Мы ж таксама не ўчора нарадзіліся, і добра ведаем, хто такі Віталя Цыганкоў. Першы раз хіба?
Biełarus' Freedom
25.08.2026
Жэка, хто такі В. Цыганкоў?
расскажите
25.08.2026
Жэка, как это было? Бог судья Цыганкову. Выгодно было это для руководства БССР голосование? Или просто 30 спартанцев сделали свою дело и дальше оказались не нужными? Я по возрасту эту темную историю не застал.
Сын камуніста Ц
25.08.2026
Biełarus' Freedom , сын інструктара райкама камсамола. У яго бацькі быў цікавы кар’ерны шлях. Інстытут, завод, потым забралі ў войска, служба ў ГДР, на афіцэрскай пасадзе. Са службы ён звольніўся. Хоць меў 220 нямецкіх марак там, і 220 рублёў у СССР. І ён усё гэта кідае, бо яму было сумна ў войску, і вяртаецца ў Мінск на пасаду інструктара райкама камсамола, з акладам 110 рублёў, у 4 разы менш! За 7 гадоў дарастае да другога сакратара па прамысловасці Цэнтральнага райкама партыі. Думаю, тут найперш ягонае ўменне кантактаваць з людзьмі, паважаць людзей — што, спадзяюся, перадалося і мне. І потым ён стаў намеснікам міністра Дзяржснаба (цяпер гэта Міністэрства рэсурсаў).
%
25.08.2026
Запеў Цыганкоў. Таварыш вельмі й вельмі здаўна не хавае нянавісьці да Пазьняка
Баіцца без працы застацца?
25.08.2026
%, на той сесіі Пазьняк, хацеў падняць пытанне знішчэння аддзела дэзінфармацыі КДБ. Можа гэта не можа прабачыць яму Ц?
frfr
25.08.2026
а как отличить коммуниста от капиталиста?
1991-2026
25.08.2026
Яшчэ пару гадоў і даведаемся, што камуністы былі за незалежнасць, а злосныя нацыяналісты з БНФ супраць.
Не здзіўлюся, калі і жа такога дойдзе
25.08.2026
1991-2026, і подпіс пад артыкулам будзе ўсё той жа "Віталь Цыганкоў".
Чарговая кансерва Ц ўскрылася
25.08.2026
Цыганкоў, які называе прамаскоўскі рэжым стаўленіка Масквы Лукашэнку "беларускім рэжымам", спаліўся на Пазьняке.
Чарговая кансерва Ц ўскрылася
25.08.2026
Ганьба Цыганкову. Дарэчы, я заўважыў, што ён лезе ва ўсе смі: і на Белсат, і на Радыё Свабода, ужо і на Радыё Рацыя пралез. Зараз і там будзе прасоўваць свае ілжывыя наратывы. Прыгожымі словамі.
Лол
25.08.2026
Базавая інтэлектуальная сумленнасць патрабуе ад "развянчальніка міфаў" падання канкрэтнай цытаты або заявы, якую ён нібыта абвяргае. Але ж, не гэтым разам…
Зрэшты, у каментарах там яму годна адказалі.
Дзякуй Пазьняку за незалежнасць
25.08.2026
вечарам 24-га, за незалежнасць прагаласавала Украіна. Яны адчувалі, што на гэтым фоне заставацца адзін на адзін з дэмакратычнай Расіяй Ельцына страшнавата/ Адчулі толькі таму, што Пазьняк ім патлумачыў, у чым небяспека. І пакінулі для сябе лазейку - пункт пра стварэнне нью-ссср - пра Дагавор аб саюзе суверэнных сацыялістычных дзяржаў. Дарэчы, назаўтра яны ўжо перадумалі і пашкадавалі, што прагаласавалі, але было ўжо позна - зафіксавана дакументальна. І жывая трансляцыя ішла. Назад ужо не адматаеш.
Gorliwy Litwin
25.08.2026
Нарэшце нехта гэта сказаў. Бо ўжо абрыдла чытаць гэтыя крамбамбулістыя байкі ад спадароў Навумчыка Пазьняка і іх кропкі. І добра што гэта сказаў чалавек са сьвядома спадарскага лягэру, бо пра мяне заўсёды можна сказаць што набрыдзь і манкурт, то не магу казаць праўду. Пара ўжо і гэты раздзел сьвядомай міталёгіі закрываць, як ужо закрылі шмат іншых.
