Łukašenka nazvaŭ ukrainskija vojski na miažy ź Biełaruśsiu «miechanizatarami i dajarkami»
Na sustrečy z hubiernataram Maskoŭskaj vobłaści Andrejem Varabjovym Alaksandr Łukašenka zajaviŭ, što Biełaruś — vielmi miralubivaja kraina, jakaja ŭ luboj situacyi budzie pobač z Rasijaj. A pra ŭkrainskija vojski, jakija skancentravanyja na miažy ź Biełaruśsiu, vykazaŭsia pahardliva.
Alaksandr Łukašenka. Fota: Kremlin.ru
«Nie treba nas padšturchoŭvać da taho, što Barys Viačasłavavič [Hryzłoŭ] arhanizuje praces, kab nas uciahnuć u vajnu. My z prezidentam Rasii tysiaču razoŭ abmiarkoŭvali hetuju temu.
Nu jak vajavać suprać ukraincaŭ tut, kali z taho boku terytaryjalnyja vojski ŭ asnoŭnym? My što, budziem hetych miechanizataraŭ, dajarak i rabočych chłopcaŭ stralać, jakija nie chočuć vajavać ź biełarusami? My taksama nie chočam z ukraincami vajavać», — zajaviŭ Łukašenka.
Uvohule Ukrainu jon u raźlik jak samastojnuju siłu nie biare, bo za joj, maŭlaŭ, staić Zachad:
«Ja nie kažu pra Ukrainu. Nu jakaja Ukraina? Nie pra Ukrainu havorka! My razumiejem, z kim my vajujem siońnia. Chočuć miru — davajcie damaŭlacca pa sutnaści. Nam vajna nie patrebna. Nam i ziemlaŭ chapaje, i ekanomiki našaj chapaje, i prablem chapaje. Tamu nijakaj kanfrantacyi. Nie treba tut pylić».
Pry hetym, pa słovach Łukašenki, «naša pazicyja miralubnaja», ale «ŭ luboj situacyi my budziem z Rasijaj pobač»:
«Nie treba pylić, nie treba kryčać, nie treba sprabavać u mordu pa-rusku ŭdaryć i hetak dalej. Davajcie pa-čałaviečy. Razumiejučy, što takoje Rasija i što takoje my».
«Ja heta kažu, kab vy razumieli maju pazicyju. Ja jaje nie chavaju. Mir i tolki mir. Ale z poŭnaj harantyjaj, što jany nie buduć z nami hulacca i, jak Pucin kaža, u čarhovy raz nie zmohuć nas padmanuć. Tamu što padman Rasii — heta, pierš za ŭsio, udaryć pa Biełarusi. My na pieradavym krai našaj Ajčyny, my heta cudoŭna razumiejem», — padsumavaŭ jon.
Čytajcie taksama:
«Treba damaŭlacca istotna». Łukašenka raskazaŭ pra sustreču z pradstaŭnikami Zialenskaha