Historyja dziaržSMI pra «abstreł» biełarusa ŭ Polščy vyklikała burny śmiech u sacsietkach

U tredsie dziaržaŭnaha ŚMI, jaki raźmiaściŭ hety rolik telebačańnia, amal usie kamientary — iraničnyja. Jość i prykłady dobraha humaru, jakija sabrali sotni łajkaŭ.

Skryn vidae

Niekalki dzion tamu dziaržaŭnyja miedyja raspaŭsiudzili siužet pra zdareńnie z 60‑hadovym žycharom Słonima niepadalok ad horada Sycaŭ u Nižniesilezskim vajavodstvie. Śledčy kamitet śćviardžaje, što na biełarusa napali polskija siłaviki z vykarystańniem ahniastrelnaj zbroi.

Pavodle viersii SK, mužčyna atrymaŭ ciažkija ranieńni hałavy i kaniečnaściaŭ, a ŭ jahonym aŭtamabili naličyli ažno 29 kulavych adtulin. Adnak, niahledziačy na ranieńni i stan mašyny, biełarus nibyta zdoleŭ prajechać sotni kiłamietraŭ i pierasiačy miažu, paśla čaho byŭ špitalizavany. Reakcyja ludziej u sacsietkach pakazvaje, što ŭ historyju nie pavieryli.

U tredsach dziaržaŭnych ŚMI, jakija raźmiaścili hety rolik dziaržaŭnaha telebačańnia, amal usie kamientary — iraničnyja.

«Ad stvaralnikaŭ błokbastaraŭ «pacuki ŭ vodapravodzie» i «žalezam pa škle»; Ad stvaralnikaŭ «a ja vam zaraz pakažu, adkul rychtavaŭsia napad», što naohuł kurać aŭtary hetaha videa?», «My ŭžo nasłuchalisia apoviedaŭ i pra 4 pazicyi, i pra 150 džypaŭ z kulamiotami, i pra 167 vahnieraŭcaŭ, jakija pryžylisia ŭ lasach i vyłazić adtul nie žadajuć».

Mnohija praviali paraleli z padziejami 30‑hadovaj daŭniny — «zamacham» na Łukašenku pad Lozna padčas pieradvybarčaj kampanii 1994 hoda:

«Mietadyčka z 90-ch)))) U łukašenačku taksama stralali ŭ svoj čas, ale jon vyžyŭ! Heta kulturny kod, napisany baćkam».

«Hady iduć, a hebnia i sielanin nie mohuć niešta novaje prydumać», — rezka dadaje jašče adzin kamientatar.

Asablivy skiepsis vyklikaje łahistyčny bok historyi: jak paškodžany aŭtamabil zmoh bieśpieraškodna minuć polskuju miažu?

«Značyć, u Polščy stralali palicyjanty. Potym paranieny kiroŭca na paškodžanaj mašynie prajechaŭ praz usiu Polšču (bolš za 700 km) da miažy, i pra jaho tam zabylisia, nie źviarnuli ŭvahi na aŭto)) tryźnieńnie))»;

«Aha, a jak jon polskich pamiežnikaŭ na abstralanaj mašynie prajšoŭ? Ci jany takija biaruć pašpart jaho afarmlać: «a czemu u was samochód w dziurach?» (a čamu ŭ vas mašyna ŭ dzirkach?), a kiroŭca adkazaŭ, što ŭciakaŭ ad polskaj palicyi? Navat nie viedaju, kamu zadać usie tupyja pytańni ŭ svajoj hałavie… soramna pytacca», — dziviacca ludzi.

Ludzi ličać aficyjnuju viersiju absurdam: «Mianie rasstralali! Ale ja nie zdaŭsia!» — žartuje niechta.

«Kali mnie sumna, adkryvaju naviny i hladžu kazki», — dadaje inšy karystalnik.

«Druhaja sieryja niejmaviernaha bajevika: mianie rasstralali, ale ja nie zdaŭsia. U hałoŭnaj roli: špic Umka», «Pa mašynie adkryli ahoń Nik i Majk», — praciahvajuć žartavać biełarusy.

Mnohija kamientatary nievysoka aceńvajuć jakaść pracy prapahandystaŭ:

«Achachacha… jakoje tupoje tryźnieńnie», «Muraški pa śpinie ad krajniaha debilizmu vašych kaleh», «Scenar pisali mianty z narkakantrolu?».

Akramia tekstavych kamientaroŭ, karystalniki raspaŭsiudžvajuć miemy.

Kamientary da artykuła