Адказік
25.08.2026
Гл. адказ Навумчыка па спасылцы (тут публікуюць толькі “накіды на вентылятар”).
мінулае
25.08.2026
Калі ЗА галасуе 250 чалавек, а супраць 0, то і дурню зразумела, што галасаванне было па загадзе. Немагчыма адной паўгадзіннай прамовай адразу пераканаць 250 чалавек пры нулявым нязгодным. Існуе цалкам працоўная версія, што беларускія камуністы галасавалі За па загадзе з Масквы, каб адхіліць Гарбачова ад улады і прывясці да яе Ельцына шляхам развала СССР і утварэння новай дзяржавы. Ну а Пазняк так, быў прадстаўніком незалежнасці ў ВС. Дарэчы, азіацкія рэспублікі вымушаныя былі аб'яўляць незалежнасць апошнімі, ніякіх барцуной за яе там не было. Не будзь Пазняка і БНФ, то і Беларусь зрабіла б тое самае пасля Узбекістана і Таджыкістана.
1238-2026
25.08.2026
чалавек з граніту , чалавек па за часам , нязломны Лідар Вялікай Літвы - Зянон Пазьняк .
.
25.08.2026
Верна кажа. Наіўна лічыць, што камуністы самі не адчувалі сітуацыю і пагрозы для сябе, не пралічвалі сваю будучыню ў тых умовах пасля правалу путча. Баяліся антыкамуністычнага Ельцына, баяліся пагроз для ўласнасці - рэспубліканскіх прадпрыемстваў, эканамічнай базы наменклатуршчыкаў.
Версія Пазняка (Польскае Радыё, "Зянон Пазняк: Незалежнасць трэба было прыняць адзінагалосна", 25.08.2026): "Ну і тады я выступіў перад імі, звярнуўся да іх, як да землякоў і сказаў, што ўсе мы беларусы, а на ўсходзе фармуецца новая расійская імперыя ў форме дэмакратыі. Не спадзявайцеся на Ельцына. Мы павінны мець незалежнасць, таму што вакол нас будуць незалежныя дзяржавы. І калі так мы гэтага не зробім, то яны высмакчуць нашую рабочую сілу, эканоміку, ўсё. Мы проста сябе загонім у магілу. Нам трэба выкарыстаць момант для ўсёй нашай нацыі, для ўсіх нас і аб'явіць незалежнасць дзяржавы. І яны адчулі, што гэта будзе незалежна ад Масквы, што Ельцын не будзе ўплываць, Масква застанецца збоку, і ніхто ім нічога не зробіць. Яны адчулі, што так змогуць уратавацца. І пачалі выступаць камуністы за незалежнасць."
Пазняк гуляе на міфе пра народнага трыбуна, які ў лёсавызначальны момант звяртаецца да высокіх ідэй і аб’яднае нацыю ў агульным рашэнні. Аднак я не веру ў тое, што прамовы "як да землякоў", "яны высмакчуць нашую рабочую сілу, эканоміку, ўсё", "выкарыстаць момант для ўсёй нашай нацыі" нешта зачапілі ў душах дэпутатаў-камуністаў. Галоўны фактар, пра яго Пазняк таксама кажа: "адчулі, што так змогуць уратавацца", "ніхто ім нічога не зробіць".
І гэта людзі са шкурным адчуваннем зразумелі самастойна - ў такіх добра працуе чуйка, калі трэба бегчы або пераабувацца.
Аналагічна за год да таго, ў 1990-м, у час прыняцця Дэкларацыі аб суверэнітэце інтарэсы камуністаў сітуацыйна супалі з інтарэсамі БНФ. Пазняк сам пра гэта расказвае: па плану Гарбачова незалежнасць была этапам перад перастварэннем Саюза. Камуніст Козік сам першы звяртаўся да Пазняка з просьбай падтрымаць ідэю суверэнітэту. То-бок, абодва рашэнні, 1990 і 1991 гадоў, не вынік "чыстай перамогі", а вынік сітуацыйнага супадзення ўласных інтарэсаў камуністаў і БНФ.
Pcič
25.08.2026
Niejak podleńka. Niepryjemna. Raniej nie zaŭvažaŭ za Vitalam...
