Biełaruska sabrała 1 001 kubak z 76 krain śvietu. Jaje kalekcyja kaštuje bolš za 10 000 rubloŭ

Nadzieja ź Lubani sabrała 1 001 kubak z 76 krain śvietu. Navat katałoh pad heta zaviała, tamu i viedaje dakładnuju kolkaść. Inakš — pasprabuj paličy. Miesca doma chutka zakančvajecca, tamu jany ŭsiudy: na padvakońnikach, na šafach i ŭ šafach. A časam i pad imi, piša Myfin.by.

«Svajaki zasvoili: zachopleny źbiralnik — hora ŭ siamji»

Nadzieja — vykładčyca-fiłołah, šmat hadoŭ zachaplajecca etnahrafijaj i vyvučeńniem kultury, u pieršuju čarhu svajoj małoj radzimy — Lubanščyny. Źbiraje jana filižanki i kubki tolki z nazvami haradoŭ ci krain. A voś materyjał moža być luby. Na palicach i stełažach krasujucca ekzemplary z kieramiki, škła, dreva, mietału i navat biarosty i harbuza-harlanki.

Jość u kalekcyi kubki niezvyčajnych dyzajnaŭ, śmiešny kubak-karova sa štata Mičyhan u ZŠA, kubak-viarblud z Tunisa, kubak-dynazaŭr z Partuhalii i kubak-słon sa Šry-Łanki. Jość drakar vikinhaŭ, Padajučaja vieža ź Pizy i Ejfieleva z Paryža. Navat ekzemplary katehoryi 18+ majucca, ale ich haspadynia chavaje — dyzajn nadta ž užo ašałamlalny.

«Jak luby kalekcyjanier sa stažam, ja daŭno vyvučyła frazy: «Hetamu kubku ŭžo try hady», «Heta nie zaraz kuplena, vy prosta nie bačyli», «Jano zaŭsiody tut stajała». Pa-inšamu nijak, bo svajaki zasvoili: zachopleny źbiralnik — hora ŭ siamji».

Pieršy kalekcyjny kubak źjaviŭsia ŭ Nadziei ŭ 2006 hodzie. U toj momant, kali jana padčas padarožža pa Rumynii kupiła kubak u suvienirnaj kramie kala zamka Drakuły.

Spyniłasia na kubku, pryčym vybrała nie typovy dla padobnaha miesca — žyćciaradasny žoŭty.

Vampirski recept «Kaktejlu z Transilvanii»

Kubki ŭ domie nie tolki pryhoža stajać na palicach dla lubavańnia, ale i pa pryznačeńni vykarystoŭvajucca.

«Ź ich pju ja, maja siamja, siabry i znajomyja. I viedajecie, kali ja prapanuju samastojna vybrać kubak, ź jakoha zachočacca vypić, amal zaŭsiody čałaviek hublajecca. Vielmi časta naziraju karcinu, kali siabar staić pierad palicami i dumaje. Dziaŭčaty amal zaŭsiody spyniajucca na Paryžy, a mužčyny vybirajuć brutalnych šatłandskich horcaŭ ci šviedskich vikinhaŭ.

Kubki, darečy, pieryjadyčna pakidajuć ścieny doma. Naprykład, u haradskuju biblijateku Nadzieja pryvozić cikavyja ekzemplary kalekcyi dla tak zvanych «Farforavych sustreč». Tam jana raskazvaje pra farfor, pra viadomych biełaruskich vytvorcaŭ kieramiki.

«My navat hulajem, bo kubki — heta nie zaŭsiody pra pitvo, jany vydatna ŭmiejuć zabaŭlać. Naprykład, čaša Pifahora ci kubki-žartaŭniki.

Na adnym z maich rumynskich kubkaŭ źmieščany vampirski recept «Kaktejlu z Transilvanii». Dla jaho ŭsiaho tolki i treba peŭnaja kolkaść hramaŭ kryvi pieršaj, druhoj i čaćviortaj hrupy, lod i limon. A voś kroŭ treciaj hrupy ŭ skład kaktejlu nie ŭvachodzić, i na maich sustrečach, kali biaru hety kubak z saboj, zaŭsiody pytajusia: a čamu tak? Mabyć, i vašym čytačam pakinu heta pytańnie».

«Mahu zabycca, čym śniedała, ale zaŭsiody pamiataju, adkul u mianie toj ci inšy kubak»

Cikava, što ŭ dyzajnie kubkaŭ ź Jehipta amal zaŭsiody vykarystoŭvajecca sapraŭdnaje zołata, ale «najbolš załatym» u kalekcyi Nadziei źjaŭlajecca kubak z Katara.

I navat u ničym nie prykmietnych źniešnie ekzemplaraŭ jość cikavaja historyja. Naprykład, u samaha zvyčajnaha z vyhladu kubka z Brazilii.

«U 2006 hodzie ŭ Hiermanii prachodziŭ čempijanat śvietu pa futbole, i brazilcy vypuścili kubak ź dziorzkim napisam Brasil rumo ao hexa — «Na šlachu da šostaha tytuła». Ale ŭ čverćfinale brazilcaŭ spynili francuzy, mroi pra tytuł raśsiejalisia, ale kubak ža zastaŭsia».

Praktyčna ŭsie kubki i filižanki Nadziei — suvienirnyja ekzemplary za ŭmieranyja hrošy. Bolšaść nabytyja praź internet.

