Stvaralnica sietki kafe Myloverberry raspaviała, jak razam z mužam zahnała paśpiachovy biznes u daŭhi
Nie tak daŭno Arciom i Ksienija Bykoŭskija chvalilisia, jak studentami zarabili na kłubnicach u šakaładzie na ŭłasnaje kafe — a potym adkryli jašče niekalki. Ciapier ad byłoha pośpiechu zastalisia tolki šalonyja daŭhi. Brend pradadzieny, siamja razvaliłasia, lubimaha korhi ledź nie aryštavali.
Ksienija Bykoŭskaja (Ščasnaja). Tut i dalej skrynšoty jaje instahrama
Usiaho niekalki hadoŭ tamu historyja Arcioma i Ksienii zavarožvała tysiačy biełarusaŭ. Tam było ŭsio: i padletkavaje kachańnie, jakoje pierarasło ŭ šlub, i sumiesny paśpiachovy biznes z nula…
Kali para paznajomiłasia, Arciomu było 18 hadoŭ, a Ksienii ŭsiaho 16. Jana ź siabroŭkaj zajšła ŭ kafe, dzie chłopiec padpracoŭvaŭ aficyjantam. A dalej zaviarciełasia-zakruciłasia.
Užo kali zakachanyja vučylisia ŭ BNTU, jany padhledzieli ŭ Maskvie ideju pradavać kłubnicy ŭ šakaładzie. Na im para spadziavałasia zarabić na viasielle svajoj mary. Nabyli nieabchodny minimum abstalavańnia i pačali vyrablać tyja samyja kłubnicy na kuchni Ksienii.
Paśla ŭ intervju chłopiec ź dziaŭčynaj raspaviadali, što ideja nie spadabałasia baćku Arcioma — vajskoviec ličyŭ zaniatak niesurjoznym dla budučaha inžaniera-budaŭnika. Nie ŭ zachapleńni byli i vykładčyki, jakija dumali, što studenty dzionnaj formy navučańnia musiać vučycca, a nie kłubnicy ŭ šakaład akunać.
Ale ž maładych ludziej čužoje mierkavańnie nie spyniła. Praz hod takoj pracy jany kupili za $3500 pieršuju mašynu i źjeździli na adpačynak u Jehipiet.
U 2022 arhanizavali šykoŭnaje viasielle, a jašče adkryli pieršaje kafe Myloverberry u «Minsk-Śviecie». Siamja raspaviadała, što ŭkłała ŭ prajekt $70 tysiač, jakija zarabili na kłubnicach.
Staŭku vyrašyli zrabić na instahramny interjer i smačnyja desierty. Darečy, dziakujučy hetamu amal nie pryjšłosia ŭkładvacca ŭ rekłamu: pryhažuni sami achvotna fatahrafavalisia ŭ ružovych interjerach, publikavali zdymki ŭ svaich sacsietkach i adznačali kafe.
U 2023 hodzie Arciom i Ksienija adkryli jašče adno kafe ŭ Minsku, a ŭ 2024 — u Hrodnie. Taksama była ŭłasnaja vytvorčaść i pamiaškańnie dla majstar-kłasaŭ. Para vychvalałasia, što maje abarot 2,5 miljona rubloŭ na hod. Ale ž užo tady brała hrošy ŭ kredyt na adpačynak, kab pazaharać na Pchukiecie.
Litaralna praź niekalki miesiacaŭ paśla taho, jak ščaślivaja siamja raspaviadała pra svoj paśpiachovy pośpiech, źjaviłasia abviestka pra toje, što sietka kafe Myloverberry pradajecca za $400 tysiač.
A pastajannyja klijenty kafe jašče raniej pačali zaŭvažać, što adbyvajecca niešta nie toje — kali ŭ Myloverberry adsutničała amal pałova mieniu.
Sioleta Ksienija vyrašyła raspavieści praŭdu pra šalonyja daŭhi i rastłumačyła, u jaki momant usio pajšło nie tak.
— Na samym piku ŭ nas było 73 supracoŭniki ŭ štacie. I ŭsio było sapraŭdy kruta, pakul na piacihodździ našaha brenda my nie abviaścili, što pašyrajemsia i adčyniajem novaje vialikaje kafe restarannaha typu. Da taho času my ŭžo arandavali pamiaškańnie na praśpiekcie Dziaržynskaha i ŭziali kredyt na stvareńnie kafe.
Ksienija pryznajecca: jany z mužam byli nastolki ščaślivyja ad pašyreńnia, što zrabili vialikuju pamyłku — pierastali hladzieć na ceny. Praz heta na ramont patracili ŭ 2,5 razu bolš, čym płanavali. Bolš za $150 tysiač syšło na adkryćcio Myloverberry Tropic.
