Takarčuk vykazała niedarečnuju pretenziju Cichanoŭskamu. Jaho abureńnie možna zrazumieć
abnoŭlena
Siarhieju Cichanoŭskamu stvarali niečałaviečyja ŭmovy jak asabistamu vorahu Alaksandra Łukašenki.
Volha Takarčuk i Siarhiej Cichanoŭski
«U mianie ŭźnikaje pytańnie. Vychodziać ludzi — nie tolki palitźniavolenyja, ale i prosta źniavolenyja. I zadajuć pytańnie: čamu ciabie nie pryniała nivodnaja kamiera? Moža, ty heta ludziam raskažaš? Čamu za ŭvieś čas, jaki ty siadzieŭ, ty ŭ ni adnaho pradolnaha (dziažurnaha pa kalidory z kamierami ŭ SIZA ci turmie — NN) nie pacikaviŭsia pra ludziej, jakija vyjšli za ciabie i z-za ciabie sieli. Pra turmu tam jość [da ciabie] pytańniečki, Siaroža», — zajaviła błohierka i byłaja palitźniavolenaja Volha Takarčuk u efiry «Jeŭraradyjo».
Kanflikt Cichanoŭskaha i Takarčuk praciahvajecca ŭžo daŭno. Ale mienavita heta pretenzija da byłoha palitviaźnia prahučała aburalna — bo nie jon vinavaty ŭ tym, u jakich umovach jaho trymali za kratami.
U parušeńnie nie tolki jurydyčnych pracedur, ale i ŭsich kryminalnych paniaćciaŭ dla Siarhieja Cichanoŭskaha jak asabistaha voraha Alaksandra Łukašenki stvaryli za kratami niečałaviečyja ŭmovy. Milicejskaje načalstva sprabavała pryčapić jamu «nizki status», što samo pa sabie źjaŭlajecca prynižalnym. Ale jašče i pieraškadžaje kamunikacyi ź inšymi źniavolenymi. Nichto z kryminalnikaŭ nie moh pryniać Cichanoŭskaha ŭ kamiery praz hetu pravakacyju turemnaj administracyi, kab samomu nie apynucca ŭ «nizkim statusie» — i tym samym dobraachvotna stvaryć i sabie niečałaviečyja ŭmovy da kanca terminu. U vyniku hetaj pravakacyi Cichanoŭski byŭ vymušany pravieści amal uvieś čas źniavoleńnia ŭ adzinočnaj kamiery. Dy jašče i ŭ režymie inkamunikada — biez mahčymaści kantaktavać z rodnymi.
Volha Takarčuk paźniej vybačyłasia za svaju rezkuju frazu i skazała, što nie mieła hetaha na ŭvazie.