Fiaduta: Maja pavaha da Źmitra Daškieviča pavyšałasia try razy. I ciapier — iznoŭ
Vyjšaŭ novy vypusk prajekta «TOK» z byłym palitviaźniem i lidaram «Maładoha frontu» Źmitrom Daškievičam. Litaraturaznaŭca i były palitviazień Alaksandr Fiaduta z zachapleńniem adreahavaŭ na hetu hutarku.
Pasłuchaŭ razmovu Nasty Roŭdy sa Źmitrom Daškievičam.
Jašče raz atrymaŭ paćviardžeńnie svaich dumak pra hetaha čałavieka. Razumny, spakojny, mocny, upeŭnieny ŭ svajoj racyi. Nivodnaha ekstremisckaha słova. Nivodnaj pahrozy. I nivodnaha słova chłuśni.
Pavaha maja da Daškieviča pavyšałasia niekali razoŭ u žyćci.
Pieršy raz — paśla taho, jak ja daviedaŭsia, što mienavita jon pieršym pačaŭ kryčać «Hańba!» na płoščy, kali Łukašenka ŭ dzień žałoby paśla trahiedyi ŭ Biesłanie demanstratyŭna abviaściŭ refierendum, jaki dazvoliŭ jamu faktyčna pažyćciovaje ŭładarstva.
Druhi raz — kali, viarnuŭšysia paśla čarhovaj adsidki, Źmicier, užo baćka, pačaŭ zamiest taho, kab prasić hranty i dapamohu, pracavać. Ci šmat my viedajem tak zvanych «prafiesijnych palitykaŭ», chto idzie pracavać, kab karmić siamju?
Treci raz — paśla taho, jak jon, u volny ad pracy čas, pačaŭ źbirać podpisy za ściah i arhanizoŭvać vachtu ŭ Kurapatach. Nie na hranty, a ŭ volny ad pracy čas.
I ciapier — iznoŭ.
I niejak tak supała, što jakraz u hety čas ja skončyŭ čytać cikavuju i nie zusim zvyčajnuju knihu. «Svaboda jak bijahrafija: Hołas pakaleńnia svabody». Vasiamnaccać intervju ź ludźmi, jakija vykryštalizavalisia jak mastaki i hramadskija dziejačy (nie palityki!) napiaredadni i ŭ čas harbačoŭskaj pierabudovy. Šmat kaho ź ich ja viedaju asabista. Ale my nikoli nie razmaŭlali pra tyja časy.
Voś kali ty jak navukoviec pačynaješ razumieć, što «vusnaja historyja» — sapraŭdy historyja. Historyja ludziej pačynaje pieraŭtvaracca ŭ historyju taho času i staronku historyi tvajoj krainy. Takaja ž kniha była zroblena ŭ svoj čas pra starejšuju hienieracyju — «Inšadumcy», jakaja ŭ svoj čas była navat uznaharodžana Dziaržaŭnaj premijaj Biełarusi. Paśla była kniha pra Małady Front. Zaraz Aleś Smalančuk pačaŭ źbirać intervju ź biełaruskimi historykami. Rusłan Kulevič zrabiŭ try knihi ź ludźmi, čyjo dziacinstva prajšło ŭ mižvajennaj Harodni.
Nievierahodna kaštoŭnyja teksty.
Zaraz takija majstry svajoj spravy, jak Jury Drakachrust, niabožčyk Mikita Miełkazioraŭ, ź jakim ja, na žal, nie byŭ znajomy, jak Nasta Roŭda robiać hetuju ž spravu. Spravu dla budučych historykaŭ i bijohrafaŭ.
Treba rabić takija rečy.
Škada, što mnie nie dali praciahnuć almanach «Asoba i čas». Bo byŭ by raździeł, pryśviečany «Razmovam z asobaj i časam».