Cyhankoŭ: Nie padazravaŭ, što Babaryka źjaŭlajecca prychilnikam sacyjalizmu — mary siaredniaha čałavieka

Žurnalist Vital Cyhankoŭ padzialiŭsia ŭ fejsbuku razvahami pra adno ź dziŭnych, na jaho dumku, vykazvańniaŭ, jakoje dapuściŭ va ŭčarašnim intervju «Lusterku» były palitviazień Viktar Babaryka. 

Viktar Babaryka. Fota: lookby.media

Mianie davoli mocna ŭraziŭ adzin momant u intervju Viktara Babaryki «Zierkału».

«Jak ideja sacyjalizmu. Ideja sacyjalizmu słušnaja, ale [padčas] realizacyi jaje, na žal, kryviščy pralili vielmi šmat. Ale sama ideja dobraja».

Uch. Pryznajusia, niečakana. I nie tamu, što Babaryka — bankir. Ja jakraz praciŭnik hetaj tak lubimaj levymi «hrupavoj identyčnaści», kali ty čorny, mihrant, hiej, miljanier, habrej, žančyna i hetak dalej — to pavinien dumać mienavita tak, jak «pradpisana» dumać hetaj hrupie. Ja dapuskaju, što i bankir moža być ščyrym prychilnikam sacyjalizmu. Dapamahali ž balšavikam rasijskija kupcy i amierykanskija bankiry.

Ale słovy Babaryki prahučali dla mianie jak dyskusii ŭ siaredzinie 1980-ch, kali na chvali pierabudovy pačali ačyščać «śvietłaje imia» Lenina — maŭlaŭ, Stalin sapsavaŭ usio, a voś za Leninym byŭ by sapraŭdny sacyjalizm.

Mnie prosta cikava, dzie i kali adbyłasia «pravilnaja» realizacyja hetaj idei. Dzie i kali za sto dvaccać hadoŭ sproby realizacyi hetaj idei pryviali da čahości inšaha — akramia HUŁAHu, rasstrełaŭ, adbirańnia majomaści, deficytu, dehradacyi i žabractva.

I nie treba mnie lehiendy i mify pra sacyjalizm u sučasnaj Šviecyi: niama tam nijakaha sacyjalizmu, tam kolkaść miljarderaŭ na dušu nasielnictva adna z najvialikšych u śviecie. Tam sapraŭdy pačynali budavać elemienty sacyjalizmu ŭ 1970-ja, nacyjanalizavali vytvorčaści — ale chutka heta pryviało da zaniapadu i sami sacyjał-demakraty, jakija tady kiravali i pravodzili hetyja reformy, pryznali heta pamyłkaj.

Siońniašnija jeŭrapiejskija dziaržavy — heta, biezumoŭna, kapitalizm, tolki z mocnymi sacyjalnymi harantyjami (jakija, darečy, usio mienš vytrymlivajuć sutyknieńnie z realnaściu).

Pry hetym ja liču, što idei realnaha sacyjalizmu sapraŭdy viečnyja. Ideja roŭnaści vynikaŭ — niezaležna ad pracy, talentu i namahańniaŭ — zaŭsiody budzie papularnaj. Ideja zajzdraści da bolš udałych, paśpiachovych — zaŭsiody budzie papularnaj. Ideja «ŭziać usio i padzialić» — zaŭsiody budzie papularnaj.

Ale prablemka ŭ tym, što navat kali ŭsim dać biezumoŭny dachod (hrošy ni za što) — to atrymalniki nie buduć hetym zadavolenyja. Jany buduć aburacca, čamu im dali tolki 2 tysiačy jeŭra ŭ miesiac (prosta tak, biez umovaŭ), a inšyja majuć miljony. Bo ludzi, jakija majuć hrošy ni za što, i ničoha nie robiać — dehradujuć i razbeščvajucca. Niezaležna ad taho, ci heta biedniaki, ci heta arystakraty.

Ja nie vyklučaju, što ŭ najbližejšyja dziesiacihodździ jakaja-niebudź raźvitaja kraina (mahčyma, navat i ZŠA) mohuć pravalicca ŭ samy sapraŭdny sacyjalizm, kubinskaha i vieniesuelskaha raźlivu. Bo sacyjalizm — heta mara siaredniaha čałavieka. Ludziej, jakija vybirajuć roŭnaść zamiest svabody, stabilnaść zamiest raźvićcia, kalektyŭnaje zamiest indyvidualnaha, — takich zaŭsiody šmat.

Ja prosta nie padazravaŭ, što i Babaryka źjaŭlajecca prychilnikam hetaj «słušnaj idei».

Kamientary da artykuła