U Kryžanoŭskaha zhubiłasia kotka. Navahodniuju noč jana praviała na vulicy
Znakamity biełaruski humaryst Jaŭhien Kryžanoŭski raskazaŭ pra sumnuju historyju, što zdaryłasia ź im pad Novy hod. 31 śniežnia ź jaho kvatery źbiehła lubimaja kotka Busia, zorka jaho rolikaŭ u tyktoku.
Ciapier Kryžanoŭski pracuje ŭ Maskvie — jon artyst tamtejšaha teatra «Pietrasian-šou». Hetaja navahodniaja noč, raskazvaje ŭ tyktoku Kryžanoŭski, była dla jaho adnoj z samych ciažkich u žyćci: «31 śniežnia niedzie paśla abieda źnikła naša ŭlubionka, kotka Busia. Nie prosta ŭlubionka — heta, možna skazać, naša małodšaja dačka».
Kvatera Kryžanoŭskich znachodzicca na vośmym paviersie, ale kotka niejkim čynam źbiehła na pieršy, dzie jaje i pabačyli susiedzi kala paštovych skryniaŭ. Kotka sama b nie zdoleła adkryć dźviery padjezda, tamu, miarkuje Jaŭhien, znajšłasia «dobraja duša», jakaja vykinuła Busiu na vulicu. Dy i, upeŭnieny mužčyna, kotka nie vybiehła b sama na vulicu, Busia pakidaje kvateru tolki dziela pajezdak na daču artysta.
«Kali my chapilisia jaje, prajšło ŭžo niekalki hadzin. Dumali, śpić niedzie, zabiłasia niedzie pad łožak, u łožak, u šafu. Ale kali da nas dajšło, što kotki niama, my abšukali ŭsio, pačali šukać jaje ŭ padjeździe, pa ŭsich pavierchach — kotki nie było», — zhadvaje ŭschvalavany Kryžanoŭski.
Navahodniuju noč humaryst sa svajakami pravioŭ u pošukach — jany abyšli ŭvieś rajon, ale vynikaŭ heta nie dało.
Na ščaście, ciapier usio dobra: z dapamohaj sacsietak, dobrych ludziej i abjaŭ, jakija raźviesili pa ŭsim rajonie, atrymałasia viarnuć Busiu dachaty. Kotka była pierapužanaja i brudnaja, ale nie atrymała traŭmaŭ. Ciapier, raskazvaje Kryžanoŭski, žyvioła pieražyvaje nastupstvy navahodnich žachaŭ — amal uvieś čas śpić, ničoha nie jeść i baicca padychodzić da dźviarej.
Takija strašnyja nočy, kaža Jaŭhien, jość u šmat jakich žyvioł: «U kožnym horadzie jość miesca, kudy pryvoziać biazdomnych žyviołaŭ. Hetyja niekalki strašnych načej, ich zusim niašmat, potym skančvajucca samaj strašnaj nočču, jakaja doŭžycca biaskonca — ich usyplajuć. Ujaŭlaju, što adbyvałasia z Busiaj i što adbyvajecca ź inšymi žyviołami, i źviartajusia da maich padpisčykaŭ — vas šmat, dziasiatki tysiač.
Kali jość mahčymaść, uratujcie dušu maleńkaha kacianiatki ci ščaniaci, vialikaha kata ci sabaki. Jany buduć vam udziačnyja, moža, navat bolš, čym my, ludzi».
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆČytajcie taksama:
Prank na minskim vakzale parvaŭ tyktok — chłopiec pryjšoŭ na ciahnik z hihanckim kvitkom
-
Dastaŭščyk ježy «Jandeks» u Maskvie zaśpiavaŭ na vulicy i staŭ zorkaj — im akazaŭsia chłopiec z Bresta
-
Biełarusy zdymajuć vohniennyja parodyi na rolik sa školnikam, jaki pałoŭ bulbu — dałučylisia ratavalniki, mietrapaliten i «Kupałaŭcy» VIDEA
-
«Ja až spałochaŭsia, realna». Biełarusy znajšli ŭ lesie hihancki baravik
U Šejmana znajšli jašče adnu mahčymuju kachanku i syna. Sakratarka biez vyšejšaj adukacyi za ličanyja hady stała ŭłaśnicaj raskošnych damoŭ i handlovaha centra12
U Šejmana znajšli jašče adnu mahčymuju kachanku i syna. Sakratarka biez vyšejšaj adukacyi za ličanyja hady stała ŭłaśnicaj raskošnych damoŭ i handlovaha centra
«Što, hrochnuć dziaciej Cichanoŭskaj, kab źviarnuli ŭvahu na maju prablemu?» Jak tupy kamientar aktyvista Dzianisa Daškieviča stvaryŭ jamu prablemy ŭ Polščy2929
«Što, hrochnuć dziaciej Cichanoŭskaj, kab źviarnuli ŭvahu na maju prablemu?» Jak tupy kamientar aktyvista Dzianisa Daškieviča stvaryŭ jamu prablemy ŭ Polščy29
«Vykopvała nievialikija jamki, źbirała mutnuju daždžavuju vadu i piła jaje». Piensijanierka, jakaja dva tydni błukała pa lesie, raskazała, jak joj udałosia vyžyć22
Kamientary