Siarhiej Huń i Natalla Ciulupava atabaryłasia na Padlaššy, usiaho za 6 km ad biełaruskaj miažy. Tam jany ŭzialisia za adnaŭleńnie zaniadbanaj siadziby, kab stvaryć miesca siły i sustreč.
Śviatłana Cichanoŭskaja razam z Paŭłam Łatuškam dy inšymi biełarusami Varšavy naviedała chutar la biełaruskaj miažy, jaki nabyli były palitviazień Siarhiej Huń i Natalla Ciulupava.
Paśla vyzvaleńnia Siarhieja ź biełaruskaj turmy para atabaryłasia na Padlaššy, usiaho za 6 km ad biełaruskaj miažy.
Tam jany ŭzialisia za adnaŭleńnie zaniadbanaj chaty, kab stvaryć miesca siły i sustreč dla svabodnych biełarusaŭ.
Na śviata Kupalla tut sabrałasia bolš za 50 čałaviek.
Razam z udzielnikami Śviatłana Cichanoŭskaja plała kupalskija vianki, vadziła karahody i śpiavała biełaruskija pieśni.
«Adznačyć Kupalle na chutary z takoj simvaličnaj nazvaj «Mroja» — heta jak viarnucca ŭ dziacinstva, dzie kožnaje śviata było napoŭniena sapraŭdnym čaraŭnictvam. Toje, što zrabili tut i praciahvajuć rabić Siarhiej i Natalla, zachaplaje. Jany pieratvaryli zakinutaje miesca ŭ sapraŭdny astravok biełaruskaści», — kaža Śviatłana Cichanoŭskaja.
«Kali my razam plali vianki, źbirali čarnicy, śpiavali našy pieśni i vadzili karahody, ja ŭ čarhovy raz adčuła: Biełaruś žyvie ŭnutry kožnaha z nas».
«Dziakuj kožnamu i kožnaj, chto byŭ u hety dzień pobač, i asabliva haspadaram «Mroi» — za biełaruskaje miesca ŭ Polščy, dzie my možam być razam», — napisała Śviatłana Cichanoŭskaja.
Siarhiej Huń — były muž śpiavački Hanny Błahavaj, jakaja stała zorkaj praŭładnych kancertaŭ. Błahavu pryznačyli pieramožcaj «Pieśni hoda» ź pieśniaj, napisanaj na słovy niaviestki Alaksandra Łukašenki Hanny Siałuk. Razam ź Siałuk jany napisali i «Himn minskaj milicyi».
Para raźviałasia jašče da pratestaŭ 2020 hoda, u jakich Siarhiej Huń udzielničaŭ. Paźniej jon byŭ zatrymany i atrymaŭ 2,5 hoda pazbaŭleńnia voli. Termin adbyvaŭ u kałonii «Vićba».
«Turma mnohich robić lepšymi. Nichto nie dakaža mnie advarotnaje». Palitviazień Huń adkazaŭ Paŭlučenku
«Sam prapanavaŭ joj vyjści na Hannu Siałuk». Palitviazień raskazaŭ pra svaju byłuju žonku — śpiavačku ź milicejskimi pahonami
«Na tobie j koš i ryba». Trochi ŭspaminaŭ pra žyćcio Davyd-Haradka 1950‑ch i 1960‑ch hadoŭ i havorku, jakaja samaja darahaja majoj dušy
Ciapier čytajuć
Błohier Siaroha z Rasii pryjechaŭ na Zybickuju z kachanaj błohierkaj Aniečkaj. Vynik: źbity im biełarus u komie, a Siaroha na 5,5 hoda za kratami4
Kamientary