«Лирика о том, что 25 августа 1991 года кто-то красиво выступил, и все поменяли свои взгляды — это для художественного кино»
У яго бацькі быў цікавы кар’ерны шлях. Інстытут, завод, потым забралі ў войска, служба ў ГДР, на афіцэрскай пасадзе. Са службы ён звольніўся. Хоць меў 220 нямецкіх марак там, і 220 рублёў у СССР. І ён усё гэта кідае, бо яму было сумна ў войску, і вяртаецца ў Мінск на пасаду інструктара райкама камсамола, з акладам 110 рублёў, у 4 разы менш! За 7 гадоў дарастае да другога сакратара па прамысловасці Цэнтральнага райкама партыі. Думаю, тут найперш ягонае ўменне кантактаваць з людзьмі, паважаць людзей — што, спадзяюся, перадалося і мне. І потым ён стаў намеснікам міністра Дзяржснаба (цяпер гэта Міністэрства рэсурсаў).
Дарэчы, я заўважыў, што ён лезе ва ўсе смі: і на Белсат, і на Радыё Свабода, ужо і на Радыё Рацыя пралез.
Зараз і там будзе прасоўваць свае ілжывыя наратывы. Прыгожымі словамі.
Зрэшты, у каментарах там яму годна адказалі.
Адчулі толькі таму, што Пазьняк ім патлумачыў, у чым небяспека.
І пакінулі для сябе лазейку - пункт пра стварэнне нью-ссср - пра Дагавор аб саюзе суверэнных сацыялістычных дзяржаў.
Дарэчы, назаўтра яны ўжо перадумалі і пашкадавалі, што прагаласавалі, але было ўжо позна - зафіксавана дакументальна. І жывая трансляцыя ішла. Назад ужо не адматаеш.
Зянон Пазьняк .
Баяліся антыкамуністычнага Ельцына, баяліся пагроз для ўласнасці - рэспубліканскіх прадпрыемстваў, эканамічнай базы наменклатуршчыкаў.
Версія Пазняка (Польскае Радыё, "Зянон Пазняк: Незалежнасць трэба было прыняць адзінагалосна", 25.08.2026):
"Ну і тады я выступіў перад імі, звярнуўся да іх, як да землякоў і сказаў, што ўсе мы беларусы, а на ўсходзе фармуецца новая расійская імперыя ў форме дэмакратыі.
Не спадзявайцеся на Ельцына. Мы павінны мець незалежнасць, таму што вакол нас будуць незалежныя дзяржавы. І калі так мы гэтага не зробім, то яны высмакчуць нашую рабочую сілу, эканоміку, ўсё. Мы проста сябе загонім у магілу.
Нам трэба выкарыстаць момант для ўсёй нашай нацыі, для ўсіх нас і аб'явіць незалежнасць дзяржавы. І яны адчулі, што гэта будзе незалежна ад Масквы, што Ельцын не будзе ўплываць, Масква застанецца збоку, і ніхто ім нічога не зробіць.
Яны адчулі, што так змогуць уратавацца. І пачалі выступаць камуністы за незалежнасць."
Пазняк гуляе на міфе пра народнага трыбуна, які ў лёсавызначальны момант звяртаецца да высокіх ідэй і аб’яднае нацыю ў агульным рашэнні.
Аднак я не веру ў тое, што прамовы "як да землякоў", "яны высмакчуць нашую рабочую сілу, эканоміку, ўсё", "выкарыстаць момант для ўсёй нашай нацыі" нешта зачапілі ў душах дэпутатаў-камуністаў.
Галоўны фактар, пра яго Пазняк таксама кажа: "адчулі, што так змогуць уратавацца", "ніхто ім нічога не зробіць".
І гэта людзі са шкурным адчуваннем зразумелі самастойна - ў такіх добра працуе чуйка, калі трэба бегчы або пераабувацца.
Аналагічна за год да таго, ў 1990-м, у час прыняцця Дэкларацыі аб суверэнітэце інтарэсы камуністаў сітуацыйна супалі з інтарэсамі БНФ. Пазняк сам пра гэта расказвае: па плану Гарбачова незалежнасць была этапам перад перастварэннем Саюза. Камуніст Козік сам першы звяртаўся да Пазняка з просьбай падтрымаць ідэю суверэнітэту.
То-бок, абодва рашэнні, 1990 і 1991 гадоў, не вынік "чыстай перамогі", а вынік сітуацыйнага супадзення ўласных інтарэсаў камуністаў і БНФ.