Хирург оспорил главные мифы об укусах и удалении клещей
-
20.08.2026Рэд., Издательство «Беларуская Энцыклапедыя» имени Петруся Бровки, 2002.
обнаружить
1) (сделать видимым) паказаць
2) (выказать) выказаць , павыказваць, выявіць, паказаць
обнаружить свою радость — выказаць (паказаць) сваю радасць
3) (отыскать) знайсці , пазнаходзіць, адшукаць
4) (установить) выявіць
обнаружить пропажу документов — выявіць прапажу дакументаў
----------------------------
я дзясяткі гадоў чытаю беларускія кнігі і СМІ і не памятаю каб "выявіць" недзе было на кожнай старонцы,
як і "іншы" і "цалкам" -
20.08.2026Гэта калі той клешч не занадта маленькі
прытворнададатныя вынікі - ЗАКАТКА ШКЛЯНАК!!
Рэд.
выявіць
тлумачэнне слова:
выявіць, -яўлю, -явіш, -явіць; закончанае трыванне, каго-што.
1. Знайсці, адшукаць; заўважыць. Ноччу пры святле ракет гітлераўцы яшчэ раз прачасалі ўчастак паўднёвых варот, але, як і першы раз, нікога не выявілі. Лупсякоў. Не пакідаць жа хлопца ў лесе або ў чужых людзей, дзе яго лёгка маглі б выявіць. Колас. // Выкрыць што-н. Выявіць злачынства. ▪ [Свірыд] толькі што зрабіў вялікую шкоду і баіцца, каб яго не выявілі. Сабаленка.
2. Праявіць, выказаць якую-н. скрытую якасць, уласцівасць. Выявіць талент. Выявіць спрыт. ▪ Навічок, калі яго абступіла дзетдомаўская дзетвара, адразу выявіў свой характар. Васілевіч. // размоўнае слова Паказаць сябе. Сцёпка адчуваў патрэбу выявіць сябе хоць чым-небудзь у гэтую ноч. Колас.
3. Вызначыць па якіх-н. прыкметах; высветліць. Выявіць запасы карысных выкапняў. Выявіць падрыхтоўку вучняў. // Бясспрэчна даказаць што-н., выкрыць. У дакладзе.. Грышка выявіў прычыны ўсіх вясковых бед. Чорны.
[Зрэдагавана]