***
цяжэюць рухі,
на жывот кладуся,
рог сцішыўся, сабачы галас змоўк…
тут з лужыны ільдзінкай адліжуся,
каротка пад ялінай адляжуся —
пасцеляй мох.
не можна ў гэтай пушчы жыць у скрусе —
тут смерць і воля ў адной спакусе!
і выбару няма, калі ты воўк.

Комментарии
вось гэта мой Пясняр
ну апасля Някляева канечне
не чапай майго Песняра
[Зрэдагавана]