Каментары да артыкула

Уладзімір Някляеў. Мне раптам стаў нямілы родны кут

  • хамса
    02.11.2026
    моцна, як заўжды. і верш, і тэкст. рана вам яшчэ, Уладзімір Пракопавіч... на каго ж вы нас пакінеце?) мы з ИИ так пісаць яшчэ не ўмеем...
  • Хведар
    02.11.2026
    Спадар паэт, я хачу займацца палітыкай і шукаю спонсараў. Падкажыце, ці можна займацца палітыкай за расейскія грошы ?
  • Юн
    02.11.2026
    Хведар, "У края большой дороги многих прохожих ноги в грязь затоптали кусок яшмы, жизнь её долго пытала, но яшма грязью не стала".
  • Хведар
    02.11.2026
    Юн, дык то ж яшма, а то гразь.
  • Ну
    02.11.2026
    Хведар, адыйдзі ты ўжо ад люстра!
  • Рыгор
    02.11.2026
    Як можна паставіць такі загаловак артыкулу? [Рэд. Выдалена]. Паглядзіце матэрыялы толькі за сённі. Хочаце пасеяць паневерра, роспач, абыякавасць?

    [Зрэдагавана]
  • Ёсік
    02.11.2026
    Я ў суботу быў на трох могілках у невялікім горадзе Магілёўскай вобласьці - людзей было няшмат. У нядзелю быў на некалькіх мінскіх могілках, таксама людзей не шмат. Бачна, што некаторыя пахаваньні наведваліся сваякамі на Радуніцу. Але больш зьдзівіла, што наведвальнікаў мала. Па радыё адзін раз сёньня раніцай сказалі, што Дзяды, а потым цішыня.

 

Заўвага:

 

 

 

 

Закрыць Паведаміць