880 hod Leninskamu rajonu Horadni
Samuju staražytnuju pałovu Horadni nazvali «leninskaj» i śviatkujuć, piša na svaim błohu Siarhiej Astraviec.
Raniej, da taho dnia heta była prosta Horadnia, jakoj naličyli na toj čas 850 hadoŭ. Ale prosta Horadnia heta niejk presna hučała. I voś z nahody takoj daty ŭładam stuknuła ad hetaha dnia nazyvać asnoŭnuju častku staražytnaha miesta Leninskim horadam.
Jakija chimičnyja reakcyi adbyvalisia ŭ ichnich hałovach? Ź jakoj‑takoj nahody, čamu tak niedarečna nazvali? Padzialić horad, u jakim vaładaryli Vitaŭt, Stefan Batory, Stanisłaŭ Aŭhust Paniatoŭski, na leninskuju dy kastryčnickuju častki… Chacia b niejk nejtralna: centralny i zaniomanski abo ŭschodni i zachodni, novy i stary, urešcie čyrvony i zialony.
U hałovach ichnich byŭ, na žal, adzin, prabačcie, marksizm‑leninizm. Padarunačak zrabili! «Nacie vam na łapacie». Z fantazijaj u ich było fatalna. Šablony ŭ mazhach: «Słava KPSS!» i hetak dalej. Ničoha žyvoha, nijakaj pavahi da horadu, dzie žyvieš i jakim rasparadžaješsia jak ułasnaj kvateraj, pahatoŭ pavahi da jaho cikavaj daŭniaj historyi, ja nie kažu bolej pra dziejnych asobaŭ hetaj historyi. A siońniašnija bjuć u litaŭry, zamiest — zamianić niedarečnuju nazvu ci ŭvohule skasavać rajony, skaracić raźdźmuty biurakratyčny aparat. Pacikavilisia b lepiej: kolki ŭ Biełastoku susiednim čynoŭnikaŭ haradzkich…
A moj pryjaciel, dyj nie adzin, žyvie za Niomanam, u nazvanym bolš pa‑ludzku rajonie — usiaho tolki Kastryčnickim. Źnikli Saviety (z mapy śvietu prynamsi) i nazva straciła svoj były idealahičny ahoń, stała davoli nejtralnaj, nabyła novyja — vosieńskija farby.
Parazity, nie mahli naš rajon nazvać, prykładam, «aprelskim» — z nahody hienijalnych tezisaŭ miortvaha pravadyra! Siońnia ŭ nas by byŭ viesnavy rajon, a ŭ susiedziaŭ — vosieński. Narmalna! «Aprelskija tezisy» my vyvučali amal što ź pialušak. Prynamsi, u škole niekalki razoŭ, u armii, va universytecie taksama nie adzin raz. Zachapić vakzał, poštu, vadakačku, telehraf, bank, kazarmy i hetak dalej — tak nas vučyli sa školnaj łavy. Zrazumieła, ź ćviordaj ustanoŭkaj, što teoryju nam nikoli nie daviadziecca vykarystoŭvać na praktycy, što jana zastaniecca nazaŭždy dla nas hołaj.
Ciapier čytajuć
Ivan Prus raskazaŭ, jak nažyŭsia na $200, pasialiŭšy kinazorku ŭ zaniadbanaj kvatery kala śmietnika ŭ Šabanach, abstaŭlenaj rečami ź jaho internata1616
Kamientary