа мець станоўчых вынікаў. Калеснікава кажа пра тупік. Латушка і кампанія не здольны прызнаць тупік.
Влад
24.05.2026
Тот случай когда и Латушко неправ и Колесникова неправа. Бороться надо за свободу.
jyf
24.05.2026
Маша просто прекрасно знает с какими великими бойцами имеет дело и предлагает реалистичный подход. Другое дело, что эти бойцы привыкли виртуальным сражениям, что отразилось на восприятии реальности.
1
24.05.2026
Усё гэта так, але гэта пералiванне з пустога ў парожняе. Усё тое ж самае казалі з 96-га. Трыццаць год мінула - і якія вынікі змагання?
З Калеснікавай не згодны, і не веру, што ў яе нешта атрымаецца. З Латушкам згодзен, але таксама не веру, што нешта атрымаецца ў яго, ці ў тых, хто з'ехаў, хоць і разумею іх выбар.
На жаль, выйгрышных варыянтаў для Беларусі, акрамя распаду ўсходняй імперыі, няма і не будзе. Ці ён адбудзецца, ці будзе северо-западный край, які надыходзіць ўсё бліжэй і бліжэй.
Просто Мария
24.05.2026
открыто лоббирует колхозные интересы в Европе, я думаю это факт уже доказанный.
Idk
25.05.2026
Латушка пыдманвае сам сабе. Ніхто не змагаецца з ракам і ніхто не збіраецца выразаць пухліну. Чалавека кінулі ў камеру і няхай будзе што будзе. Пакуль лука сам не здохне. Толькі пры гэтым праблемы існуюць ў самаго беларускага грамадства з якім з аднаго боку ваюе рэжым і Масковія, а з другога боку ваюе Эўропа. Ціск на беларускае грамадства як ў Беларусі так і за межамі Беларусі. Сенняшняя стратэгія зайшла ў тупік і яскравы прыклад - выбары ў КР. Беларускае грамадства, нават за мяжою не давярае КР, офісу і не бачыць што гэтыя людзі зацікаўлены ў нейкіх станоўчых зменах, у тым ліку ў прызнанні таго факту што іх падыходы і іх дзейнасць зайшла ў тупік. Ім самім трэ рэформы. Змена стратэгіі. Пачаць хоць крыху бачыць і чуць саміх беларусаў і адстойваць іх інтэрэсы.
??
25.05.2026
Idk, калі кр такая някчэмная, то навошта завядзенне крымінальных спраў за экстрэмізм да удзельнікаў выбараў, вобшукі і запужванне іх сваякоў? Можа "грамадства за мяжой" зноў па старой звычке "не цікавіцца палітыкай", а чакае, каб нехта ім зрабіў "харошую жызнь" пакуль яны займаюцца толькі асабістымі справамі?
Саламон
25.05.2026
Idk, крызіс ёсць і адмаўляць гэта было б памылковым. Але які менавіта гэта крызіс - крызіс стратэгіі, крызіс даверу альбо крызіс чакання? Галоўным чыннікам расчаравання з'яўляецца падыход - маўляў мы калісці прагаласавалі, а нам не прынеслі перамогу. Больш прасунутыя "расчараваныя" мяркуюць, маўляў мы пратэставалі, мы рызыкавалі, шмат хто пацярпеў за гэта, але перамогі дагэтуль няма. Для кагосці галоўным чыннікам недаверу да дэмакратычных сіл з'яўляюцца немшатлікія паспяховыя аперацыі КДБ. Ці вынікае з гэтага, што стратэгія памылковая? Аб гэтым магчыма было б упэўнена сказаць, калі б параллельна развіваўся больш паспяховы палітычны кейс. А яго пакуль што няма. Бо купля амерыканцамі закладнікаў з аднаўляемага рэсурса без спынення рэпрэсій унутры краіны - гэта дакладна не палітычны, а гуманітарны кейс. І незразумела, якім чынам і наколькі эфектыўна ён набліжае палітычныя змены, бо гэта мы ўжо праходзілі. Ці ёсць тупік - можа і ёсць, але з яго ёсць і выйсце. Бо праз выбарнасць КР застаецца тым прадстаўнічым органам, куды кожны нават з невялікім колам паплечнікаў можа прыйсці са сваімі ідэямі, прывабіць выбарцаў, сумленна абрацца і рэалізовываць іх на падставе мандата адзінага калектыўнага прадстаўніцтва беларусаў. Бо прынамсі на агульныя і папарныя дэбаты запрашалі ўсіх. У дадатак іншага за 30 год ад моманту знішчэння парламентарызма ў Беларусі пакуль што не прывезлі. Калі ж нехта, кто называе сабе палітыкам, не жадае выкарыстоўваць унікальную магчымасць перайсці з катэгорыі самапрызначэнцаў у разрад абраннікаў і скарыстацца падобным статусам - то гэта проста безадказны выпускацель газаў збоку, якому насамрэч няма чаго прапанаваць беларусам.