A adnačasova z hetym siamja pracavała nad adkryćciom kafe ŭ Hrodnie, a taksama nad stvareńniem dyzajnierskaha pamiaškańnia dla majstar-kłasaŭ.
— Hrošaj ad kredytavańnia ŭ nas nie zastałosia, i nam pryjšłosia pazyčać vializnyja sumy ŭ znajomych i siabroŭ. Tady my jašče nie razumieli, što vializny kasavy razryŭ užo pačaŭsia, i viesialilisia svaim vializnym kalektyvam na našym navahodnim karparatyvie.
Adkryćcio kafe ŭ Hrodnie prajšło paśpiachova, było šmat haściej ź pieršych dzion. Vyručka była niadrennaj. Ale na hałavu zvaliłasia niečakanaja prablema — pierachod na novuju sistemu padatkaabkładańnia.
— Da hetaha nie byli hatovy ni my, ni naša buchhałteryja. U pačatku studzienia nam treba było vydatkavać sumu, jakoj u nas nie było — kala 90 tysiač rubloŭ. Pryjšłosia pradać kvateru ad maich baćkoŭ, kab vypłacić hety padatak.
Arciom z Ksienijaj nie hublali nadziei i šukali ŭsie varyjanty pavysić dachody. Naprykład, rabili trendavy dubajski šakaład, jaki pradavali praz «Vajłdbieryz». Šakaładki, darečy, znoŭ hatavali ŭdvuch.
— Kandytary nam nie dapamahali, bo my nie mahli svoječasova vypłačvać im zarpłatu. U toj momant vy ŭžo zaŭvažyli, što ŭsio było drenna. Vy pačali pisać, što pałova mieniu adsutničaje — bo ŭ nas banalna nie było hrošaj, kab zakupić pradukty.
Naprykancy 2025 hoda narešcie atrymałasia pradać brend Myloverberry (pad im zastałosia pracavać tolki adno kafe), inšyja pamiaškańni taksama pradadzieny. Ale ž stvaralnicy nieabchodna pahasić $130 tysiač doŭhu.
— U mianie mašyna i kvatera ahułam kaštujuć mienš. Nie toje, kab heta było zusim niečakana, my viedali, što takoje budzie. Prosta ni lista mnie nie dasłali, ničoha. Adrazu zabłakavali rachunki.
Ksienija tłumačyć: doŭh utvaryŭsia praz toj kredyt, jaki jany brali ŭ banku na raźvićcio biznesu.
— My vypłačvali kredyt paŭtara hoda, ale potym zdarylisia abstaviny, paśla jakich biznes užo nie moh vypłačvać hety kredyt, i my čakali, pakul kredyt pierakinuć na nas jak na fizičnych asob. Voś jaho i pierakinuli.
Aryšt nakłali nie tolki na rachunki, ale i na mašynu. Kvateru zabrać nie mohuć, bo heta adzinaje žyllo, ale pryjechali tudy apisać usiu majomaść i kanfiskavali što było mahčyma.
Žančyna ździviłasia tamu, što zabrać chacieli navat ich sabaku. Ale jana nie zmahła znajści dakumienty, dzie paznačana, chto kankretna nabyvaŭ korhi.
— My spačatku padumali, što heta žart. I spytali: «A što vy budziecie ź joj rabić? Navošta vam sabaka?». Na što nam surjozna adkazali, što sabaku addaduć na «Faŭnu horada». Kaniečnie, našaha sabaku my nikomu nie addadzim.
U kamientarach Ksienija dadała, što taksama maje doŭh pierad siabrami i znajomymi — jašče $60 tysiač.
Sioleta ŭ siaredzinie červienia Arciom palacieŭ pracavać u Hruziju. Ksienija spadziavałasia, što, kali ŭ muža atrymajecca zamacavacca na novym miescy, jana pierajedzie da jaho.
— Da hetaj padziei my rychtavalisia daŭno. Vielmi niaprostaje było rašeńnie, bo my nikoli nie rasstavalisia bolš, čym na paru dzion. A tut nieviadoma, kali ja zmahu pryjechać da jaho, bo ŭ luby momant mnie mohuć pastavić niavyjezd z krainy. Ad hetaha i strašna… Ale hłupstvam było b nie pasprabavać, kali tabie dajuć taki šaniec atrymać novyja viedy i dośvied u pracy.
Ale niadaŭna Ksienija pryznałasia padpisčykam, što jaje adnosiny z mužam skončanyja — i jana sama nie razumieje, jak tak atrymałasia.
Čytajcie taksama:
U Minsku da kanca hoda abiacajuć adkryć vielizarny handlovy centr, jaki budujecca ŭžo 15 hadoŭ
U minskim aeraporcie adkryli dva kafe Mak.by
U Mahilovie mužčyna razhramiŭ kafe praź pieśniu Hazmanava
U Hrodnie jość niezvyčajnaje kafe, dzie pasadu dyrektara zajmaje kot Tuman