Комментарии к статье

Евгений Хмара стал новым министром обороны Украины

  • SK
    19.08.2026
    Люблю Україну, як краіну — як дзяржаву ненавіджу, бо стала як наша, або маскавіцкая. Савок, як ёсць.
    Гэтыя перастаноўкі нічога не вырашаюць, кааператыў "Дынастыя" не ліквідованы.
  • лол
    19.08.2026
    SK, скідваць прэзідэнтаў украінцы навучыліся, а вось выбіраць адэкватных не
  • SK
    19.08.2026
    лол, насамрэч ва Украіне гэтая акалічнасць не павінна мець велькай вагі, але імпэрская, савецкая спадчына замінае народам постсавецкіх краін у асэнсаванні таго, што ў парлямэнцка прэзідэнцкай краіне прэзідэнт абмежаваны ў сваіх паўнамоцтвах. На сёння Украіна нажаль не чым не адрозніваецца ў гэтым сэнсе ад Масковіі, або Беларусі. Просталюдзінам патрэбны цары.
  • лол
    19.08.2026
    SK, выбіраць адэкватны парламент таксама. Форма кіравання не мае значэння. Калі крадзе не каманда/партыя прэзідэнта, а каманда/партыя прэм'ер міністра гэта ні на крок не дэмакратычней.
  • Жэка
    19.08.2026
    Мянта паставілі арміяй кіраваць))
  • лол
    19.08.2026
    Аказваецца, можна звольніць дасведчанага вайскоўца і паставіць міністрам абароны.
    Дзе той каментатар, што плёў пра законы Украіны, што так немагчыма? І дзясятак лайкальшчыкаў з ім
  • Кол
    19.08.2026
    лол, вайсковец, гэта не назаўжды, звольніўшыся з войска, ён робіцца цывільным чалавекам. Ці не ?
  • Элементарно же
    19.08.2026
    лол, министр обороны и гавком, это разные должности, которые вы по всей видимости путаете.
  • лол
    19.08.2026
    Кол, я роўна гэта і казаў
  • лол
    19.08.2026
    Элементарно же, не блытаю, я так і казаў
  • Янка
    19.08.2026
    Ну дык калі ён настолькі выдатны і дасведчаны камандзір - можа і ягонае сапраўднае месца на армейскіх пасадах? Навошта гэты цырк са звальненнем з СБУ, каб пачаць фармальна адпавядаць патрабаванню цывільнасці міністра абароны. Сутнасць гэтага патрабавання ў тым, каб менталітэт міністра ня быў дэфармаваным шматгадовым бездумным жорсткім выкананнем загадаў. Фёдараў прынес у МАУ тое, чаго там ніколі не было - інавацыйны менэджмент, пабудаваны на шчыльнай адваротнай сувязі ў выглядзе Big Data непасрэдна з ЛБС. Упершыню ў дзяржаўным кіраванні Ўкраіны запрацавала сістэма, якая наўпрост не пакінула месца ані карупцыі, ані памылковым падыходам, ані чалавечаму фактару, бо яна ледзь не ў рэальным часе максімізуе аддачу ад кожнай адзінкі дзяржвыдаткаў. І вынікі гэтага перавысілі ўсе чаканні. Больш за тое, нічога падобнага дагэтуль не было нават ў сусвеце. Таму крокі Зяленскага выглядаюць вельмі памылковымі.
    Але ж галоўная перавага падыходу Фёдарава ў тым, што ён прыдатны ня толькі ў МА, але і ў любым іншым сектары дзяржкіравання, бо ён дае галоўны голас паспяховым дзяржслужбоўцам ніжэйшых узроўняў, а ня тым, хто прасунуўся на высокія пасады. І гэта галоўная пагроза любой уладзе, якая замацоўвае сабе не праз адчувальныя грамадствам станоўчыя вынікі працы, а праз пабудаванне вертыкалі з лаяльнай наменклатуры, прафесіяналізм і кампетэнтнасць якой саступаюць першае месца.
  • гета сведчанне
    19.08.2026
    Янка, таго, што пакуль пуць у ЕЗ для Украiны зачынены...
  • Дарма пяеш дыфірамбы
    19.08.2026
    Янка, Фёдарава злавілі на схемках з вытворцамі дронаў.
    А яго ідэя "хто з падраздзяленняў набіў больш цэляў - таму больш забеспячэння" гэта катастрофа для войска. Асабліва для падраздзяленняў, якія трымаюцца на апошняй сіле волі, каб не прапусціць ворага і якім і так нестае забеспячэння.
  • Для спраўкі
    19.08.2026
    Хто з мінулых міністраў абароны Ўкраіны былі вайскоўцамі:
    Канстанцін Марозаў (1991–1993) — кадравы ваенны лётчык, генерал-палкоўнік; служыў у ВПС СССР, затым ва Узброеных сілах Украіны.
    Іван Біжан (в.а., 1993) — генерал-палкоўнік.
    Віталь Радэцкі (1993–1994) — генерал арміі Украіны.
    Аляксандр Кузьмук (1996–2001, 2004–2005) — генерал арміі Украіны, танкіст; прайшоў шлях ад камандзіра ўзвода да камандзіра армейскага корпуса.
    Уладзімір Шкідчанка (2001–2003) — генерал арміі Украіны.
    Анатоль Грыцэнка (2005–2007) — прафесійны афіцэр, палкоўнік; ваенная адукацыя і служба ў авіяцыйных структурах.
    Валерый Івашчанка (в.а., 2009–2010) — палкоўнік.
    Міхаіл Ежаль (2010–2012) — адмірал, былы галоўнакамандуючы ВМС Украіны.
    Павел Лебедзеў (2012–2014) — меў ваенную адукацыю і служыў афіцэрам, але да прыходу ў палітыку ўжо даўно быў у запасе (капітан запасу).
    Ігар Цянюх (в.а., 2014) — адмірал, былы камандуючы ВМС Украіны.
    Міхаіл Коваль (в.а., 2014) — генерал-палкоўнік.
    Валерый Гелетэй (2014) — генерал-палкоўнік; служыў у праваахоўных і ваенных структурах.
    Сцяпан Палтарак (2014–2019) — генерал арміі Украіны, да Мінобороны камандаваў Нацыянальнай гвардыяй. У 2018 годзе звольніўся з вайсковай службы, каб працягваць кіраваць міністэрствам ужо як цывільны.
    Андрэй Таран (2020–2021) — генерал-лейтэнант, прафесійны вайсковец і ваенны дыпламат.

 

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць