Потому что нефиг в 50 лет бегать полумарафоны в принципе, и в 40 лет - тоже.
Действительно
07.09.2026
*, лучше бухать. Помрешь мирно на диванчике и даже нн не напишет
Хнт
07.09.2026
*, вы занадта катэгарычна кажаце. Так, падчас саміх 1,5–2 гадзін паўмарафону верагоднасць раптоўнай смерці вырастае ў параўнанні са спакоем, бо нагрузка каля ліміта магчымасцяў арганізма дзейнічае як трыгер для схаваных паталогій сэрца (абсалютная рызыка застаецца мізэрнай — каля 1 на 400–500 тысяч бегуноў), прычым гэты скачок рэзка адрозніваецца: у рэгулярна трэніраваных людзей рызыка ў моманце павялічваецца ўсяго ў 2–5 разоў, тады як у нетрэніраванага чалавека пры такой жа раптоўнай нагрузцы яна падскоквае ў 20–50 разоў, таму ў доўгатэрміновай перспектыве рэгулярны бег не павышае, а істотна зніжае агульную верагоднасць заўчаснай смерці.
Барадзед
07.09.2026
Действительно , работай, в церковь ходи.
Сергей
07.09.2026
Действительно , ну вот человек не пил и не курил, а умер в 50 лет на полумарафоне. Другие люди в спокойном ритме всю жизнь живут, пьют и курят и до 90-100 лет доживают. Любой спорт полезен в меру. А бежать по два часа марафоны — это не спорт, а самоубийство.
ХВ
07.09.2026
Действительно , неужто, кроме как бегать и бухать, других интересов и дел у людей и быть не может? Более того, бухать и бегать - одного поля ягоды, занятия крайне бестолковые и вредные. Лучше уж заняться изучением японского языка или пойти на курсы этикета.
Действительно
07.09.2026
Барадзед, вот что-что, а финансировать церковь и в частности зао бпц я точно не собираюсь))
Бубубу
07.09.2026
Сергей, а мог завтра под машину попасть - так что теперь, из дома не выходить? да и дома током шибануть может
Абармот
07.09.2026
Жалко мужика
Рог
07.09.2026
Ну, яны ведаюць што гэта рызыкоўна. Як і ў горы лазіць. Таму... Memento mori
Черный юмор
07.09.2026
Все, как в школе говорили: кто не курит и не пьёт, тот здоровеньким помрет
453543
07.09.2026
Пiшу аб тым, што ведаю, бо сам так бегау. Калi бяжыш доугую дыстанцыю, то пасля першых некалькiх кiламетрау, нечакана у арганiзме штой-та мяняецца: раптам становiцца РАДАСНА, ПРЫЕМНА, прыкладна як пасля келiха добрага вiскi ды яшчэ i у добрай кампанii. Атрымлiваеш адчуванне якой-та нерэальнай ЭЙФАРЫI. Той хто не бегау гэтага нiколi не зразумее. Вось дзеля такiх iмгненняу людзi i бегаюць доугiя дыстанцыi.
Бег зло
07.09.2026
453543, и вот тут наступает смерть...
Келих - бокал, кабок, большая рюмка
07.09.2026
453543, Никто виски из келиха не пьет.
ХВ
07.09.2026
453543, дзякуй за шчырае і годнае параўнанне бегу і віскі, якое яскрава сведчыць аб агульных рысах бягуноў і бухарыкаў.
RIP
07.09.2026
Многих километров если там что то есть.
Логіка
07.09.2026
Цытата з артыкула: «На жаль, такія выпадкі на спартыўных мерапрыемствах здараюцца рэгулярна. <…> А ў 2019 годзе на экамарафоне ў Гомелі памёр 43‑гадовы піяніст…»
Сцвярджэнне, што смерці спартсменаў здараюцца «рэгулярна», падмацоўваецца толькі адным прыкладам 7-гадовай даўніны з іншага горада. Адзін выпадак на іншым забегу за шмат гадоў статыстычна не даказвае «рэгулярнасць» ці заканамернасць раптоўных смерцяў на падобных дыстанцыях.
Нда
07.09.2026
Медицина лукашенки.
7-8 хвілін
07.09.2026
На Бостанскім марафоне дапамогу аказваюць за лічаныя секунды. Уздоўж трасы працуе 31 медпункт (кожную мілю), а на фінішы бегуноў сустракаюць мабільныя каманды з інваліднымі вазкамі. Штат з 1900 валанцёраў выкарыстоўвае электронную сістэму адсочвання пацыентаў і ванны з лёдам для выратавання ад цеплавых удараў. Пры неабходнасці пацыентаў імгненна везуць у адзін з 5 бліжэйшых траўмацэнтраў I узроўню.
На Лонданскім марафоне сярэдні час рэагавання складае менш за хвіліну. Тут стаўка зроблена на медыкаў на роварах і матацыклах, якія лёгка праязджаюць скрозь натоўп, і дэфібрылятары праз каждыя 500 метраў. За бяспеку адказваюць 1500 прафесіяналаў з арганізацыі St John Ambulance і службы NHS. Гэтак жа, як і ў Бостане, пункты дапамогі стаяць на кожнай мілі, а медыцынскія дадзеныя ўдзельнікаў імгненна счытваюцца з чыпаў на іх нумарах.
На Варшаўскім марафоне (афіцыйным медыцынскім партнёрам якога з'яўляецца найбуйнейшая прыватная сетка клінік у Польшчы — LUX MED) медыцынская дапамога арганізавана па еўрапейскіх стандартах і аказваецца на працягу адной-двух хвілін.
Сонейка
07.09.2026
7-8 хвілін , ай, ну што вы хочаце. Беларусы як заўсёды толькі грошы збіраць навучыліся
Дзе ж тут беларусы?
07.09.2026
Сонейка, падзея арганізаваная дзяржаўнымі установамі, а яны ў Беларусі ледзь прыхавана антыбеларускія, губернскія.
Я только спросить
07.09.2026
Этот Дашиневич случайно не тот бывший мент из ГАИ Центрального РУВД?
Ау
07.09.2026
Я только спросить, нет
Язэп
07.09.2026
выходит если бы человек не бежал этот марафон то был бы жив. Ау организаторы, перекрывшие пол Минска? Видите как вы шкодите людям, ради отчотов перед начальством
ЯНКА
08.09.2026
- † Вечная памяць Чалавеку. Вось так ня ведаеш, дзе паляжаш, і гэта, мабыць, нават добра.
𐇐 Я й сам раней ня раз бегаў аматарскі марафон – ноччу, было, у добры мароз, далёка за горад і назад. Нядаўна зноў пачаў во бегаць – семь кілямэтраў у «фіньцес»-клюб, тамака крыху практыкаваньняў, басэйн, саўна 90 градусаў, хамам (к'ебаб – закрэсьлена). І дамоў тая ж сёмка кэмэ без перапынку. А каб весялей было, перад забегамі традыцыйна прыкладаюся да энэргетыка. Між тым курыць і піць алькаголь падчас бегу й нават апасьля, мо', было б шкодна. Дадамо, я значна старэйшы за палеглага. RIP-рып... -
На Мінскім паўмарафоне памёр 50‑гадовы бягун. Вось што вядома пра Аляксея Дашыневіча
Так, падчас саміх 1,5–2 гадзін паўмарафону верагоднасць раптоўнай смерці вырастае ў параўнанні са спакоем, бо нагрузка каля ліміта магчымасцяў арганізма дзейнічае як трыгер для схаваных паталогій сэрца (абсалютная рызыка застаецца мізэрнай — каля 1 на 400–500 тысяч бегуноў), прычым гэты скачок рэзка адрозніваецца: у рэгулярна трэніраваных людзей рызыка ў моманце павялічваецца ўсяго ў 2–5 разоў, тады як у нетрэніраванага чалавека пры такой жа раптоўнай нагрузцы яна падскоквае ў 20–50 разоў, таму ў доўгатэрміновай перспектыве рэгулярны бег не павышае, а істотна зніжае агульную верагоднасць заўчаснай смерці.
«На жаль, такія выпадкі на спартыўных мерапрыемствах здараюцца рэгулярна. <…> А ў 2019 годзе на экамарафоне ў Гомелі памёр 43‑гадовы піяніст…»
Сцвярджэнне, што смерці спартсменаў здараюцца «рэгулярна», падмацоўваецца толькі адным прыкладам 7-гадовай даўніны з іншага горада. Адзін выпадак на іншым забегу за шмат гадоў статыстычна не даказвае «рэгулярнасць» ці заканамернасць раптоўных смерцяў на падобных дыстанцыях.
На Лонданскім марафоне сярэдні час рэагавання складае менш за хвіліну. Тут стаўка зроблена на медыкаў на роварах і матацыклах, якія лёгка праязджаюць скрозь натоўп, і дэфібрылятары праз каждыя 500 метраў. За бяспеку адказваюць 1500 прафесіяналаў з арганізацыі St John Ambulance і службы NHS. Гэтак жа, як і ў Бостане, пункты дапамогі стаяць на кожнай мілі, а медыцынскія дадзеныя ўдзельнікаў імгненна счытваюцца з чыпаў на іх нумарах.
На Варшаўскім марафоне (афіцыйным медыцынскім партнёрам якога з'яўляецца найбуйнейшая прыватная сетка клінік у Польшчы — LUX MED) медыцынская дапамога арганізавана па еўрапейскіх стандартах і аказваецца на працягу адной-двух хвілін.
† Вечная памяць Чалавеку. Вось так ня ведаеш, дзе паляжаш, і гэта, мабыць, нават добра.
𐇐 Я й сам раней ня раз бегаў аматарскі марафон – ноччу, было, у добры мароз, далёка за горад і назад. Нядаўна зноў пачаў во бегаць – семь кілямэтраў у «фіньцес»-клюб, тамака крыху практыкаваньняў, басэйн, саўна 90 градусаў, хамам (к'ебаб – закрэсьлена). І дамоў тая ж сёмка кэмэ без перапынку. А каб весялей было, перад забегамі традыцыйна прыкладаюся да энэргетыка. Між тым курыць і піць алькаголь падчас бегу й нават апасьля, мо', было б шкодна. Дадамо, я значна старэйшы за палеглага. RIP-рып...
-