Italjanskaja piceryja ŭ Kryvoj Biarozie znoŭ zapracavała, ale radujucca hetamu nie ŭsie

U piatnicu, 10 lipienia, u vioscy Kryvaja Biaroza Smalavickaha rajona znoŭ zapracavała italjanskaja piceryja «Papača Pica». Padzieja burna abmiarkoŭvajecca ŭ sacsietkach, ale, jak pahladzieła vydańnie Office Life, u samoj vioscy pra adkryćcio na pieršy pohlad ničoha i nie nahadvaje.

Fota: Office Life

Kryvaja Biaroza znachodzicca za 30 km ad Minska. Niekalki nievialikich kram, dziciačy sad, kala 800 žycharoŭ. Dom Paała amal na samaj uskrainie, kala lesu, usia vulica — usiaho vosiem damoŭ. Vyviesku «Papača Pica» na adnym ź ich nie adrazu i zaŭvažyš. Z adnaho boku doma — hara piasku, z druhoha — drovy, terasa vychodzić na pole… Zdajecca, nijakaha ažyjatažu i hałodnych klijentaŭ.

Spačatku sapraŭdny furor i ŭ vioscy, i ŭ sacsietkach vyklikała toje, što ŭ mai 2025 hoda Paała Antonia Vienie pačaŭ piačy tut italjanskuju picu ŭ piečy na drovach. Sa svajoj biełaruskaj žonkaj Alinaj jon paznajomiŭsia ŭ internecie, pierajechaŭ spačatku ŭ Minsk, potym — u Kryvuju Biarozu.

U mai 2026‑ha Ministerstva antymanapolnaha rehulavańnia i handlu zabaraniła vykarystoŭvać u rekłamie frazu «My hatujem najlepšuju picu ŭ vašym horadzie». Parušeńnie likvidavali, ale nieŭzabavie Paała paviedamiŭ, što zakryvaje piceryju nazaŭždy. Potym ahučyŭ navinu: u ich siamji vialiki razład, i jon praktyčna pakuje čamadany ŭ Italiju, ale prajšło krychu bolš za miesiac — i voś piceryja znoŭ adkryłasia.

«Zakazaŭ užo šmat. Ale pracujem my tolki pa papiarednim zakazie — śpiecyjalna, kab nie stvarać čarhu», — tłumačyć Alina.

Pra čerhi zhadali nie vypadkova: italjaniec skardziŭsia na zajzdrośnikaŭ, jakija «vystaŭlali chłuślivyja abvinavačvańni ŭ niazručnaściach, pryčynienych klijentami».

«Mnie asabista jany nie zaminajuć, ja na susiedniaj vulicy žyvu, — kaža miascovaja žycharka. — Ale ich susiedzi skardzilisia, što kali mašyny pastajanna pryjazdžali, prajezd zaharodžvali.

I voś, byvała, pryjeduć ź Minska pa picu, čakajuć zakaz, z sabačkami svaimi hulajuć kala dvaroŭ čužych, nie ŭsim takoje padabajecca».

«My ŭsich intaresy ŭličvajem! — raskazvaje Alina. — A 20-j, a to i a 19‑j hadzinie ŭžo zakryvajemsia, napoi nijakija nie pradajom, stolikaŭ niama, ludzi prosta pryjazdžajuć, zabirajuć picu i źjazdžajuć. Nichto nie šumić. Kamu heta moža zaminać? Viedajecie, spačatku my byli takija adkrytyja, usich klikali ŭ dom, kavaj častavali, Paała tak zvyk u Italii. Zaraz, paśla ŭsich prablem, bolš strymana siabie pavodzim, viadoma».

Jana dadała, što, kali zakrylisia, Paała tak zasmuciŭsia, chacieŭ u Italiju ŭžo źjazdžać.

«Ale dzieci tut u škołu chodziać, usio niaprosta… I mnohija rajać: «Dy pierajazdžajcie vy ŭ Minsk!» Ale navošta? Paała kaža: «Kali rabić dobruju picu ź luboŭju, pa jaje kudy zaŭhodna pryjeduć! I ŭ Kryvuju Biarozu taksama!»

Kamientary da artykuła