Wes
25.05.2026
??, Рэжым ўзбудзіць справы і супраць ружовых поні калі ў іх шпаркеткі не таго колеру, супраць спеваў і вершаў калі яны не сярод дазволеных ў рэжыму. Сам факт крымінальнай справы ўжо мала што кажа. Людзі жадаюць бачыць вынікі, справы, дзеянні якія накіраваны не на гранды, а на інтарэсы людзей, Ўў тым ліку тых хто замяжою. А тут КР пад кіраўніцтвам Латушка зайшла ў тупік. Замест дыялогу ігнор ўсіх іншых, ў тым ліку сваіх калег. Прыклад зыходу з мінулай КР Розы Турамбекавай - яскравы прыклад. Ігнор людзей якія пытаюцца дагрукацца да таго што няма стратэгіі і няма спраў у інтэрэсах беларусаў, у тым ліку дыяспары. Кажам пра неабходнасць хірургіі, а адпаведнага нажа не маем і ніякая Эўропа не дасць гэты нож і сама яго не жадае прымяніць. Кажам пра падтрымку беларускага грамадства, а самі зачыняем яго, будуем абмежаванні і больш таго нічога не робім каб палегчыць жыцце вымушана выехаўшым. Нежаданне прызнаваць памылкі - праява нарцыцызму.
Павел Латушко ответил на призыв Колесниковой: Как победить рак, если его не лечить?
Лячыць трэба чалавека, а не рак. Рак трэба выдаляць з жывога чалавека - выразаць пухліну і яе метастазы. Гэта значыць, трэба выдаляць Лукашэнку і яго атачэнне.
А чалавека трэба захаваць як мага здаравейшым.
Гэта значыць, што трэба зберагчы Беларусь і беларускі народ і захаваць яго, захаваць незалежнасць. А Лукашэнку трэба выдаліць (збройным шляхам).
Але пакуль існуе і падман саміх сабе ў так званых "дэмакратычных" сіл.
Ніхто з Эўропы не жадае выразаць гэту пухліну і не дасць беларусам зрабіць гэта. Ніхто не падтрымлівае стварэнне беларускіх вайсковых сіл, нават пад выглядам ПВК ці замежнага легіену.
І Калеснікава кажа фактычна тое самае. Калі сказаць іншымі славамі. Ня трэ змагацца з лукавым такімі метадамі як змагаецеся, вы. Бо гэта барадзьба не супраць яго, а супраць народу, супраць грамацстаа. Нельга выразаць рак без хірургіі канкрэтных клетак ці без хіміятэрапіі. Інакш кажучы без вайсковай сілы ці спецаперацыі.
Сенняшняя эўрапейская барадзьба з ракам нагадвае хутчэй ізаляцыю чалавека. Кіданне яго ў зачыненую комнату і лячыся як хочаш. А фактычна памірай.
Спадару Латушка, нажаль, гэта не даходзіць. Ягоныя словы пра хірургію цалкам разыходзяцца з тымі фактамі якія есць. Санкцыі ў значнай ступені накіраваны супраць беларускага грамадства. Ў тым ліку супраць тых хто вымушана выехаў і жыве ў Эўропе.
Марыю Калеснікаву ў дадзеным выпадку больш падтрымліваю. Адзінае што ей не хапае - больш дакладна фарміраваць свае словы.
1. Нельга змагацца з рэжымам змагаючыся супраць грамацства.
2. Ваша барадзьба супраць рэжыму і супраць канкрэтнага узурпатара вядзецца дрэнна і не можа мець станоўчых вынікаў.
Калеснікава кажа пра тупік. Латушка і кампанія не здольны прызнаць тупік.
З Калеснікавай не згодны, і не веру, што ў яе нешта атрымаецца. З Латушкам згодзен, але таксама не веру, што нешта атрымаецца ў яго, ці ў тых, хто з'ехаў, хоць і разумею іх выбар.
На жаль, выйгрышных варыянтаў для Беларусі, акрамя распаду ўсходняй імперыі, няма і не будзе. Ці ён адбудзецца, ці будзе северо-западный край, які надыходзіць ўсё бліжэй і бліжэй.
Ніхто не змагаецца з ракам і ніхто не збіраецца выразаць пухліну.
Чалавека кінулі ў камеру і няхай будзе што будзе.
Пакуль лука сам не здохне.
Толькі пры гэтым праблемы існуюць ў самаго беларускага грамадства з якім з аднаго боку ваюе рэжым і Масковія, а з другога боку ваюе Эўропа.
Ціск на беларускае грамадства як ў Беларусі так і за межамі Беларусі.
Сенняшняя стратэгія зайшла ў тупік і яскравы прыклад - выбары ў КР. Беларускае грамадства, нават за мяжою не давярае КР, офісу і не бачыць што гэтыя людзі зацікаўлены ў нейкіх станоўчых зменах, у тым ліку ў прызнанні таго факту што іх падыходы і іх дзейнасць зайшла ў тупік. Ім самім трэ рэформы. Змена стратэгіі. Пачаць хоць крыху бачыць і чуць саміх беларусаў і адстойваць іх інтэрэсы.
Сам факт крымінальнай справы ўжо мала што кажа.
Людзі жадаюць бачыць вынікі, справы, дзеянні якія накіраваны не на гранды, а на інтарэсы людзей, Ўў тым ліку тых хто замяжою. А тут КР пад кіраўніцтвам Латушка зайшла ў тупік. Замест дыялогу ігнор ўсіх іншых, ў тым ліку сваіх калег. Прыклад зыходу з мінулай КР Розы Турамбекавай - яскравы прыклад.
Ігнор людзей якія пытаюцца дагрукацца да таго што няма стратэгіі і няма спраў у інтэрэсах беларусаў, у тым ліку дыяспары.
Кажам пра неабходнасць хірургіі, а адпаведнага нажа не маем і ніякая Эўропа не дасць гэты нож і сама яго не жадае прымяніць.
Кажам пра падтрымку беларускага грамадства, а самі зачыняем яго, будуем абмежаванні і больш таго нічога не робім каб палегчыць жыцце вымушана выехаўшым.
Нежаданне прызнаваць памылкі - праява нарцыцызму.