Biełaruska mocna schudnieła na aziempiku i raskazvaje, čamu heta ciažka

Kažuć, chudzieć na aziempiku — heta dla lanivych. A voś viadomaja biełaruskaja psichaterapieŭtka Hanna Matulak skinuła na im 25 kh i ŭpeŭnienaja: ukoły — zusim nie prosty šlach. Raspytali jaje pra šmathadovaje zmahańnie z vahoj i toje, jak aziempik pamianiaŭ dla jaje praviły hulni.

Hanna da i paśla pachudzieńnia. Fota: archiŭ surazmoŭcy

«Aziempik błakuje pačućcio hoładu, tabie prosta nie chočacca jeści»

Hanna raskazvaje, što pačała papraŭlacca amal 22 hady tamu, paśla pieršych rodaŭ. 

Žančyna vykarystoŭvała roznyja sposaby, kab dać rady lišniaj vazie:

«Usie tyja sproby ź ježaj i sportam davali vielmi karotkaterminovy vynik. Vaha źnižałasia, a potym praz karotki čas viartałasia nazad i potym jašče dadavałasia novaja».

Hanna chadziła na fitnes, akvaaerobiku, šejpinh, zajmałasia bieham, razam z trenieram zajmałasia ŭ trenažornaj zale. A taksama šukała sposaby abmiežavać charčavańnie.

«Tady jašče była moda na dyjety, a ja była maładaja i nie razumieła, što heta aznačaje ź psichałahičnaha punktu hledžańnia i čamu heta škodna. Sprabavała roznyja pratakoły: naprykład, rankam ty jasi jabłyk, a ŭviečary — tolki hrečku, abo ładziš razhruzačnyja dni, siadziš na niejkich japonskich, kramloŭskich dyjetach.

Fota: archiŭ surazmoŭcy 

Taksama sprabavała praviła talerki, kali na talercy bolšaja častka zaniataja zielaninaj, jość białok i składany vuhlavod. Heta rabiła biez padliku kałoryj, chacia kałoryi ŭ svoj čas taksama sprabavała ličyć. Sprabavała nie jeści cukar, zapiakać ježu, a nie smažyć», — uspaminaje žančyna.

Hanna tłumačyć, čamu, na jaje dumku, tyja sproby nie ŭdavalisia:

«Cieła i psichika vielmi źviazanyja, i, adpaviedna, lubyja fizičnyja simptomy majuć psichałahičny kampanient. Kali psichika z čymści nie spraŭlajecca, cieła biare heta na siabie».

Kali kazać pra vahu, čaściej za ŭsio heta pracuje praz emocyi. U siamji my časam vučymsia ich nie prajaŭlać, vučymsia žyć biez ułasnych miežaŭ, a potym niešta z čałaviekam zdarajecca — i tyja emocyi ažyvajuć. Tady čałaviek moža vykarystoŭvać ježu, kab ad tych emocyj pa-roznamu abaraniacca: zajadać ich ci budavać niejkija scenaryi, dzie b lišniaja vaha dapamahała padtrymlivać status kvo i ŭtrymlivać u ciele niepražytyja emocyi.

Hanna adznačaje jašče adno paćviardžeńnie taho, što jaje lišniaja vaha mieła psichałahičnyja karani:

«Za hetyja 22 hady ŭ mianie było niekalki epizodaŭ, kali ja vielmi chutka chudzieła i pry hetym ničoha dla hetaha nie rabiła. Heta byli časy našych z mužam kryzisaŭ, kali my byli na miažy razvodu».

Fota: archiŭ surazmoŭcy

Kali paśla 2020‑ha biełaruska pierajechała za miažu, jana nabrała jašče bolš vahi. A potym u Hanny vyjavili sindrom deficytu ŭvahi i hipieraktyŭnaści i prapisali adpaviednyja leki, i žančyna zaŭvažyła, što na tych lekach jana admoviłasia ad pierakusaŭ, atrymałasia mienš pierajadać, bolš nie chaciełasia vypić na vychadnych kielich šampanskaha.

Paśla hetaha Hanna pačuła pra aziempik, vyvučyła temu i vyrašyła pasprabavać. Leki joj vypisaŭ endakrynołah, to-bok žančyna prymaje preparat pa pakazańniach. 

«U niejki momant vyrašyła, što chaču pasprabavać zakryć hetaje pytańnie ź inšaha boku. Niekatoryja ŭnutranyja kanflikty, jakija spryjajuć lišniaj vazie, mohuć być takija hłybokija, što ty možaš usio razumieć u terapii, ale tabie budzie vielmi składana heta zrušyć», — tłumačyć Hanna.

