Na atłantyčnych plažach Jeŭropy źjaviłasia šmat atrutnych istot, padobnych da mieduz

Na plažach Biskajskaha zaliva ŭ Francyi i Ispanii sioleta znoŭ nazirajecca vialikaja kolkaść fizalij, abo partuhalskich karablikaŭ — marskich arhanizmaŭ, jakija nahadvajuć mieduz i majuć doŭhija atrutnyja ščupalcy, piša Financial Times.

Fota: oa.factsanddetails.com

Svaju nazvu hetyja istoty atrymali praź niezvyčajny vyhlad: ichnija nadźmutyja prazrystyja hrebni błakitnaha, fijaletavaha ci ružovaha koleru nahadvajuć vietrazi partuhalskich vajskovych karabloŭ XVIII stahodździa. Ščupalcy hetych istot mohuć apuskacca ŭ vadu na hłybiniu da 30 mietraŭ.

U apošnija tydni ŭłady rehijonaŭ uzdoŭž atłantyčnaha ŭźbiarežža Francyi i Ispanii papiaredžvajuć pra ich źjaŭleńnie. Zvyčajna partuhalskija karabliki žyvuć u trapičnych vodach, adnak ciapier jany ŭsio čaściej traplajucca kala jeŭrapiejskich plažaŭ.

Fota: medisite.fr

Daśledčyca dziaržaŭnaha akijanahrafičnaha instytuta Ifremer Elvira Antadžan adznačaje, što ŭzdoŭž francuzskaha atłantyčnaha ŭźbiarežža hetyja istoty raniej źjaŭlalisia prykładna raz na 7—8 hadoŭ, a ciapier ich nazirajuć štohod i va ŭsio bolšaj kolkaści. Za apošnija dva hady taksama fiksavalisia masavyja našeści drobnych asobin, jakija, vierahodna, źjaŭlajucca maładymi partuhalskimi karablikami.

Navukoŭcy miarkujuć, što pavyšeńnie tempieratury ŭ Paŭnočnaj Atłantycy i Biskajskim zalivie moža spryjać ich razmnažeńniu i pašyreńniu.

U pačatku žniŭnia ŭ Arkašonie ŭ Francyi na karotki čas zabaraniali kupacca na hałoŭnym plažy horada paśla taho, jak tam vyjavili partuhalskich karablikaŭ. A na francuzskim baskskim uźbiarežžy za apošnija dva tydni było zafiksavana bolš za 1000 vypadkaŭ apiokaŭ i ŭkusaŭ.

Papiaredžańni taksama vypuścili ŭłady San-Siebaśćiana na poŭnačy Ispanii i francuzskaha rehijona Atłantyčnyja Pireniei. Na niekatorych plažach uźniali biełyja ściahi ź fijaletavymi znakami, jakija papiaredžvajuć adpačyvalnikaŭ pra niebiaśpieku.

Ukus partuhalskaha karablika zvyčajna nie śmiarotny, ale prykładna 10% paciarpiełych patrabujuć miedycynskaj dapamohi ŭ balnicy. Siarod paciarpiełych hetym letam była maładaja žančyna, u jakoj paśla kantaktu zastalisia šnary na tvary. U inšym vypadku vopytnaha ratavalnika paśla sutyknieńnia z takoj istotaj padčas ranišniaha płavańnia kaleham daviałosia ratavać.

Partuhalski karablik — heta nie adna žyvioła, a kałonija hienietyčna adnolkavych arhanizmaŭ, kožny ź jakich vykonvaje svaju funkcyju: adny zabiaśpiečvajuć płavańnie, inšyja łoviać zdabyču, a trecija ŭdzielničajuć u razmnažeńni. Časam jany pieramiaščajucca hrupami, u jakich moža być bolš za tysiaču asobin.

U apošnija hady partuhalskich karablikaŭ zaŭvažali taksama ŭ Vialikabrytanii, pryčym davoli daloka na poŭnačy — ažno ŭ Kambryi.

Takim čynam, paciapleńnie paŭnočnaj častki Atłantyki moža spryjać tamu, što niebiaśpiečnyja dla čałavieka marskija arhanizmy ŭsio čaściej źjaŭlajucca kala jeŭrapiejskich bierahoŭ.

Kamientary da artykuła