Čajnaja para z Paŭnočnaj Karei

«Kali kazać pra jeŭrapiejskija, to ŭ siarednim jany kaštujuć ad 2 da 15 jeŭra, heta značyć pra niejkija zavobłačnyja ceny havorki nie idzie. Kalekcyjanavańnie dla mianie padobnaje da paezii ci dobraj muzyki, kali, pierš za ŭsio, atrymlivaješ asałodu ad pracesu dałučeńnia da pryhožaha. Na ščaście, maja kalekcyja nie antykvarnaja i navat nie vintažnaja, tamu niedarahaja. Kalekcyja — heta nastroj, heta emocyja, abaviazkova śvietłaja, pazityŭnaja. Ja naŭmysna nie źbiraju kufli dla piva, choć kalekcyjanavańnie ich davoli pašyrana. Addaju pieravahu čaju i dušeŭnym razmovam pra pryhažość i śviet, na što ałkahol nie zdatny».

Siaredni košt adnaho kubka — 10 rubloŭ

Antykvarny farfor ličać vydatnaj inviestycyjaj, ale da zboru Nadziei heta nie adnosicca. Spadčyńniki naŭrad ci zmohuć vyhadna pradać kalekcyju, bo kamiercyjnaj kaštoŭnaści jana nie maje.

«Davoli lohka pradać kalekcyi piŭnych kuflaŭ u bary i piŭnyja restarany, ale ja ni razu nie čuła, kab dla dyzajnu kaviarań spatrebiłasia b vialikaja kolkaść kubkaŭ. Viedaju adnu nie vielmi viasiołuju historyju, jak u adnoj z kaviarań Ryhi naviedvalnikam dazvalajuć bić filižanki ryžskaha farforavaha zavoda, jaki ŭžo nie isnuje. Takoj doli ja dla svajoj kalekcyi nie chaču».

Kolki hrošaj ukłała ŭ chobi za hady jaho isnavańnia, Nadzieja nie ličyła. Ale, kali prykinuć, što siaredni košt adnaho kubka — dziesiać rubloŭ, suma atrymajecca značnaja, ad 10 000 BYN. Adnak treć kalekcyi — heta padarunki.

«Z Alimpijady ŭ Paryžy mnie pryviezła kubak siabroŭka našaj paralimpijskaj zbornaj pa płavańni. U kalekcyi jość padarunki akcioraŭ, prahramistaŭ, milicyjanieraŭ i navat śviataroŭ».

Nadzieja śmiajecca, što siarod jaje znajomych napeŭna chodzić prykazka: «Budź sapraŭdnym siabram, zrabi svoj uniosak u kalekcyju».

Kupiła optam viadro kubkaŭ — tam było kala tryccaci štuk

Nadzieja maryć stvaryć muziej, u jakim mahła b raskazvać pra svaje kubki, tamu pradavać kalekcyju naŭrad ci kaliści źbiarecca. Praŭda, adnojčy ŭsio ž z adnym ekzemplaram raźvitałasia.

«Byŭ vypadak, kali čałaviek zachacieŭ kupić adzin z maich kubkaŭ. Ja naŭrad ci pradała b, ale, pa-pieršaje, u mianie byli dva adnolkavyja, a pa-druhoje, hety čałaviek raskazaŭ kranalnuju historyju ź dziacinstva, źviazanuju jakraz z hetym kubkam. U vyniku ja pradała jaho trochi daražej, čym nabyła, choć mahła pamnožyć sumu razoŭ u piać. Ale ja nie stała hetaha rabić, bo zaŭsiody treba mieć sumleńnie i pamiatać: kali ty kahości ašukaŭ, budź hatovy, što ciabie taksama ašukajuć, i nie adnojčy».

A naohuł, takuju vialikuju kalekcyju niemahčyma pradać optam.

«Jaje varta raźbić na łoty chacia b pa dziesiać asobnikaŭ, źmiaściŭšy ŭ łot adzin-dva cikavyja i astatnija mienš pryvabnyja pradmiety. Prodaž, biezumoŭna, zojmie šmat času, i nie varta spadziavacca, što atrymajecca viarnuć patračanyja hrošy.

Kali turyst kupiŭ va ŭmoŭnaj Italii kubak i pa niejkaj pryčynie zachoča potym pradać jaho ŭ nas, to jon naŭrad ci viernie svaje patračanyja 15 jeŭra. Najdaražejšyja ŭ majoj kalekcyi — asobniki z Starbucks, na aŭkcyjonach košt asobnych kubkaŭ dachodzić da 70 dalaraŭ i vyšej, ale ja tak doraha ich nie nabyvała. Adnojčy na svoj dzień naradžeńnia paciešyła siabie tym, što kupiła viadro kubkaŭ. Mnie pradali kala tryccaci kubkaŭ pa optavaj canie, ich usie akuratna skłali ŭ płastmasavaje viadro, i heta stała najcikaviejšaj u maim žyćci raspakoŭkaj. U viadry mianie jakraz i čakali dva kubki z Starbucks».

Nadzieja daŭno maryć papoŭnić kalekcyju kubkam z maleńkaj niamieckaj hramady Flintsbach-am-In (Flintsbach am Inn). Čamu mienavita adtul, sakret nie raskryvaje, ale kaža, što dakładna budzie najščaśliviejšym čałaviekam u śviecie, kali mroja ažyćciavicca.

«Liču, što ničoha niemahčymaha niama, i kali mnie ŭdałosia nabyć kafiejnuju paru z Paŭnočnaj Karei, to z Hiermanii dakładna atrymajecca. Choć mienavita hety kubak pakul nie dajecca».

Kamientary da artykuła