Jana kole aziempik ź lipienia 2025‑ha raz na tydzień. Vialikich pabočak nie było, tolki ŭ pieršy miesiac Hanna adčuvała młosnaść, kali jeła niešta ź vialikaj kolkaściu tłuščaŭ. Dy jašče trochi bolš stali vypadać vałasy.

«Preparat błakuje pačućcio hoładu, tabie prosta nie chočacca jeści, jak raniej. Adpaviedna, treba nie zabyvacca pajeści i sačyć za tym, kab u tvajoj ježy było dastatkova karysnych rečyvaŭ», — raskazvaje Hanna pra rucinu na aziempiku.

Čamu niekatoryja kidajuć ukoły

Biełaruska viedaje historyi, kali ludzi nie chudzieli navat na ŭkołach, nie dapamahali i vialikija dozy aziempiku. Byvaje i tak, što ludzi pačynajuć kurs lačeńnia, ale potym bajacca tych źmienaŭ, jakija ź imi adbyvajucca, i kidajuć aziempik. 

Fota: archiŭ surazmoŭcy

Hanna raskazvaje, što jaje klijentki, jakija chudziejuć na lekach, časta adčuvajuć, što nie mohuć dać rady novym emocyjam. Nie zaŭždy heta pryjemnyja emocyi — časta heta, naprykład, złość abo razdražnieńnie:

«Aziempik błakuje pačućcio hoładu, i ty nie možaš zajadać emocyi, jak zvyčajna. Bolšaść z nas i nie ŭjaŭlajuć, jak hłyboka ŭ nas ubudavany toj miechanizm zajadańnia. Kali jaho zabirajuć, toje, što zajadałasia, robicca vidavočnym».

Tamu Hanna raić pamiatać pra karyść psichaterapii. Kali ŭ čałavieka zabirajuć zvykły sposab spraŭlacca z emocyjami, treba vučycca spraŭlacca ź imi pa-novamu i narešcie pražyć da kanca toje, što nie atrymlivałasia pražyć raniej.

Tamu, na dumku Hanny, ukoły — zusim nie taki prosty sposab schudnieć, jak šmat chto kaža. I navat bolej: takoje pachudzieńnie moža nastolki paŭpłyvać na čałavieka, što jon vyrašyć uvohule pazbavicca niejkich adnosinaŭ.

Za 10 miesiacaŭ na aziempiku Hanna skinuła 25 kh. Jana zajmajecca tancami i bieham, a taksama šukaje treniera, kab raspačać zaniatki ŭ trenažornaj zale.

Hanna kaža, što aziempik dapamahaje naładzić adnosiny z charčavańniem:

«Pakul tabie nie chočacca jeści, ty možaš vybudavać sistemu, kab, kali skončycca lačeńnie, u ciabie ŭžo była niejkaja zvykłaja tabie baza. Ty možaš na jaje abapiracca, kab nie było adkataŭ».

Tak Hanna vyhladaje ciapier. Fota: archiŭ surazmoŭcy

Sama jana ŭžo maje płan pa tym, jak padtrymlivać novuju vahu. Hanna pačała pracavać nad charčavańniem, chacia i pryznajecca, što novyja zvyčki pakul niaŭstojlivyja. Atrymlivajecca nie jeści pozna, abaviazkova śniedać i sačyć za tym, kab štodzień u racyjonie była klatčatka i niešta białkovaje.

Ciapier Hanna važyć 73 kh, jaje rost — 165 sm. Čas spyniać pachudzieńnie?

«Chutka ŭ mianie budzie hod z pačatku lačeńnia, i ja pajdu na kantrolnuju kansultacyju da endakrynołaha. Tady budzie zrazumieła, što dalej. Ja chacieła b skinuć jašče niedzie 10 kh vahi i zamacavać vynik», — kaža žančyna.

Hanna zaklikaje stavicca z razumieńniem da ludziej, jakija majuć lišniuju vahu:

«Vaha vielmi časta nie źjaŭlajecca niečym, što čałaviek śviadoma abiraje. U bolšaści vypadkaŭ, kali ludzi majuć lišniuju vahu i nie mohuć joj dać rady, heta nie adsutnaść siły voli, a razład charčovych pavodzinaŭ.

Taki razład farmirujecca praz traŭmy, praz emacyjny niedabrabyt kaliści ŭ dziacinstvie. Nie varta asudžać takich ludziej, i nie varta asudžać tych, chto vyrašaje sabie dapamahčy ŭ tym liku ŭkołami ci apieracyjami».

Kamientary da artykuła