«Vyradki rodu čałaviečaha, niedabityja padonki». Hihin pahražaje praciŭnikam Łukašenki

Vadzim Hihin zaŭsiody byŭ łajalnym da ŭładaŭ čałaviekam i adnym z hałoŭnych prapahandystaŭ ciapierašniaj sistemy. Jon chvaliŭ uładu i krytykavaŭ apazicyju. Ale kandydat histaryčnych navuk, jaki pracavaŭ dekanam fakulteta fiłasofii i sacyjalnych navuk BDU, u svaich kamientarach raniej byŭ bolš strymany.

Ciapier asobnych cytat Hihina nie adroźniš ad słoŭ Azaronka.

U pieradačy «Azarionok. Napriamuju» łukašenkaŭski ideołah raskrytykavaŭ kanfierencyju demakratyčnych sił «Novaja Biełaruś», jakaja prajšła 8 i 9 žniŭnia ŭ Vilni. Ën pahražaje apanientam režymu za miažoj zabojstvami.

«Krainy NATA praspansaravali tak zvanuju kanfierencyju, faktyčna zboryšča kałabaracyjanistaŭ u duchu 1943—1944 hadoŭ, usich hetych niedabitych padonkaŭ, usich hetych adkidaŭ i pazadkaŭ biełaruskaha hramadstva, usioj hetaj dreni i poskudzi, usioj hetaj ubohaj navałačy, jakaja sprabavała ŭziać uładu ŭ našaj krainie. Usich hetych vyludkaŭ rodu čałaviečaha. Takich, jak Łatuška, Cichanoŭskaja, Viačorka i ŭsiakaha astatniaha zbrodu, dzie hałoŭnaj temaj była vajennaja interviencyja suprać Biełarusi.

Tamu całkam naturalna, što my pavinny prymać usie miery dla adkazu hetaj poskudzi. My pavinny rabić usio, kab nie dapuścić uźniknieńnia realnaj pahrozy dla našaj krainy. I ja dumaju, što jadziernaja zbroja, taktyčnaja — heta nie adziny sposab.

Jany sabie brukujuć darohu ŭ piekła, tamu što jak tolki jany zajaŭlajuć ab namierach ažyćciavić vajennuju interviencyju na terytoryju Biełarusi, jany stanoviacca zakonnaj cellu dla našych śpiecsłužbaŭ.

I tut havorka nie tolki ab taktyčnaj jadziernaj zbroi. Tut havorka pra ich žyćcio, jakoje hetaja svałata šanuje davoli vysoka», — kaža praŭładny historyk i prapahandyst. 

«Hetymi zajavami jany robiać siabie zakonnaj cellu. I, viadoma, pa hetaj poskudzi nie budzie prylatać taktyčnaja jadziernaja zbroja. U Biełarusi jość inšyja srodki, kab kožnaha ź ich zaklikać da adkazu», — dadaŭ Hihin.

Prakamientavaŭ jon i raskaz niamieckaha kanclera Šolca pra słovy Pucina pierad pačatkam vajny. Nahadajem, niadaŭna Ołaf Šolc apubličyŭ słovy Pucina pra toje, što «niezaležnych Ukrainy i Biełarusi być nie pavinna» — toj ich skazaŭ kancleru Hiermanii pierad vajnoj.

Hihin adreahavaŭ na hetuju navinu, ale raskrytykavaŭ nie Pucina (jaki nie bačyć Biełaruś niezaležnaj krainaj), a Šolca.

«Kancler Niamieččyny pavinien dumać nie ab niezaležnaści Biełarusi i Ukrainy, jon pavinien dumać ab niezaležnaści svajoj krainy», — skazaŭ Hihin.

• 5
• 0
• 25
• 70
• 5
• 2
• 110
• 0