Asabistaja mašyna Jakuba Kołasa hnije ŭ haražy. Biełarusy ŭžo hatovyja skinucca na ramont, ale z ahavorkaj
Aŭtamabil kłasika biełaruskaj litaratury šmat hadoŭ nie na chadu.

Mašyna naležyć unuku Kołasa — Andreju Daniłaviču Mickieviču
Apošni raz asabistaja «Pabieda» Jakuba Kołasa zavodziłasia ŭ 1968 hodzie.
U 2017‑m telekanał «Biełsat» rabiŭ vypusk pra toje, što aŭtamabil biełaruskaha kłasika hnije ŭ haražy ŭ spalnym rajonie Minska.

Unuki Jakuba Kołasa tady raspaviadali, jak ich niadaŭna vyhnali z haspadarčych pabudoŭ, jakija dla ich ža budavaŭ znakamity dzied. Dyrektarka muzieja imia Jakuba Kołasa tady kazała, što ličyć, niby svajaki chočuć nažycca na imieni lehiendarnaha prodka.
Taksama viadoma, što hadoŭ 6‑7 tamu ciapierašniamu ŭłaśniku aŭto — unuku Kołasa — prapanavali zaniacca restaŭracyjaj aŭto dzieda. Ale jon nie znajšoŭ parazumieńnia ź inviestaram, hatovym uziacca za prajekt, — unuk kłasika nie pahadziŭsia na abmiežavańni pa vykarystańni aŭto paśla adnaŭleńnia ciaham peŭnaha času.
Dniami ŭ tredsach źjavilisia fota i videa, jak mašyna paeta vyhladaje ciapier.

«Pabieda» M-20 Kołasa tak i staić u zvyčajnym haražy, pakrytaja toŭstym słojem pyłu. Na videa bačna, što aŭtamabil u žałasnym stanie i patrabuje nie prosta ramontu, a poŭnaj restaŭracyi.
Mašyna častkova razabranaja. Sałon całkam pusty. Dnišča aŭtamabila i kołavyja arki ŭžo adnavili raniej, ale ahulny stan mašyny heta asabliva nie źmianiła.

Adnavić ci pakinuć jak jość?
U kamientarach pad videa razharełasia dyskusija, što varta rabić z mašynaj kłasika. Adnyja ličać, što mašynie patrebnaja jakasnaja poŭnaja restaŭracyja, inšyja — što varta pakinuć u aryhinalnym stanie, tolki papraviŭšy techničnuju častku. Maŭlaŭ, kab zachavać jaje ŭ tym vyhladzie, u jakim jana zastałasia ad paeta.
«A navošta jaje rabić? Jana ž kaštoŭnaja tym, što joj vałodaŭ viadomy čałaviek. Łahičniej zakansiervavać jak jość. Jak «Maskvič» Pryšvina, jaki zastaŭsia takim, jakim byŭ pry žyćci haspadara», — napisaŭ adzin z kamientataraŭ.
Praŭda, u jakaści arhumienta suprać takoj prapanovy adznačajuć, što mašyna ŭžo daŭno nie ŭ tym stanie, u jakim była paśla śmierci Kołasa.
«Supierznachodka! Jaje varta było b adrestaŭravać. I tak stolki ŭžo stračana, što para b užo choć niešta zachavać», — hučyć adzin z kamientaroŭ.

Biełarusy hatovyja skinucca, ale jość niuansy
Siarod kamientataraŭ niamała tych, chto prapanuje adkryć zbor na adnaŭleńnie mašyny.
«Pytańnie, što ź joj budzie dalej, možna kraŭdfandynh zapuścić», — napisaŭ adzin ź ich. Na što jamu ŭ adkaz napisali, što ŭ mašyny jość ułaśnik, jaki i vyznačaje jaje budučyniu.
«Kali vam treba razžavać, to… Nakolki vysokaja vierahodnaść, što mašyna paśla taho, jak budzie zroblenaja za čyjści košt, nie budzie ŭ vyniku prosta pradadzienaja?!» — zadaŭsia pytańniem čałaviek, jaki prapanavaŭ zapuścić kraŭdfandynh, ale z ahavorkami.
«Patrebna detalizacyja: što treba, kolki heta kaštuje, biudžet, pad hety biudžet zbor. I meta: muziej, u haraž pryvatnamu kalekcyjanieru, kab nie pajšli pracy pracham i h.d.».
«Mašyna ŭnikalnaja biez usialakich sumnievaŭ, stracić škada. Ale kab abviaścić zbor, pavinny być vyraznyja, jasnyja zadačy i meta. Tady buduć hrošy, nieabyjakavyja dakładna znojducca», — ličyć inšy kamientatar.
Adzin z kamientataraŭ prapanavaŭ pieradać mašynu muzieju akurat da 145‑j hadaviny z dnia narodzinaŭ paeta, jaki adbudziecca naleta.
«Chaj addajuć va ŭłasnaść muzieja, a muziej abjaŭlaje zbor srodkaŭ na ramont (jany vydatna pracujuć u sacsietkach sa svaimi mierapryjemstvami). Na taki zbor ja adhuknusia — pryvatniku nie».

«Pahadžusia z mnohimi, jakaja meta adnaŭleńnia? Kali dla muzieja i kab kožny moh «dakranucca» da lehiendy — heta adno pytańnie, kali dla pryvatnaj kalekcyi — to ŭžo zusim inšaje», — napisaŭ mužčyna ŭ kamientarach pad adnym z dopisaŭ, pryśviečanych «Pabiedzie» Kołasa.
Što da samoha pracesu, to zbor hrošaj tut, badaj, moža być samaj prostaj i chutkaj častkaj pracy. Kudy składaniej praličyć dakładny košt adnaŭlenčych rabot, znajści ŭsie nieabchodnyja detali, kab jakasna pryvieści mašynu ŭ aryhinalny stan. Aproč taho, sam praces adnaŭlenčych rabot zojmie daloka nie adzin miesiac u zaležnaści ad kolkaści ludziej, jakija pracujuć nad prajektam.
Ciapier čytajuć
Basist «Piatli», jaho 18‑hadovy syn i zorka «Raźbitaha serca pacana» — raskazvajem pra biełaruskamoŭny hurt Prypiać, jaki prezientavaŭ aŭtarskuju «Kałychanku»
Basist «Piatli», jaho 18‑hadovy syn i zorka «Raźbitaha serca pacana» — raskazvajem pra biełaruskamoŭny hurt Prypiać, jaki prezientavaŭ aŭtarskuju «Kałychanku»
Niebaraka ź Lachavičaŭ źnik «na SVA» ŭžo na treci dzień, a ŭ baraćbie za hrabavyja sčapilisia siastra, sužycielka i žonka — z čatyrma dziećmi, ale čužymi
Kamientary
Jeśli sobiraješ dieńhi, to oformlaj akcioniernoje obŝiestvo, každyj žiertvovatiel budiet vładielciem doli