Ці спыняць улады Рэчыцы дзейнасць вайскова-патрыятычнага клуба «Русіч», кіраўнікі якога змяшчаюць фота з нацысцкім зігам?
У рэдакцыю «Нашай Нівы» прыйшоў ліст ад жыхара Рэчыцы, які паведаміў, што нядаўна мясцовыя ўлады зарэгістравалі страйкбольны клуб «Русіч», кіраўнік якога, Дзмітрый Марозаў, маўляў, не хавае сваёй прыхільнасці да ідэй г.зв. «рускага свету» і нават праводзіць нейкія ваенна-патрыятычныя семінары з рэчыцкімі школьнікамі.
Ці так усё гэта?
Са старонкі Марозава «УКантакце» вынікае, што той сапраўды захапляецца дзеяннямі баявікоў так званай «Наваросіі» і нават прызнаецца, што ягоны брат ваюе дзесьці на Данбасе.
Большасць публікацый на ягонай «сцяне» выказваюць падтрымку баевікоў і знеслаўляюць украінцаў, а сярод падпісак — беларусафобскія і русафільскія суполкі.
Таксама кіраўнік страйкбольнага клубу «Русіч» не цураецца выкладаць у інтэрнэт свае фатаздымкі, дзе ён трымае правую руку ў вядомым вітанні «Хайль Гітлер».
А што ж ягоныя аднаклубнікі?
Вось скрыншот са старонкі аднаго з іх — тут нічога і не дадасі.
Вось яшчэ адзін. Хлопец служыць у адным з сілавых ведамстваў. Вельмі малады, таму мы замазалі ягоны твар. На гэтым фота ён таксама паказвае «Хайль Гітлер» у трохі «завуаляванай» форме.
На кіцелях гэтых гульцоў у страйкбол — шаўроны расійскіх мотастралковых войскаў.
А вось ужо фота з 10-й Рэчыцкай школы, дзе Марозаў праводзіць «ваенна-патрыятычны» занятак з дзецьмі. Пра гэтае супрацоўніцтва нават напісала мясцовая раёнка. Вядома, станоўча.
Але як такі клуб, з такім камандзірам, мог атрымаць афіцыйную дзяржаўную рэгістрацыю? Той жа «Малады фронт» колькі гадоў не рэгіструюць, а тут — лічы адразу. Ці чыноўнікі лічаць, што «зігаваць» — гэта праява патрыятызму?
З гэтым пытаннем мы датэлефанаваліся ў аддзел спорту і турызму Рэчыцкага райвыканкама.
Там «Нашай Ніве» адказаў намеснік кіраўніка аддзела Аляксандр Горбач.
«У дадзены момант мы адсочваем клуб, вядзецца пэўная работа і ўсё гэта будзе спынена. Ідэя патрыятычнага выхавання не ў гэтым», — пачуўшы пытанне, адказаў Аляксандр.
Чыноўнік сказаў, што не сёння пра гэта задумаўся, бо ўжо некаторы час адсочвае старонку гэтага клуба ў інтэрнэце.
«У такіх пытаннях трэба працаваць на апярэджванне, мы гэтым зараз займаемся», — двойчы запэўніў Аляксандр.
Цяпер чытаюць
Дзядок расказаў, як паводзіў бы сябе ў сённяшняй Беларусі і што будзе далей3
Каментары