Bialacki zajaviŭ, što jaho vyzvalili dziakujučy sankcyjam Zachadu suprać Łukašenki, i zaklikaŭ nie źmiakčać ich
Łaŭreat Nobieleŭskaj premii nazvaŭ Łukašenku «razburalnikam biełaruskaj nacyjanalnaj identyčnaści i biełaruskaj nacyjanalnaj śviadomaści».
Fota: AP Photo Mindaugas Kulbis
Brytanskaja hazieta The Times apublikavała intervju z Alesiem Bialackim. Radyjo Svaboda pierakazvaje asnoŭnyja tezisy intervju.
«Łaŭreat Nobieleŭskaj premii miru i były palityčny źniavoleny ŭ Biełarusi papiaredziŭ pra niebiaśpieku źmiakčeńnia sankcyj suprać aŭtarytarnaha režymu Alaksandra Łukašenki», — piša The Times.
Hazieta nahadvaje, što ZŠA pastupova źmiakčali svaje handlovyja abmiežavańni dla Biełarusi, jakuju kaliści nazyvali «apošniaj dyktaturaj Jeŭropy», padčas pieramovaŭ, što spryjali vyzvaleńniu Alesia Bialackaha razam ź dziasiatkami inšych palityčnych źniavolenych.
Adnak samy viadomy pravaabaronca krainy pierakanany, što Vialikabrytanija i astatniaja častka Jeŭropy nie pavinny rabić toje samaje.
«Biez palityčnych i ekanamičnych sankcyj my zastalisia b u turmie, — skazaŭ Bialacki, tłumačačy, što hetyja miery dajuć ryčahi ŭpłyvu, nieabchodnyja dla pieramovaŭ ab vyzvaleńni źniavolenych.
— Tolki rezkaje paharšeńnie ekanamičnaha stanovišča Biełarusi ŭ apošnija miesiacy prymusiła ŭłady šukać vyjście. U režymu niama palityčnych apanientaŭ, niama demakratyčnych žurnalistaŭ. Jon zadušyŭ kulturnyja i moładzievyja inicyjatyvy».
Bialacki apisvaje ŭmovy, padobnyja da savieckaha HUŁAHa, u jakich znachodziacca palityčnyja viaźni.
«Vy možacie pamierci tam — jany prosta nie akažuć vam miedycynskuju dapamohu, — skazaŭ jon. — Kali vy vyžyvajecie, heta aznačaje, što vam pašancavała».
Žonka Bialackaha pisała jamu kožny tydzień, ale jon atrymaŭ tolki niekalki jaje listoŭ, a turemnyja achoŭniki nikoli nie pierasyłali joj jaho adkazaŭ. Pry vyzvaleńni Bialackaha ŭsie jaho dakumienty kanfiskavali, u tym liku dva rukapisy knih, jakija jon napisaŭ u źniavoleńni. Jak i mnohija inšyja biełaruskija palityčnyja viaźni, jon aściarožna vykazvajecca pra svaje pakuty, ale paviedamiŭ, što jamu admaŭlali ŭ lačeńni dva hady paśla taho, jak u jaho źjavilisia prablemy z nahami.
«Jany hladzieli, čym heta skončycca», — skazaŭ jon.
Sadavina i harodnina byli takoj redkaściu, što za ŭvieś 2025 hod adzinym śviežym płodam, jaki źjeŭ Bialacki, byŭ adzin jabłyk.
Siarod inšaha, Bialacki adkazaŭ, jak mohuć adbycca źmieny ŭ Biełarusi.
«Niachaj heta budzie jak u Ispanii paśla śmierci Fransiska Franka ci jak u Čechasłavakii padčas «Aksamitnaj revalucyi» — jość šmat roznych varyjantaŭ, — skazaŭ Bialacki. — Ale ja pierakanany, što ŭ Biełarusi hetyja źmieny niepaźbiežnyja, bo siońnia hetaja chunta, jakaja trymaje ŭładu, nie maje padtrymki naroda».
Bialacki taksama zajaviŭ, što Łukašenka byŭ «razburalnikam biełaruskaj nacyjanalnaj identyčnaści i biełaruskaj nacyjanalnaj śviadomaści», i paśladoŭna rujnuje admietnaść svajoj krainy ŭ praciah dvuchviekavoj palityki rusifikacyi, kančatkovaj metaj jakoj źjaŭlajecca abjadnańnie dźviuch dziaržaŭ.