Maładaja nastaŭnica zvolniłasia sa škoły i źjechała ŭ Batumi. Ale zavuč usio roŭna napisała na jaje zajavu ŭ milicyju za efiry ŭ tyktoku

Marharycie patelefanavali ź minskaha RUUS ź dziŭnaj nahody. 

Marharyta. Fota ź jaje sacsietak

Raniej Marharyta pracavała nastaŭnicaj anhlijskaj movy ŭ staličnaj škole. Ale ž doŭha maładaja śpiecyjalistka nie pratryvała — zvolniłasia, pierajechała ŭ Hruziju.

Ciapier zajmajecca repietytarstvam, vykładaje anhlijskuju i niamieckuju movy, sprabuje zapisvać rep. A jašče kali-nikali ładzić efiry ŭ tyktoku. Mienavita praź ich i ŭźnikła prablema. 

Marharyta raspaviała ŭ Threads, što niadaŭna joj niečakana patelefanavali z adnaho ź minskich RUUS. Vyśvietliłasia, što zavuč škoły, u jakoj biełaruska pracavała nastaŭnicaj (nakolki viadoma, havorka idzie pra staličnuju škołu № 26), napisała na byłuju padnačalenuju zajavu ŭ milicyju.

Pa słovach repietytarki, sens pretenzij u tym, što efiry Marharyty ŭ tyktoku hladziać jaje byłyja vučni: «Sa mnoj praviali hutarku, što heta nieprystojnyja pavodziny dla nastaŭnicy».

Sama razmova ź milicyjanieram vyhladała pryblizna tak:

— Vy razumiecie, u čym vaša pamyłka i što nielha vieści efiry?

— Nie, niama nijakich prablem i pamyłak. 

— Spadziajusia, vy zrazumieli i nie budziecie tak rabić. 

— Budu.

I tak pa kole. 

Dziaŭčyna kaža, što padzialiłasia historyjaj dla taho, kab jaje bolš nie pytali, čamu jana zvolniłasia sa škoły, niahledziačy na toje, što vučyć dziaciej joj padabałasia.

U kamientarach Marharyta raspaviała, što było ŭ tych efirach u tyktoku: «Žyćcio ŭ Hruzii, čamu ja pierajechała, kim pracuju i hetak dalej. Kazała, što sumuju pa dzieciach. Jašče my raźbirali moj trek, potym hatavała syrniki». 

Dopis staŭ virusnym i mienš čym za sutki sabraŭ kala 300 tysiač prahladaŭ. Niechta aburajecca: «Mianie ździŭlaje inšaje: asabistaje žyćcio nastaŭnicy i fota ŭ kupalnikach asudžajucca i abkładajucca pakarańniem až da zvalnieńnia. A mužyki-vykładčyki studentak čpokajuć i dziaciej razbeščvajuć, a ich navat admianić nie atrymlivajecca, nie toje, što da adkaznaści pryciahnuć», «Ja nie razumieju patrabavańniaŭ da nastaŭnic vieści niejkaje «rehłamientavanaje» žyćcio. Nie chadzić u restarany, nasić peŭnaje adzieńnie, nie rabić niejkich vykazvańniaŭ», «U mianie maci nastaŭnica. Pieramahła niadaŭna ŭ konkursie, u jaje paprasili fota. Jana dasłała. Viarnuli, paznačyŭšy, što ŭ jaje na fota «zanadta adkrytaje dekalte». Na chvilinačku, maci 50 hadoŭ i «zanadta adkrytaje dekalte» — heta ofisny top pad pinžakom». 

Šmat chto z humaram pastaviŭsia da historyi i davaŭ žartaŭlivyja parady: «Ličycie, što vam telefanavali machlary i adpaviedna tak reahujcie na lubyja padobnyja zvanki», «Napišycie zajavu na zavuča. Jak jana dapuskaje, što dzieci hladziać efiry?», «Dašlicie zavuču paštoŭku i pazyčcie joj nazirać za svaim žyćciom».

Marharyta ŭ adkaz raspaviała, što padčas strymu niejak pabačyła zavuča siarod hledačoŭ i paprasiła jaje dasłać ružačku (płatny padarunak u tyktoku), taja prosta syšła. 

Kamientary da artykuła