У Мінску сталі прадаваць «фіялетавы» хлеб. Ці сапраўды ён фіялетавы і які на смак?
Такі хлеб прадаецца ў «Грыне» на «Каменнай Горцы». За 300 грамаў нарэзанага вырабу просяць 2,15 рубля — не самая нізкая цана, асабліва ў параўнанні з іншымі аналагічнымі прадуктамі, піша «Мінская праўда».
Журналістка выдання купіла такі хлеб і вырашыла пратэсціраваць на сям'і.
Насамрэч ён не фіялетавы, а з фіялетавай пшаніцы.
Састаў хлеба наступны: зерне пшаніцы, клейкавінка, мука, вада, аўсяныя шматкі, сланечнікавы алей, соль. На апошнім месцы — цукар. Тэрмін прыдатнасці хлеба ўсяго 48 гадзін. Гэта дакладны знак, што кансерванты тут адсутнічаюць.
Дзіця без ваганняў з’ела першую лусту, зазначыла журналістка. Другую папрасіла з маслам і сырам.
— Мякіш вельмі мяккі-мяккі, лёгкі. Смачна, але з маслам і сырам мне больш спадабалася, — падзялілася ўражаннямі яе дачка.
Яе муж заўважыў, што хлеб цёплы. Не ў сэнсе гарачы, толькі з печы — а цёплы.
— Часам купіш хлеб, і здаецца, што ён як быццам у сырым памяшканні захоўваўся: і мякіш вільготны, і скарынка сырая. А гэты нібыта не з крамы. Добры, смачны хлеб.
Болей цягнуць няма сэнсу: паказваю ўпакоўку і тлумачу, які прадукт сёння на нашым стале. Хвілінная паўза і заканамернае пытанне:
— А чаму ён тады не фіялетавы?
Адказу няма.
Яго можна есці як з маслам і сырам, так і з варэннем, калі хто любіць. Так, лёгкая кіслінка ў прыемным паслясмаку адчуваецца. Але яна не псуе ўражанне — хутчэй надае пікантнасць, робіць смак больш аб’ёмным.
Адзінае, шукаць на паліцах яе трэба не па колеры: хлеб звычайнага пшанічнага адцення. Хіба што ўпакоўка крыху падказвае, што прадукт не зусім стандартны.
Цяпер чытаюць
65‑гадовага гамельчука асудзілі за спробу дыверсіі на чыгунцы і здраду дзяржаве. Што вядома?2
Каментары