Успомнілася дзяцінства. Гралі ў "дурня", то толькі віна і хрэсці былі. ( (Яшчэ чырва і бубна). Дзяцінства гарадское рускамоўнае ўжо было, вядома, як і школа. Ніякіх трэфаў мы не ведалі, і пікаў таксама. Была нават прымаўка "Хрэсце - дурак на месце".
Синдбад
24.05.2026
Цікава, былі й трэфы/крэсьці, разам з вінямі. І так, і гэтак называлі, адначасова, як каму.
Алеся Ж.
24.05.2026
Синдбад, чула на свае вушы, як пики называли винями, буби - звонки были так сама. Гэта было у сярэдняй паласе Расеи, ближэй да горада Мичуринска... А вось карцинки сапраудна маюць беларуския назвы.
Зміцер
24.05.2026
Я памятаю яшчэ гэтыя назвы
у нас
24.05.2026
Хрэсці, габляваць - так і казалі. Слова "трэфы" ніхто не ўжываў, нават па-расейску.
Ёсік
24.05.2026
Чытаеш такія артыкулы і разумееш, што толькі ў лукашэнкі ды яго зграі беларуская мова бедненькая. Гульня ў карты, рэпартаж футбольнага матча, выкладаньне фізікі, матэматыкі, медыцыны па-беларуску. Толькі ў Акадэміі навук Васіль Вітка ператвараецца ў Васілія ды па-расейску, чаго пры жыцьці не рабіў. Дзякуй за артыкул, шмат, што ведаў і ўжываў, але й новага пачуў.
кастырнік
25.05.2026
Сабраліся кастырнікі бавіцца картамі ў кепікі. Скартавалі. Сьвеціць звонка. Званковая шостка б'е жалудовага ніжніка. Калтыгу сёньня ня крэвіць, таму ён падмяніў тальлю і шахруе шамбернымі картамі. Але як ён не фальшуе - усё роўна прагерцыць: яму дадуць бурду.
Як ніжнік крыў кральку. Забытая мова беларускіх картачных гульняў