880 hod Leninskamu rajonu Horadni
Samuju staražytnuju pałovu Horadni nazvali «leninskaj» i śviatkujuć, piša na svaim błohu Siarhiej Astraviec.
Raniej, da taho dnia heta była prosta Horadnia, jakoj naličyli na toj čas 850 hadoŭ. Ale prosta Horadnia heta niejk presna hučała. I voś z nahody takoj daty ŭładam stuknuła ad hetaha dnia nazyvać asnoŭnuju častku staražytnaha miesta Leninskim horadam.
Jakija chimičnyja reakcyi adbyvalisia ŭ ichnich hałovach? Ź jakoj‑takoj nahody, čamu tak niedarečna nazvali? Padzialić horad, u jakim vaładaryli Vitaŭt, Stefan Batory, Stanisłaŭ Aŭhust Paniatoŭski, na leninskuju dy kastryčnickuju častki… Chacia b niejk nejtralna: centralny i zaniomanski abo ŭschodni i zachodni, novy i stary, urešcie čyrvony i zialony.
U hałovach ichnich byŭ, na žal, adzin, prabačcie, marksizm‑leninizm. Padarunačak zrabili! «Nacie vam na łapacie». Z fantazijaj u ich było fatalna. Šablony ŭ mazhach: «Słava KPSS!» i hetak dalej. Ničoha žyvoha, nijakaj pavahi da horadu, dzie žyvieš i jakim rasparadžaješsia jak ułasnaj kvateraj, pahatoŭ pavahi da jaho cikavaj daŭniaj historyi, ja nie kažu bolej pra dziejnych asobaŭ hetaj historyi. A siońniašnija bjuć u litaŭry, zamiest — zamianić niedarečnuju nazvu ci ŭvohule skasavać rajony, skaracić raźdźmuty biurakratyčny aparat. Pacikavilisia b lepiej: kolki ŭ Biełastoku susiednim čynoŭnikaŭ haradzkich…
A moj pryjaciel, dyj nie adzin, žyvie za Niomanam, u nazvanym bolš pa‑ludzku rajonie — usiaho tolki Kastryčnickim. Źnikli Saviety (z mapy śvietu prynamsi) i nazva straciła svoj były idealahičny ahoń, stała davoli nejtralnaj, nabyła novyja — vosieńskija farby.
Parazity, nie mahli naš rajon nazvać, prykładam, «aprelskim» — z nahody hienijalnych tezisaŭ miortvaha pravadyra! Siońnia ŭ nas by byŭ viesnavy rajon, a ŭ susiedziaŭ — vosieński. Narmalna! «Aprelskija tezisy» my vyvučali amal što ź pialušak. Prynamsi, u škole niekalki razoŭ, u armii, va universytecie taksama nie adzin raz. Zachapić vakzał, poštu, vadakačku, telehraf, bank, kazarmy i hetak dalej — tak nas vučyli sa školnaj łavy. Zrazumieła, ź ćviordaj ustanoŭkaj, što teoryju nam nikoli nie daviadziecca vykarystoŭvać na praktycy, što jana zastaniecca nazaŭždy dla nas hołaj.
Tamara Vińnikava pradała svoj łondanski dom, zaviešany karcinami samoj siabie ŠMAT FOTA23
Kamientary