На Блізкім Усходзе ёсць краіна, якая ад блакады Армузскага праліва толькі выйграла

На фоне канфлікту паміж ЗША і Іранам, а таксама блакады Армузскага праліва, нечаканую эканамічную выгаду атрымала Сірыя, піша The New York Times.

Фота: AP Photo/Farid Abdulwahed

Армузскі праліў — адзін з ключавых маршрутаў для паставак нафты ў свеце. Калі яго праца была парушаная, многія краіны рэгіёна сутыкнуліся з праблемай: як дастаўляць энергарэсурсы і іншыя грузы далей. У выніку яны пачалі шукаць альтэрнатыўныя шляхі і звярнулі ўвагу на Сірыю.

У Сірыі выгаднае геаграфічнае становішча: яна мае выхад да Міжземнага мора і мяжуе з некалькімі краінамі, праз якія можна арганізаваць наземныя пастаўкі. Таму цяпер нафту і іншыя тавары часткова перавозяць па сушы — напрыклад, з Ірака або краін Персідскага заліва — у сірыйскія парты, адкуль яны ўжо адпраўляюцца марскім шляхам у іншыя рэгіёны, у тым ліку ў Еўропу.

Такі маршрут стаў своеасаблівым «планам Б» на выпадак, калі крызіс з пралівам зацягнецца. Паводле наяўных даных, у асобныя дні праз сірыйскую мяжу праходзяць некалькі сотняў аўтацыстэрнаў з нафтай. Таксама праз тэрыторыю Сірыі ўжо адбываюцца пастаўкі іншых тавараў, напрыклад аўтамабіляў.

Для Сірыі гэта важная магчымасць зарабляць: яна атрымлівае грошы за транзіт, выкарыстанне партоў і іншыя лагістычныя паслугі. Краіна разлічвае, што гэта дапаможа часткова аднавіць эканоміку пасля доўгай вайны.

Праўда, ёсць і сур’ёзныя праблемы. Інфраструктура краіны моцна разбураная: дарогі, нафтаправоды, парты і памежныя пункты патрабуюць рамонту. Не хапае электраэнергіі, вады і тэхнічных рэсурсаў. Напрыклад, некаторыя ключавыя маршруты і пераходы не працавалі гадамі і патрабуюць значных укладанняў для аднаўлення.

Акрамя таго, Сірыя ўсё яшчэ абмежаваная ў міжнародных фінансах: яна не поўнасцю інтэграваная ў сусветную банкаўскую сістэму, што ўскладняе прыцягненне інвестыцый.

Нягледзячы на гэта, улады краіны спадзяюцца, што новыя ўмовы прымусяць замежныя кампаніі ўкладаць грошы ў аднаўленне яе транспартнай і энергетычнай інфраструктуры. Ёсць таксама цікавасць да аднаўлення старых нафтаправодаў, якія раней злучалі Сірыю з Іракам.

У перспектыве Сірыя хоча замацавацца як важны лагістычны цэнтр у рэгіёне. Нават калі сітуацыя з Армузскім пралівам стабілізуецца, краіны могуць працягнуць выкарыстоўваць альтэрнатыўныя маршруты, каб не залежаць ад аднаго шляху.

Каментары да артыкула